Novel & Cerita Tula Para Sa Diyos Ama

Umaalingawngaw rin ang sunod-sunod na putok ng baril na tumatama sa salamin ng kotseng 'to. Mukhang bulletproof ang sasakyan ni Roman! "N-Natatakot ako, Roman! A-Ayoko pa'ng mam*tay!" sambit ko sa panic. "You're not going to die!" pasigaw niyang sagot sa 'kin habang nakatuon sa ginagawa niya. Sino ba ang may pakana ng 'to at bakit niya kami pinapap*tay?

sagot ni Shakira. "Sa sobrang dami ng nangyari sa inyo noon at sa mga balitang napanood namin tungkol sa inyo at sa mga pamilya niyo alinman doon na nakakasira sa inyo ay hindi ko talaga pinaniwalaan kasi alam ko at ramdam na ramdam ko noong nandito pa kayo na totoo kayong mag-asawa at mahal na mahal niyo ang isat-isat. Kaya sobrang saya ko talagang nakita kayo ngayon. Hindi ko inaasang hindi niyo parin kami nakakalimutan," naluluhang sabi ni Tita."Kung meron mang hindi ko makakalimutan sa inyong dalawa. Iyon ay ang pananampalataya niyo. Wala talagang impossible kung malalim ang panananpalataya mo sa Diyos. Kaya ganito kayo ngayon, ang sarap niyo talagang tingnan," sabi ni Tita at ngumiti na

Titiana is the deity of indolence. Parati siyang nakaabangan sa malaking salamin na nakapuwesto sa hilagang bahagi ng malaking silid. Inililista niya ang mga pangalang punong-puno ng katamaran sa kanilang buhay. Gustong-gusto niya ang paggawa ng summary sa bawat buhay nila. Kaya naman sa tuwing may dadalhin sa kaniyang nasasakdal ay hindi siya nahihirapan sa pagbibigay ng datos at verdict sa mga ito. "Ano't napadpad ka rito tagapamahala ng Uno?" may kataasan ang boses ng naturang deity.

tanging nasabi ko, pagdaka'y napayakap nang mahigpit sa naturang mayordoma. "Ang buhay ng tao ay hindi kailanman natin alam kung hanggang saan lang tayo. Hindi natin alam ang bukas, kaya 'wag mo iyong ipaghambog sapagkat Dios ang may alam nang lahat ng mga bagay. Kaya, habang kumikilos tayo, humihinga, huwag nating kalimutang magpasalamat sa Dios araw at gabi, binigyan n'ya tayo ng buhay at lakas," makahulugang tugon ni Aling Neri sa'kin. Tila nagsitayuan ang mga balahibo ko sa batok at braso.

Ang tamis na matagal ko nang gustong matikman ulit. Hinagod ng dila ko ang isa sa pinakamasarap na luto ng Diyos sa mundo. Paminsan-minsan ay pinatitigas ko ang dila ko at pinapapasok sa butas niya. Madalas naman ay sinusupsop at kinakagat-kagat ko ang mani niya. "Ahhh! Please! Tres, don't do that! Oh, God! Stop eating me, Hugo Santiban!"

At tama nga ako ng hinala, pagkalabas namin ng pinto ay may hagdan na naghihintay sa 'min. Pagkababa namin ay sumalubong sa 'king mata ang nag-gagandahang muwebles na nasa sala. May sumalubong sa 'ming tatlong lalaki na tantiya ko rin ay kasing edad ni Tyrus at Rocket. At isa lang ang masasabi ko, they are all God-looking creatures. Para silang inukit ng isang magaling na eskulptur. Well, God was really a great artist.

(Ayesha) Ilang segundong pinaulit-ulit ko lang sa isip ko ang mga sinabi ni mama. Lumunok ako. “T-totoong may diyosa ng buwan?” Umangat ang gilid ng mga labi niya. “Totoo. At hindi siya nag-iisa, Ayesha. Totoo ang mga diyosa at diyos. Totoo si Bathala. Iba-iba man ang tawag sa kaniya ng iba’t ibang relihiyon at ng iba’t ibang lahi, totoo siya. Sino sa tingin mo ang may gawa sa ating mga tao? Sa kalikasan? Sino ang namamahala sa lahat ng may buhay sa mundong ito? Sino ang nagpapatakbo ng oras, ng panahon, ng nakaraan, kasalukuyan at hinaharap? Why is the world and the universe so vast and complicated that scientists can’t decipher it yet? The world is not just black and white. Hindi lang binu

Bakit ba parang lahat na lamang ay natulala nang pumasok ito? “Akala ko, may isang diyosang bumama mula sa langit,” sabi ni Archie nang lapitan si Selena. Isang matamis na ngiti ang pinakawalan ni Selena dito.

Dahilan para tuluyan na itong mamaalam sa mundo. "Ikumusta n'yo na lang ako kay Satanas!"