Tula Tungkol Sa Tula の小説・ストーリー

All things bright and beautiful, All creatures great and small, All things wise and wonderful, The Lord God made them all. Madali lang turuan si Tim dahil pagsapit ng tanghali ay na perpekto niya ang pagmemorize ng tula.Masayang-masaya si Tim na nakatanggap ng star mula sa akin.Sa sobrang katuwaan nito ay ayaw ng bumaba pa sa silid upang mananghalian kung kaya't nagpahatid na lamang kami ng pagkain kay Ditas.

sabi nya habang tumatawa. "Marunong kang sumulat ng tula?" I asked in astonishment. Hindi kasi halata sa kanya. Ni pagiging matalino nga ay wala sa hitsura nya, yung pormahan nya kasi ay parang isang bulakbol na estudyante at feeling bad boy. Tumawa ito ng marahan, "Oo naman. Hindi lang halata pero mahilig ako sa mga tula." "Oh." I nodded. "Pareho pala tayo kung ganon."

Ngunit dahan-dahan na nitong ipinikit ang mga mata, at bago pa man tuluyang mawalan ng hininga ay naging abo ang katawan nito at naglaho na parang bula. Napahagulgol si Tandang Luela at isinumpa ang kaniyang sarili. Sa sobrang sakit ng damdamin ay itinarak niya rin sa kaniyang dibdib ang punyal na gawa sa puting mahika. Dumaloy ang dugo sa kaniyang labi, ngunit nakangiti siyang humiga sa tabi ng kapa at kasuotan ng kaniyang kakambal. Pumikit siya, at gaya ni Usban, naging abo rin at naglaho sa hangin. ---

LABING-WALO: Sugat NANG MAGISING sina Tina at Tj ay tuwang-tuwa sila nang malaman na narito na kami sa kung saan sila madalas magbakasyon. Hindi nga natigil si Tina sa pagkukulit kay sir dahil gusto niya nang lumusong agad sa dagat. Mayroon kasing tanaw na dagat mula rito sa bahay. Hindi naman kalayuan.

Dinampot ko ito at binuksan at nagsimulang magbasa. I saw rays of the sun, peeking on the mountain's peak. Trees are shaking slowly, as leaves falls on the shores of the river. I'm walking along with these woes. Filling the voidness beyond fullness. Still, I am nothing. Napakamot ako ng ulo dahil ang lalim ng mga linya ng tula, bagama’t naintindihan ko ang bawat salita pero ang kahulugan nito ay hindi ko mawari. Bumalik ako sa unang pahina nito, nais kong makita kung sino ang may akda ng tula. Pero nang sinipat ko ito ay walang nakalagay na pangalan.

Tuldok, kuwit, pananong at padamdam, Sa pangungusap, Yan ang mga bantas na masisilayan. Ngunit tuldok ang pinakamasakit at pinaka masaklap sa lahat. Lalo na para Sa taong makitid ang utak, kahit anong ibigay na paliwanag, Malaking tuldok lang ang kaniyang nais na iwakas." Lahat kami Ng buong klase ay natahimik. Alam nyo Yung nangyayari? Well kami din, may pinagdadaanan pala tong dalawang to.

Nang may isang lalaki na pumasok naka barong panga “katulad ng mga alon sa dagat ay hindi kumukupas ang pag-ibig ko saiyo, aking irog ko ay sagutin mo ako. Katulad ng ibon sa himpapawid hindi titigil ang pagkumpas ng aking pakpak para ikaw lamang ay mapuntahan at aking masilaya--” "Tigil" sigaw ko at tumigil nmn siya habang nakatingin sakin "Ano kaba? nanliligaw kaba? Kung hinahanap mo nililigawan mo wala dito!!!, hindi poetry competition ang pinuntahan mo hah! Kundi entertainment kundi kanta at sayaw pati pag arte hinahanap namin hindi yung lintik na mag tula² ka dyan." inis Kong sabi

Tuluyan nang nawalan ng masabi si Elara. "Deo, Florante at Laura ba 'yan? Mukhang 'Florante at Lalamunan' itong isinulat mo!" "Itinuro ang tula na 'yan noong Grade 7 mo sa junior high, tapos nakuha mo pa ring baluktuyin ang pagkakabisado para lang maging menu ng karinderya!" Hindi mapigilang tumaas ang boses ni Elara sa matinding panggigigil.

para saan pa ang galng niya sa pag arte para magpaawa sa jeep at labas ng simbahan para mamalimos. Tama umabot siya sa pontng iyo grade six lamang iya noon tandang tanda niya iyon. Dahil sa pagkaalaa ng buhay at nakaraan lalong naging malungkot ang boses ni Trisha habang binabasa ang tula "Eto ang Tula" I can’t breathe, I can't speak. There are words I want you to Know.. there are things I want you to see. Far far away you walk forever

Tapos nakikita ito sa tuwing may kulog at kidlat… speaking of kulog at kidlat, naalala ko na naman si Tungkung Langit. Ilang buwan na nang marinig ko ang istoryang iyon galing sa kaniya. Halos isalaysay ko na nga sa sarili kong salita ang istoryang iyon dahil kusang mini-memorize ng utak ko ang istoryang iyon. Sauladong-saulado ko na at mukhang iyon na ang paborito kong kuwento tungkol sa pagmamahal. Hindi ko maitatanggi pero si Tungkung Langit ay, maliban sa literal na kakaiba, talagang kakaibang magmahal. At ang kuwentong iyon ay galing pa talaga sa isang hindi inaasahang tao. Akala ko puro pa-pogi lang siya, akala ko puro kayabangan sa katawan dahil sa sobrang yaman lang ang alam niya. Ma