Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Tula

Tahimik na napabuntong-hininga si Rhylle. Napakatigas talaga ng ulo ng babaeng ito. Maya-maya... May naisip siyang paraan. "Hatiin natin." Napakurap si Tina. "Huh?" "Sa kama." "Maglalagay tayo ng maraming unan sa gitna." "Tapos..." "Hindi tatawid." Nanlaki ang mata ni Tina. "Ay..." "Parang..." "...China at Pilipinas?"

Tulala. Tulala lang akong nakahiga sa kama rito sa villa ni Michael. Wala kaming ibang kasama rito maliban sa aming dalawa. Patuloy pa rin sa pagtakbo sa isip ko ang mga tanong na gusto kong magkaroon ng kasagutan. Pero paano ko nga ba malalaman ang katotohanan kung ako mismo ay takot na alamin ang totoo?

All things bright and beautiful, All creatures great and small, All things wise and wonderful, The Lord God made them all. Madali lang turuan si Tim dahil pagsapit ng tanghali ay na perpekto niya ang pagmemorize ng tula.Masayang-masaya si Tim na nakatanggap ng star mula sa akin.Sa sobrang katuwaan nito ay ayaw ng bumaba pa sa silid upang mananghalian kung kaya't nagpahatid na lamang kami ng pagkain kay Ditas.

And that's another factor that I should consider kung maaring totoo nga bang may nararamdaman ako kay Shantall na higit pa sa pagka-kaibigan. Hindi ko na ang pinansin yon at nag-focus sa ginagawa namin lalo na at marami-rami ang mga gusto ang magpagawa ng tula as a form of confession. At dahil pareho kami ni Joshua na marunong gumawa ng tula ay kami na ang umako sa task na 'yon habang ang mga kasama namin ay ang tumula.

Ngunit dahan-dahan na nitong ipinikit ang mga mata, at bago pa man tuluyang mawalan ng hininga ay naging abo ang katawan nito at naglaho na parang bula. Napahagulgol si Tandang Luela at isinumpa ang kaniyang sarili. Sa sobrang sakit ng damdamin ay itinarak niya rin sa kaniyang dibdib ang punyal na gawa sa puting mahika. Dumaloy ang dugo sa kaniyang labi, ngunit nakangiti siyang humiga sa tabi ng kapa at kasuotan ng kaniyang kakambal. Pumikit siya, at gaya ni Usban, naging abo rin at naglaho sa hangin. ---

LABING-WALO: Sugat NANG MAGISING sina Tina at Tj ay tuwang-tuwa sila nang malaman na narito na kami sa kung saan sila madalas magbakasyon. Hindi nga natigil si Tina sa pagkukulit kay sir dahil gusto niya nang lumusong agad sa dagat. Mayroon kasing tanaw na dagat mula rito sa bahay. Hindi naman kalayuan.

TULALA SIYANG nakatitig sa labas ng bintana. Heto na siya. Babalikan na niya ang bansa kung saan siya umibig at kung saan din siya nasaktan. Bumuga siya ng hangin upang gumaan ang kaniyang pakiramdam. Sumikip kasi ang dibdib niya mula kahapon.

Tuluyan nang nawalan ng masabi si Elara. "Deo, Florante at Laura ba 'yan? Mukhang 'Florante at Lalamunan' itong isinulat mo!" "Itinuro ang tula na 'yan noong Grade 7 mo sa junior high, tapos nakuha mo pa ring baluktuyin ang pagkakabisado para lang maging menu ng karinderya!" Hindi mapigilang tumaas ang boses ni Elara sa matinding panggigigil.

para saan pa ang galng niya sa pag arte para magpaawa sa jeep at labas ng simbahan para mamalimos. Tama umabot siya sa pontng iyo grade six lamang iya noon tandang tanda niya iyon. Dahil sa pagkaalaa ng buhay at nakaraan lalong naging malungkot ang boses ni Trisha habang binabasa ang tula "Eto ang Tula" I can’t breathe, I can't speak. There are words I want you to Know.. there are things I want you to see. Far far away you walk forever

Tapos nakikita ito sa tuwing may kulog at kidlat… speaking of kulog at kidlat, naalala ko na naman si Tungkung Langit. Ilang buwan na nang marinig ko ang istoryang iyon galing sa kaniya. Halos isalaysay ko na nga sa sarili kong salita ang istoryang iyon dahil kusang mini-memorize ng utak ko ang istoryang iyon. Sauladong-saulado ko na at mukhang iyon na ang paborito kong kuwento tungkol sa pagmamahal. Hindi ko maitatanggi pero si Tungkung Langit ay, maliban sa literal na kakaiba, talagang kakaibang magmahal. At ang kuwentong iyon ay galing pa talaga sa isang hindi inaasahang tao. Akala ko puro pa-pogi lang siya, akala ko puro kayabangan sa katawan dahil sa sobrang yaman lang ang alam niya. Ma