Tula Para Kay Ina 소설 & 이야기

Hindi naman sila nakakaramdam ng galit kay Tiffany na hindi nito sinabi ang totoo ngunit curious sila kung sino ang tunay nilang ina. “Paano ‘yan kuya sasama ka ba sa tunay nating mommy?” “Hindi syempre, si mommy Tiffany pa ‘rin ang mommy natin. Siya ang nagpalaki saating dalawa Thalia tandaan mo ‘yan,” Alanganing tumango si Thalia sa sinabi ng kambal. Ngunit siya, gusto niyang makilala ang tita Aurelia niya na siya pala talagang tunay niyang ina. Para sa kaniya mabait pa naman ito lalo na’t binilhan siya nito ng maraming magagandang laruan.

kapagkuwang paalam nito sa kanya at tumango lamang siya bilang tugon nito. "Bye sweetheart," muling paalam nito at hindi paren siya kumibo at sinimulang permahan ang mga files. Narinig na lamang niya'ng sumirado ang pinto na ikinahinga niya ng maluwag. "Son, you know I want Tyla to become your wife, please. This is my last request before ako mama-matay," Biglang nag flashback sa kanyang utak ang pinagsasabi ng kanyang Ina.

Naluha na ito ng tuluyan. "I-I don't understand," mahina kong bulalas. Hindi ako makapaniwala sa sinasabi nito. Like, paano siya ang aking ina? May ina ako na nag-asawa na ng iba. Sumakit bigla ang ulo ko .

Singhal ni Tita. Inalalayan ako ni Tita paupo sa upuan sa bakuran. Mabilis na nilapag ng katulong ang tubig na agad ko namang ininom. Nakatitig pa ako kay Ayla na tahimik habang nakatingin sa akin. "Are you okay, Hija? What happened to you?" Tanong nito. Umiling ako. Hindi ko alam ang dapat na sabihin para mapanatag sila na ang anak ko lang ang importante sa akin.

"Hindi ko kinaya ang hirap ng buhay mula nang mawala sa atin ang iyong itay. Hindi ko alam kung paano ka bubuhayin. Noon, may kaya ang Tiya Lana mo, kaya naisip kong panandalian kang iwan sa kaniya." Hindi ko napigilan ang maluha nang maalala ang araw kung kailan ako nagmakaawa, isama lang niya ako sa pupuntahan niya at huwag iwan. Hindi ko alam na iyon na pala ang huling beses na may matatawag akong ina.

"Tara na, Tatiana." Tuluyan siyang nagpatianod palabas kay Kiara. Bago pa tuluyang magsara ang pinto ay sinulyapan niya pa si Inara at ang tingin niya ay napuno ng pag-aalala ngunit hindi para kay Inara kundi para sa kompanya. 'Lord, ano ba naman itong napasok kong gulo? Kailangan ba talaga na wala man lang makakakita sa akin na humihinga sa huling pagkakataon kundi ang lalaking ito?!'

Pag pasensyahan muna . Hindi ko alam kung sino ang tunay mong ama pero ang ina mo ay taga Isla alap na siyang nangungulila parin sayo hanggang ngaun .Pag nabasa mo to please lang ihingi mo ako ng tawad sa kanya .Nakalagay diyan sa likod ang tunay na pangalan ng ina mo .Naway maintindihan mo ako at mapatawad mo ako dahil hindi ako ang ama na siyang pinagpapasalamat ko dahil hindi ako karapat dapat na maging ama mo! " nanginginig siyang napaupo sa upuan na bakal hindi niya akalain na may ganon ang nangyari sa kanya. Pinagkait nilang mamuhay siya ng payapa. ***

Dahil nabuo ang batang iyon dahil sa pagtutulak ko sa iyo sa kanya. This is the best way na naisip ko upang maging malaya ka, ang lumayo. Mag-file ng diborsyo. Aasikasuhin ko kaagad na mapabilis ang paghihiwalay natin para tuluyan nang malagot ang kasal na nag- uugnay sa ating dalawa. Lumigaya sana kayong dalawa. Elena. Sa bibig mismo ni Teresa Concepcion nalaman na wala na pala sa Pilipinas si Elena.

, tuluyan na akong naiyak na muli dahil sa matinding damdamin. Binuklat ito ni Ina at agad niyang nakuha ang tuyot ng bulaklak na nakasingit sa kwaderno. "That's his favorite flower na iniabot ko sa kaniya. Naalala ko na siya Ina.", tila bata kong pagsusumbong sa kaniya. Marahahan niya itong ibinalik muli sa kwaderno at tumigil siya sa kanyang paghakbang na siya ko din namang ginawa. She looked sad while staring at me.

Sabi ni Kiba sa ina. Napailing naman ang mama nito habang abala sa paglalagay ng pagkain sa plato ng dalawa. "Sariling pera mo iyan. Para sayo yan kaya gastusin mo para sa sarili mo." "E kagustuhan ko naman na bigyan kayo ng kung anong mayroon ako."