Tula Para Kay Ina Mga Nobela at Kwento

Tuluyan na ngang iniwan sila ng ama. Nag-angat nang tingin ang ina. Walang tigil pa rin ang luha nito sa pagtulo. "Tasha... ang daddy mo, ini-wan niya na ako, iniwan niya na tayo. Hindi ko alam kung anong kulang sa'kin. Gin-awa ko naman ang lahat lahat para mahalin niya ako. Naging mabuti ako-ng asawa pero sa huli ay hindi pa rin siy-a mapapasa'kin."

Bago pa makasagot si Luke, inunahan ko na siya. "Nay, mukhang uulan. Baka mastranded si Luke. Mahirap pa man din, bumiyahe na umuulan." ani ko. Tiningnan ako ni Luke subalit ibinalik muli iyon kay Inay. "Okay lang po Tita. Gusto ko pong matikman ang luto niyo." ani Luke na may malapad na ngiti sa mga labi.

”Tama na!” Miles Keaton ay tila naiinis. Tama na ang walang kwentang usapan! "Gaano kahirap para sa iyo na lumuhod at humingi ng tawad?!" "Di mo ba kayang gawin ang hinihingi sa'yo at ayusin ang problema?! Kung nagtatangkang lang magpaka-mabuti, mas madali pa! Sinasabi ko, walang makakaalam tungkol dito maliban sa mga narito!

"Kailan niyo po ibibigay sa'kin ang... address?" May tuwa at lungkot sa pakiramdam ni Tajana ngayon. Gusto niyang makita ang kanyang ina. Pero ang kanyang lolo ay ilang beses na siyang nahuli sa pagpapahanap sa kanyang ina. Pinagbawalan siya nito at sinabing itatakwil siya kapag nakipagkita pa siya kay Alicia o kahit kay Flavio.

Nag-away ba sila ni Tala? “But kuya, you did not steal our mama. Naging bad lang talaga si ate kanina at inaway ka niya.” “Yes. Wala naman akong plan kunin si mama sa inyo. And I don’t plan to do that. She’s your mama and I have mine. I won’t stay here long.” “What? Bakit kuya? Aalis ka? Iiwan mo ba kami?” “I have my own mama, Lila. Si mama Vivi. Kapag nakita na niya ako, kukunin niya na ako dito. Sa ngayon kasi, hindi pa alam ni mama ko kung nasaan ako.”

"I can also be a tito daddy, Amara.. Kaya huwag ka nang mag alala..." Dagdag pa ng kanyang kuya dahilan upang panandaliang mapuno ng tuwa ang puso niya. "Nga po pala, I know this will sound stupid, p-pero kung sana papayag po kayo, d-doon ko po muna sana sa condo ko sa ACA umuwi... G-gusto ko po muna kasi sanang mag isa..."

Agad naman itong umiling iling kaya natawa naman kami ni Inay. Hinaplos ko ang ulo nito at nilingon si Inay. Kitang kita ko ang lungkot sa mata nito. Ngjmiti ako kay Inay saka kinuha ang Isang kamay nito. " Huwag Kang mag alala nay... Gagawa ako ng paraan. Hindi nila makukuha sa atin ang lupang ito. Tiwala lang nay.." pagpapalakas ko pa sa loob nito.

Mag sasalita sana siya pero bago pa niya iyon nagawa ay biglang pumasok si andula, sabay kaming napa lingon sa kanya. "Patawad sa aking pag gambala. Ngunit mahal na arami, nais po ng iyong ina na mag tungo po kayo sa inyong banwa." saad nito, kaya napa ngunot noo ako. "Aking ina?" hindi ko akalain na may ina pala ako dito? Kaya imbis na mag kunot noo ay agad akong ngumiti.

pakiusap niya sa ina at nagtalukbong "Okay. Bumaba ka na lang mamaya kapag hindi na mainit ang ulo mo. Pupunta dito mamaya ang Tita Aubrey at Tito Gael mo kasama si JM." Pinaikot niya ang mata sa loob ng kumot nang marinig ang sinabi ng ina. Paniguradong pipilitin na naman silang pagbatiin ng mga ito. Paulit-ulit na lang. Hindi ba naiinitindihan ng mga ito, na hindi sila puwedeng magsama o maging magkaibigan ng mayabang na iyon. Napakaarogante pa!

At tumalikod, matatag na naglakad palayo. Pinupunasan ni Leina ang kanyang mga luha. Parang dinudurog ang puso niya na maiwan ang magulang niyang nakakulong. Hindi ito ang inaasahan niya. Ang gusto lang niya ay ang maging masaya ang mga ito. Pero siya pa pala ang magbibigay ng kabiguan sa kanila.