Tula Para Sa Pangarap Novels & Stories

Usal n'ya sa sarili. Tulala siyang umupo sa gilid ng kama habang meron siyang naiisip na reyalisasyon: 'Meron nga yata'ng mga bagay na hindi mo puwedeng makuha kung hindi talaga laan sa 'yo, no? Siguro ay tanga lang talaga ako at ngayon lang ako nagising na dapat ay noon pa. Hindi bale, nagawa ko na ito noon, magagawa ko uli ito ngayon.'

Lalo pang nag-iingay at kumakalabog ito sa bawat pagdaan ng araw. Habang nakikilala niya ang Russell na may mabuting kalooban at magandang hangarin para sa kanya at sa kanyang pangarap ay lalong nahuhulog ang damdamin niya rito. “Huwag kang bibitiw sa iyong pangarap,” natatandaan niyang laging sinasabi sa kanya ng kanyang ghostwriter, “pangarap lamang ang libre sa mundo. Walang tax. ‘Yang pangarap mo ang magbibigay sa iyo ng lakas sa mga sandaling pinanghihinaan ka na ng loob. ‘Yan ang magbibigay sa iyo ng liwanag sa mga panahong nasa kadiliman ka. Gamitin mo ‘yang inspirasyon upang marating mo ang lahat ng kaginhawahang hinahangad mo sa buhay.”

“Tara?” Kinuha ko ang hawak nitong bag at libro. She’s now 4th year college taking up Bachelor of Elementary Education. She persued her dream. Naalala kong nabanggit nito na ito talaga ang pangarap niya. Dahil laki siya sa bundok noon, highschool graduate lang siya. At no’ng maging okay na ang lahat, nagpatuloy siya sa pag-aaral dahil ito ang pangarap niya. Pangarap niyang matulungan ang mga bata sa lugar nila, at ako naman tinuloy ko rin ang pag-aartista. Siya ang nagtulak sa akin na ipagpatuloy iyon dahil alam niyang ito ang gusto ko. Pinagpatuloy namin ang pangarap naming dalawa. Ga-graduate na siya at ako naman, bida na sa action movies.

"Huwag mo nang pangarapin dahil mahirap. Iyong feeling na ang baba- baba mo. Then, nakakatakot isipin na wala pang kasiguruhan iyong sandaling na na kaya ba niyang i- recognize ka, after ng nangyari sa inyo? O iisipin mo na para ka rin kagaya ng iba, na matapos nakuha ay etse p'wera na lang. Goodbye!" Tumango si Kara bilang pag sang- ayon, habang kapwa sila parehong naluluha. "Kung sa bagay, tama ka nga. Atleast, kahit minsan, may alala ka ng baon na forever mong babalikan balikan, na minsan, nakasama mo ang isa sa pinaka pinag pa- pantasyahan ng mga kababaihan sa balat ng lupa." At sabay silang nagkatawanan.

Mahina ba ako? Naisip ko ang aking mga pangarap. Ang pangarap kong makaahon sa kahirapan, ang pangarap kong magkaroon ng magandang buhay para sa aking ina. Pero ang mga pangarap na iyon ay parang naglalaho sa aking isip. Ang halik ni Liam ay nagbigay sa akin ng isang bagong pangarap, isang pangarap na hindi ko kailanman naisip. Ang pangarap na makasama siya, ang pangarap na magkaroon ng isang buhay na puno ng luho at kasiyahan.

"Naguguluhan nga ako dati kung ano nga ba ang pangarap ko at ang talent ko. Kasi hindi ko alam kung ano nga ba ang alam ko at kung saan ako magaling. Pero no'ng naisipan kong magbasa ng libro no'ng na bored ako isang araw, natuwa ako sa binabasa ko. Pakiramdam ko pang realistic ang dating ng kwento. Tapos isang araw parang pinangarap ko na rin na maging isang writer ng libro." Napabulaslas siya sa pag tawa bigla. Para siyang baliw na tumawang mag isa kahit wala namang nakakatawa. Ang labo niya. "Ang layo naman ng kurso mo sa pangarap mo. Papano mo ma aabot 'yon?" Tae! Kaya pala tawang tawa siya. Hindi ako nakaramdam ng pagkapikon sa tawa niyang 'yon. Kasi kahit ako alam na alam ko rin at nai

Alina’s POV Sa tingin ko ay tuluyan nang malakas ang katawan ko. Wala na akong panlalata na nararamdaman kaya sa tingin ko rin ay puwede ko nang gawin ang isa sa pangarap ko noong kaluluwa palang ako. Ang pangarap na matikman si Corvus.

SIMULA Ipinikit ko ang aking mga mata at bumalik sa simula, sa paraisong kinalakihan, kung saan ako bumuo nang mga pangarap bago pa naging bangungot ang lahat. Sa panahong maligalig ngunit masaya ang umaga, tahimik at payapa naman ang gabi. Sa panahong tanging bituin ang saksi kung gaano kadami ang mga pangarap na aking binuo.

"Kaysa mag-isip ako ng ganoon, mas magpo-pokus na lamang ako sa pangarap ko. Sa gusto kong marating. Kahit wala na sila para makita ang unti-unti kong pag-usad sa buhay, kahit papaano, matutupad ko pa din ang pangarap na gusto kong ipakita sa kanila. Alam ko, at mararamdaman ko kung gaano sila ka-proud sakin. 'Pag naabot ko 'yon." Sumikip ang dibdib ko. Darn it! May namuong bukol sa aking lalamunan at hirap akong makalunok ng maayos. Not now, Tina. Please. Don't cry... Nilapitan ko siya. May tamang espasyo na nakapagitan sa amin para makausap ko ng malapitan.

"Kung ano man yang pinagdadaanan mo ngayon, malalampasan mo yan at isa pa, hindi pa naman huli ang lahat para sa pangarap mo. Iba-iba ang panahon ng bawat isa. Ang iba sa atin nauuna, meron namang nahuhuli pero kahit mahuli ka, hindi naman ibig sabihin nun bigo ka na." Parang may mainit na bagay ang humaplos sa kanyang puso dahil sa mga katagang binitawan ni Aling Lena. Sana nga magkaroon pa siya ng pagkakataon na matupad ang pangarap niya pero paano niya gagawin ang bagay na iyon gayong masyadong kumplikado ang sitwasyon niya? "Good Morning..."