Tpn Isabella Novels & Stories

Tita Isabela made her way towards me, and when our paths crossed, ay kaagad niya akong niyakap ng mahigpit bago niya ako hinalikan sa pisngi. Tita Isabela Leventis is already sixty years old, ngunit hindi pa rin maipagkakaila ang kagandahang taglay niya. She also has a carefree personality na bihira ko na lamang makita sa mga kilala ko na kaedad niya, which could also be the reason why she was still looking young despite already being in her sixties. But aside from her physical beauty, Tita Isabela is also very nice.

Tinuro nya yung nasa sahig na babae at sinasakal ang sarili nya dahil sa tali na konektado sa pag likot nya. “Hi, I am Elizabeth Villanueva. Barbara called me, nasa kabilang isla lang ako at nag babakasyon.” Sabay sabay kaming umatras ng may granadang sumulpot sa gitna namin. I smile when her gun dropped, dumudugo na ang dibdib, noo at leeg nito.

tanong ni Sebastian habang hinahalo ang kape na kakatimpla lang ni Nay Elena. "Son, you didn't tell us na bumalik na pala si Isabella mula sa New York. Kung hindi pa namin makikita sa social media, hindi namin malalaman," panimula ni Tita Aurora, ang boses niya ay bakas ang pag-aalala. "Two days na kayong pinag-uusapan ng mga tao. Ang daming comments na kakasal niyo lang pero mukhang may problema na agad kayong dalawa. You know how people react, especially since everyone knows Isabella’s history with you."

Tiffany’s POV Tahimik. Pero hindi ito yung tahimik na payapa. Ito yung tahimik na parang may sasabog anumang segundo. Nakatayo sa harap ko si Isabella. Matigas ang tindig niya. Perpekto ang mukha. Kontrolado ang emosyon. Pero kita ko. Galit. Takot. At higit sa lahat ang pagkataranta.

Bukas, kailangan ko po ng tulong niyo. The next morning, Nanay Elena found her in the library, a room filled with books and antique globes, a stark contrast to the digital world her father controlled. Isabella was pale but determined. "Nanay," she said, her voice a fragile whisper. "I need your help. My family… they’re hurting Julian. And they’re lying about my… my illness. They call it a consequence. It’s because of what they did to the Heartwood. What they’re doing now."

Habang sumusunod ang camera sa bawat hakbang niya, maririnig ang banayad na paghinga ng mga tao, ang halos sabay-sabay na bulungan ng mga bisita. “Ang ganda niya…” “Para siyang diwata…” “Grabe, buntis pero napakaganda pa rin…” Ang camera naman ay napatutok kay Sebastian. Nakatayo siya sa unahan, naka-black tuxedo na perpektong bumagay sa tindig niyang makapangyarihan. Malamig ang ekspresyon, ngunit sa pagdating ni Isabella, unti-unting napalitan ng isang matamis at totoo—na ngiti lang para sa kanya.

Tinawagan siya ni Isabella nang isang umaga ng Miyerkules. Binalangkas niya ito bilang isang profile. Seraphina Montague: ang kontroladong tagapagmana, ang makinis na pampublikong imahe, ang CEO na gumugol ng mga taon sa pamamahala ng distansya sa pagitan ng kagalang-galang niyang propesyonal na buhay at ang katotohanan ng naging pamilya niya. Isang babaeng nag-asawa ng isang kilalang negosyante at nanirahan sa bahay nito sa loob ng tatlong taon habang pinapanatili ang distansyang iyon, ang sinanay na pagtatago na iyon, nang hindi kailanman pinayagang makita niya ang buong larawan kung sino siya at saan siya nanggaling.

Bumuga siya ng hangin bago inalis ang tingin sa binata. "Dahil hindi puwede." "Bakit sa dami ng lalaki sa mundo, bakit sa ninong mo pa ikaw nakipagrelasyon? Bakit siya pa ang inasawa mo?" malumanay ang tinig ni Conrad. Humugot ng malalim na hininga si Isabella bago nagsalita. "Iyong dati niyang kinakasama na si Clara, niloko siya. Ipinagpalit siya sa tarantado kong ama. Bakit tarantado? Nang mabuntis niya si mama, sinabihan niya na ipalaglag na lang ako dahil ayaw niyang mabuhay ako sa mundong ito pero hindi iyon ginawa ni mama. Kahit hirap siyang buhayin ako, kinaya niya. Hanggang sa mawala na lang siya, hinanap ko si papa at nakiusap na sa kanya muna ako titira pansamantala hangga't hindi

“Iza?” “Lucas,” boses ni Isabella, mabilis at maiksi. “Nakaalis na ako. Pero sinusundan ako ng mga tao ni Samuel. Kailangan kong makasama kayo bago nila ako mahuli.” “Nasaan ka?” tanong ni Lucas. “Sa expressway papunta sa Bataan. Hinarang nila ako,” sagot ni Isabella. “May baril sila, Lucas. Kung hindi mo ako tutulungan, mamamatay ako at kasama ang ebidensiya.”

“At si Josh, ayoko muna siyang istorbohin. May sakit si Isabella ngayon.” Isa si Isabella sa mga kambal na anak nina Tito Josh at Tita Sofia. Ang sabi ni Justin, palagi daw itong may sakit. Si Arabella ang mas malusog sa kanilang dalawa. Hindi na ako umimik hanggang sa makarating kami malapit sa condo. Nagpark si Tito Norman sa isang mall na katabi lang ng building.