Tula Para Sa Diyos Ama Novels & Stories

VENUS POV Tulala ako sa computer ko habang iniisip kung gaano kasarap si Thad— i mean, kasarap inisin. “ Wala ka na bang ibang alam gawin kundi ang tumunganga at sumunod kay Sir Deus? ” napataas ang kilay kay Grace.

Binati ng Banal na Magsasaka ang mag- asawa. "Bakit nandito kayong dalawa?" Ano? Zhurong? Ang tao na may pula na buhok ay si Zhurong, ang diyos ng apoy? Naramdaman ni Darryl na may ugong ang kanyang ulo nawala siya sa salita dahil sa pagkabigla! Kung ang isang magsasaka ay lumusot sa antas ng Martial Emperor, ang kanyang pag- asa sa buhay ay magiging mas mahaba, at hindi siya gaanong magkakasakit. Samakatuwid, ang maalamat na diyos na si Zhurong ay buhay pa rin. Naunawaan ni Darryl ang konsepto. Gayunpaman, hindi pa rin siya makapaniwala kahit na nakita niya ang sariling diyos gamit ang kanyang sariling mga mata.

Siya ay isang napakalakas na prodigyo na nakapaglinang ng maraming Daan. Ang pangalan niya ay Taldor Hernandez at siya ay isang Pitong-Power Caelum Ancestral God. Nang makita niyang gula-gulanit ang disipulo niya dahil sa parusa, Kumulo ang dugo ni Taldor. Sagot niya, “Bilang master mo, ipaghihiganti kita.”

“Po? Hindi maaari, hindi ako ang diyos—” “Nandito ka upang kunin ako, hindi ba? Dahil nasaakin ang bahagi ng propesiya—” mahina siyang naubo. “Lola, ano po ang sinasabi niyo,” marahan niyang hinawakan ang aking magkabilang kamay. “Ang away sa pagitan ng mga reyna, ang dahilan at puno’t dulo ng lahat. Ang lugar na ito na ang diyos ay si Jura—”

Doon, isinagawa ang Ritwal ng Pagkakaisa, isang lumang seremonya ng mga diwata upang ipagsama ang lakas ng dugo at liwanag. Habang nasa gitna ng mga sinaunang inskripsyon, pinahiran siya ni Prinsesa Amira ng langis mula sa mga bulaklak ng Alnea. Si Tandang Luela naman ay bumulong ng mga salitang sinauna sa wikang lumipas na. “Ikaw ang sisidlan ng bagong lakas. Ngunit tandaan mo, hindi kapangyarihan ang tunay na kayamanan, kun'di ang kababaang tumanggap nito.”

Matiyagang paliwanag ni Lauren, "Ang malabo niyang anyo ay parang ulap na malumanay na tumatakip sa buwan. Ito ay mali-mali na parang mga snowflake na tinatangay ng hangin. Ito ay isang tula na naglalarawan sa Diyosa ng isang ilog." Humagikgik ang dalaga. "Goddess of a river? May ganyang dyosa? Haha bakit nahulog sa tubig?" Hindi napigilan ni Lauren na matawa. "Silly girl, si Lota ang tinutukoy nito. Lota... baka dyosa talaga..." Tumingin si Lauren sa bintana, at nadagdagan ang pagkabalisa sa kanyang puso. …

Agad niyang nilabas ang name card at inabot niya ito kay Lana, yumuko siya at nakahawak ang dalawang kamay niya sa card. Hindi mapigilan ni Lana na mapangiti sa mga kilos ni Tanya. "Huwag kang masyadong seryoso. Hindi ako isang diyos. Ituring mo ako na gaya ng isang ordinaryong tao—gaya ng isang kapatid!" "HI-Hindi ko magagawa yun. Kahit na hindi ka isang diyos, malapit ka na dun. Isa kang Goddess of war!"

"Ah siguro nga ganun kase naman diyos ko kailangan pang magbayad ng bilyonarya niyang Lola para lang may makasiping ito. Sino namang guwapo ang gagawa nito diba? kaya malamang kung hindi pangit at saksakan ng pangit eh malamang bakla ang apo nito o kaya mentaly ill. Nang mabanggit ang mentally ill ay nanginig lalo ang tugod ni Amara kasama na pati ang kanyang kamay, kaya medyo umalog ang tubig na nasa tray na hawak niya. "Diyos ko Lord, huwag naman pong mentally retarded o kaya po ay wasak na addict. Baka po magkaluray- luray ako hindi pa man nakakabayad ng utang." bulong ni Amara na napatingala pa sa kisame na tila nagdarasal.

"Amara, patawad… ngayon ko lang nalaman ang tungkol sa’yo. Huli na ang Daddy. Galit ka ba? Ayaw mo nang kausapin si Daddy… okay lang kung ayaw mo, pero please, huwag ka matulog… Gisingin mo sarili mo…" "Amara, please wake up. Kung gising ka, ibibigay ni Daddy ang lahat. Nagsala na si Daddy sa nanay mo. Gusto ni Daddy itama ang mali. Please, bigyan mo si Daddy ng pagkakataon… Amara… Amara… my Amara… huwag mo akong gawin nito, huwag mo akong gawin nito. Nagkamali ako at nawala ang pinakamamahal ko. Ngayon kailangan ko ring mawala ka…" Itinaas ni Tomas ang ulo, tumutulo ang luha sa kanyang mukha. Gusto niyang tanungin ang Diyos kung bakit ito nangyari, bakit kinuha ang lahat ng mahal niya.

Halos lumabas na ang berdeng ugat nito sa leeg dahil sa galit. "Yes master." “Nonono, Kuya, ano ang gagawin mo?” umiyak siyang niyakap ang kuya niya ngunit umiiwas itong yakapin niya. “Kuya please, luluhod ako sayo Kuya..” “Yan ang huwag na huwag mong gawin. Wala kang ibang luluhuran kundi ang Diyos lang!” Agad siyang tumayo dahil sa sinabi nito.