Novel & Cerita Tula Para Sa Diyos Ama

Napaupo laman si Tiyo Graciano sa kalapit na silyang yari sa matigas na yakal. “Bago natin ibalik ang mangkukulam na ito sa impyerno,” wika ng padre sa lahat. “Maglaan muna tayo ng isang dasal para sa ating bayan, para sa ating lahat. Sana ay bigyan tayo ng proteksyon ng Poong Maykapal laban sa mga diyablong kagaya ng mga ito,” ani pa nito sa lahat. Nagsimula siyang nagdasal sa lahat na sinabayan naman ng mga taong naroon. Hindi ko maisip na sa kabila ng pananampalataya ng mga tao sa Diyos ay magagawa pa rin nilang maniwala sa mga kabalbalang sabi-sabi kagaya ng pagkakaroon ng mangkukulam. At hindi ko rin naisip na isa pang prayle ang mangunguna sa ganitong mga kaganapan.

tanong ko sakanya habang pinapanood siyang inaasikaso yung Nissin Ramen "Para in case na mamatay ako... atleast alam ko kung saan ako mapupunta" "Saan? Sa puso ko?" "Baliw~ syempre sa magandang paraiso na pinangako ng Diyos saatin" Praning na ata itong babaeng ito "Paano mo nasabi na tutuparin ng DIYOS yung paraiso emerut na iyon?" "Kasi siya ang Diyos! At ang Diyos kailanman hindi bumibitaw sa kanyang pangako"

“Talagang tatanggap ka ng matinding parusa mula sa Langit! Sino ang nagturo sa iyo ng mga salitang iyon? Iyon ba ang ginawa mong ama? Bakit hindi pa siya napupunta sa impyerno?” Hindi nakaimik si Tessa. Ang kanyang ama ay palaging isang mabuting ama sa kanya. Isa lang ang ama niya sa buhay nito, ngunit hindi niya akalain na ganoon talaga ang pagmumura ng matandang babae sa kanyang ama. Gusto talaga ni Tessa tumalikod at umalis. Gayunpaman, napapaligiran na siya ng mga tao sa nayon. Marami sa kanila ang nagkomento at bumabatikos sa kanya. Hindi siya makaalis sa lugar!

Sa eroplano, ikiling ni Christopher ang kanyang ulo at nagtanong, "Nay, saan tayo pupunta?" Nakatingin sa bintana habang unti unting nawawala ang lungsod sa ilalim ng mga ulap, hinaplos ko ang kanyang ulo. "May pupuntahan tayo na walang makakahanap sa atin. Huwag kang matakot. Kasama mo ako." Ngumisi si Christopher. "Hindi ako natatakot!" Pagkaraan ng ilang sandali, muli siyang nagtanong, "Nay, may ama ba ako?"

Wala ni isa mang may katayuang maikukumpara sa kanya. Ngunit ngayon, naunawaan na niya ang ibig sabihin ng kasabihang, laging may mas mataas sa iyo. Ang tunay na nasa tuktok ay si Esteban—isang nilalang na walang sinuman ang makakatalo. Dahil hindi na siya basta tao… isa na siyang diyos!

Hindi niya kailangang hilingin sa isang tao na gawin ito. Biglang naalala ni Pablo ang ilan sa mga eksenang nabasa niya sa mga nobela. “Ang Diyos ng Digmaan ay umuwi at nakita ang kanyang anak na babae na nananatili sa isang kulungan ng aso. Sa isang utos, 100,000 sundalo ang lumabas at nagtayo ng 100,000 kulungan ng aso…” Kahit na ang balangkas ay medyo hangal, ito ay sapat na upang ipakita ang dominanteng kakayahan ng isang makapangyarihang pigura!

Tutal may singsing na ako kaya 'yon nalang ang pinili ko. "Ito ang Ring of the Gods, isa itong pamana ng aking Ama sa akin. Umiilaw ito kapag may papalapit na kapahamakan sa inyo." "Maraming salamat Elizabeth! I will never take this ring off my hand." Sagot ni Maica sabay suot ng singsing sa kanyang kaliwang kamay.

Halos mapatalon siya sa tuwa. “Yes! I mean… yes, ma’am. I’ll be there.” Pagkababa niya ng tawag ay niyakap niya agad ang kanyang ina. “Ma! May interview ako!” Napangiti rin ang matanda. “Sabi ko sa’yo, may plano ang Diyos.” Hindi sumagot si Keila. Tahimik lang siyang tumingala sa langit. Sana nga. ⸻

Ngunit sa itsura palang nito ay para itong isa sa mga Diyos ng Griyego. Isang mareno na lalaki, matangos at perpekto na nakahulma ang ilong. Maging ang panga nito ay napaka-prominente. Parang isang biyaya ang lalaking nagmamaneho ng aming sasakyan na lulan. At bago pa man ako tuluyang mawalan ng ulirat ay nakita ko pa ang tila mapanganib na ngisi nito kasabay nang pagsabi nito ng katagang— "Oras na ng paniningil, Ipapalasap ko sa’yo ang init ng impyerno na papaso sa buong pagkatao mo gaya ng ginawa ng ina mo sa aking ina! "

"Paano mo ito nagawang mapagkamalan? Sa pusod mo ba galing ang paningin mo?!" Sabi ng guro ni Deo sa Filipino, si Deo raw ay parang isang diyos ng paggala-gala, kung sumagot ng essay ay umaabot hanggang sa ibang bansa ang paksa. Ang anggulo ng pagkaligaw ng kanyang utak ay napakatindi na kahit ang pinakamabilis na missile ay hindi siya mahahabol. Pero sa tingin ni Elara, naging mabait pa nga ang guro sa deskripsyong iyon.