Tula Para Sa Nanay Novels & Stories

Patalikod kong niyakap ang inay ko. "Mamimiss namin ang kakulitan mong bata ka," hinaplos ni Nanay ang aking mukha. "Mahal na mahal ka namin ng Tatay mo, lahat ay titiisin namin para lang magkaroon ka ng magandang kinabukasan. Kung pumayag ka lang sanang sa Davao ka na lang mag-aral..." Umiling-iling siya nang makita ang pagngiwi ko. "Oh siya, siya, siya! Napakatigas ng ulo mo talaga!"

Tumango si tita bago malaki na ngumiti, “Kinulit ko siya nang kinulit. Mukhang na konsensya ka rin naman sa ginawa mo, at panget ang huling pag uusap niyo nang mama mo kaya gumawa ako nang paraan. Mag handa ka na sa lunes, at maaga tayong aalis” Hindi na ako nag salita pa, mahigpit kong niyakap si tita sa sobrang kasiyahan na nararamdaman ko. Paano ba naman hindi ba? Siya na ngayon ang nagiging tulay para Makita ko si mama, nang una’y akala ko ay nilalayo niya lang talaga ako kay mama para makuha niya ako.

Tulala man sa kawalan ay garalgal na naisatinig ni Nanay. Hinalo ko ang kape upang mabawasan ang init. Bihirang tanggapin ng sikmura ni Nanay ang tubig kaya mas madalas, kape ang iniinom niya. “Ayan ka na naman, 'nay.”

Tila may naulinigan kasi siyang kakaiba sa pagsasalita nito. “H-ho? A-ah…eh…s-saka na muna natin siguro pag-usapan ang tungkol sa bagay na iyan, papa. K-Kaya ako umuwi ay para alagaan ka ng sa ganoon ay lumakas ka agad. Auntie Lorena is waiting for me there, ganoon din ang negosyong itinayo namin doon. By the way, Auntie sends her regards. She prays that you get well soon.”

Hindi kami umupo bagkus sumandal lang sa gilid ng lamesa. "Ano ba 'yon, Tita?" untag ko. "Ano ba 'yan? Wala man lang alok ng kape. Chismis talaga agad?!" biro ko pa. Close talaga kami nito ni Tita Luz dahil no'ng mamatay si Nanay ay siya ang nag-ala-alaga sa amin.

aniya pagkabukas ng pinto. "Huwag ka sanang mabibigla, Kuya. Ngunit tumawag si Nanay, itinakbo raw nila sa pagamutan ang Mama mo dahil bigla na lamang nahimatay. Tumama raw ang ulo sa lamesa," sagot nito na halatang hindi mapakali.

Marahil nagparaiyak din ito nang nagdaang gabi dahil sa halata iyon sa mga mata nito. Lumapit siya sa dalaga. "Eat this," walang emosyong sabi niya at nilapag ang tray sa kama nito. "Don't act immatured, Tallulah may baby kang dinadala so stop always thinking about yourself, isipin mo rin ang mga tao sa paligid mo na nag-aalala sa iyo, ang baby," mahinahon niyang sermon habang seryosong nakatingin dito. Hindi naman ito lumingon sa kaniya habang yakap ang sarili.

“SAAN ka ba galing ikaw na bata ka!” mabilis akong sinalubong ni Nanay at pinunasan ang aking likod ng tuyong tuwalya. “Nay, ano ba naman ‘yan hahaha! Bente anyos na ako, ginagawa n’yo parin akong bata? Hahahaha! Tsaka ito nga po pala..” dinukot ko sa bulsa ko ang aking kinita kanina mula sa paglalako ng suman.

Napa ngiwi ako tsaka binalingan ang text ni Nanay Lala. Nanay Lala: ‘Bumili ka ijha nang stock n’yo. Hindi kasi ako nakabili tsaka aalis ako. Nang hindi ka na mambroblema nang lulutuin mo.’ To Nanay Lala: ‘Sige po, bibili po ako.’

Ayoko rin magulo at kapag nalaman ito ni Tita Taliana ay mas lalo lang gugulo ang lahat. ** “May regalo kami ng Papa mo, anak,” si Nanay sabay hawak sa kamay ko. Napalunok ako dahil seryoso ang kanyang itsura. Napatingala ako kay Papa na papatungo na rin sa amin. Nasa sala na kami ngayon at kami lang tatlo ang narito. “A-Ano po iyon?” Pinasigla ko ang boses ko kahit kinakabahan ako.