Novel & Cerita Tula Para Sa Diyos Ama

Chandria pov At nandito na nga ako sa favorite namin ni Loyd, at bumaba na ako Ng car ko, at naglakad Ng kaunti, at naupo sa Isang tabi, at binuhos ko lahat ng sakit, lahat ng sakit na nararamdaman ko. "God, nasa kulungan na si Sheila, pero bakit ganun, bakit parang kasalanan ko pa, bakit kasalanan ko pa Yung pagkakulong ni sheila, God sya ang may kasalanan sa akin diba, pero bakit parang ako Yung nagkamali, o nagkaroon Ng kasalanan sa kanila, God dapat lang naman magdusa sa kulungan si Sheila, pero bakit ganun, mali ba na pagdusahan Nya Yung mga gnawa nya sa akin, sa Amin ni Loyd, God help me ,tulungan mo ako, tulungan mo ako na makapag isip ng maayos ,kung ako lang, hirap na ako God, hirap

Gayunman, alam niyang wala na siyang kakampi at mahihingan ng tulong sa mga sandaling iyon kundi ang Diyos lamang! ‘Diyos ko, kung naririnig Niyo man ako, sana tulungan po Ninyo ako.’ Piping dasal niya, ‘Wag Mo po akong pababayaan.’ Dalangin niya at walang nagawa kundi mapaluha. ***

Pinitik pa niya ang ilang hibla ng aking buhok pero kalaunan ay inamoy-amoy na niya. "Kung ako lang ang may gandang katulad nitong kay Tamara, jojowain ko lahat ng mga gwapo. Tapos ang mga lalaking nanloko at nagpaasa sa akin ay gagantihan ko talaga," maktol ng bakla sa aking tabi. "Iyan nga ang madalas kong sinasabi sa kanya pero wa' epek. May plano yatang tumandang dalaga," ismid ni Jewel.

Hindi naman iyon sagabal, nakakawala siya ng antok. "Pero hindi siya ang panginoon. Siya ang naging instrumento at maging imortal tayong lahat, meron pa rin higit na mas nakakataas sa kanya." Turan ko naman sa kanya. Sa mundong ito, kahit nababalot ito ng kapangyarihan, naniniwala pa rin ang mga mamamayan dito mg diyos dahil dating tao ang mga ito. "Naniniwala ka pa rin na may diyos?" Seryosong tanong niya sa akin.

Sila ay nagsadya sa mga palasyo upang maghandog ng kanilang tulong sa pamahalaang nabubungad sa malaking panganib. "Te Deum," ang sabi ng isang prayle sa isang kumbento. "Hindi awa ng Diyos ang pagpapakilala niya sa ating kahalagahan, sa panahong mapanganib." "Ang munting Heneral Mal-Aguero ay napapangatlabi marahil dahil sa mga pangyayaring tulad nito," sabi sa kausap.

bulong ko. “Ay Nako! Hindi iho! Hindi ganoon!!” Nataranta si Tiya at winasiway pa ang kaniyang kamay. “Ibig kong sabihin ay para kang diyos. Ang itsura mo ay maihahambing sa Diyos.” “Maraming salamat po.” Sabi ni Tyler na hindi manlang tumanggi at nagawa pa kong pukulan ng matalim na titig.

Pagmamakaawa nito at lumuhod pa sa harapan ng Diyosa ng mga kaluluwa. "Katulad ng sinabi ko, ang kapalarang ito ay itinala na ng mga Diyos." Matapos niya itong sabihin ay tuluyan na siyang naglaho. Tulala at gulong-gulo ang isipan. Patuloy na magdurusa sa iisang kapalaran, patuloy magiging isang alagad ng mapait na buhay ang kaluluwa ko at lahat ito ay dahil sa huwad na pag-ibig.

“Ama, huwag mong sabihin na naawa ka sa taksil na ito?” “Dugo at laman ko parin ang meron sa kaniya, Escanor.”seryosong ani ng kanilang ama na naglakad palapit kay Beelzebub. “Kung ganun, isa palang pagkakamali na ikaw ang aming hari.”pahayag ni Escanor. “Ano ang iyong tinuran, Escan---“

Tumingala siya sa itaas at umusal ng pasasalamat sa diyos. Ngayon lang niya napagtanto na totoo nga na may diyos, totoo na mayroong nakikinig sa mga dalangin nila, at naniniwala na siya na mayroong himala. Sa sandaling iyon ay nalaman na rin ng mga kaibigan nina Leon at Lara ang result, masayang-masaya ang mga ito at halatang nasisiyahan dahil mas nakikita nilang tumatatag sina Leon at Lara that time.

Napakagat ako sa aking labi habang tuliro ang mga matang natatakpan ng mga luhang umaagos. “I -I do, father." Nautal kong sagot nung ako naman ang tanungin ng pari. Hindi ko matagalan ang titig sa mga mata nito kaya bumaling nalang ako sa pari. Kinikilala ng pari ang pagdeklara ng kanyang pagpayag sa kasalan naming ito. Nanalangin ito para sa pagpapala ng Diyos para sa amin sabay sabing, "Kung ano ang pinagsama ng Diyos, huwag paghiwalayin ninuman."