Twelve Midnight Mga Nobela at Kwento

Kabanata 49 NANENG POINT OF VIEW It was twelve in the midnight. Another week had passed; ako at ang aking dalawang kapatid ay nakalipat na ng bagong tirahan. Sa tulong at pamimilit ni Kid, nagkaroon kami nang maayos na tirahan.

“Aba Lukas, hindi ka pa ba nagsasawa na makita ako? Halos buong maghapon na tayong magkasama ah.” Kunwa’y sinamangutan siya nito habang nakikita niya sa screen. “Ang arte mo huh, isang oras nga lang ang relationship natin parang ayaw mo na akong makita n’yan.” Tama naman ang sinabi nito. Isang oras na lang ang nalalabi bago sumapit ang twelve midnight. “Wala naman akong sinabing ganyan. Bakit ba kasi napatawag ka?”

CHLOE (12 M.N.) Nahihilo na ako at patuloy pa rin sa paglagay ng maiinon ko si Denise. Nahihiya naman akong tumanggi. Ang sabi ni Paige ay mamaya uuwi na kami and it was already twelve midnight. Gusto kong magsisi na sumama na naman ako sa kanila. Bakit ba kasi hindi ko matanggihan si Paige? It was because she was nice to me. And the other reason is the fact that she is Trace’s sister.

She didn't enroll in theatre arts but she had to be an actress this time. Kinuha niya ang bag at lumabas ng bahay. It's 5:30 in the afternoon. Eksakto na darating siya sa bahay sa Ayala ay mahigit alas seis.Dapat masiguro niya na naroon si Midnight.She instantly looked for her phone inside her bag but she saw another rose on the hood of her pink Honda Fit.Iisa ang bulaklak at dinampot pa rin niya. Tuluyan niyang inilabas ang smartphone at tinanggal ang restriction sa account ni Midnight.

Humuni ang malamig na hangin, at ang gabi ng unang bahagi ng Disyembre ay bumagsak nang mas maaga kaysa karaniwan. Sa gitna ng tahimik na kapaligiran, isang marangyang Maybach ang dahan-dahang pumasok sa mababaw na look, habang ang mahinang agos ng fountain ay lumikha ng banayad na tunog sa katahimikan ng paligid.

I'm not scared to die but not the people close to my heart. "Be here in twenty or else someone will die today.” Then he ended the call. ___________________________ 02-12-2025

Pinandilatan ko siya ng tingin at sinenyasang tumahimik, mabuti na lamang at nakuha siya sa tingin. An awkward silence comes next, tanging ang ingay na nanggagaling sa umaandar na elevator ang maririnig at hindi ko alam na nakakarindi din pala ang ganoong tunog lalo pa at sinasabayan pa ng malakas na paglagabog ng dibdib ko. “Mr. Seyer, your six p.m. appointment was canceled. Should I need to schedule something for you? A date, perhaps?”

"How many second na lang pala ang natitira. Okay, let's count down. 8, 9, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1...." Isang malakas na pagsabog ang tumunog galing sa loob. Kasabay nang maraming putukan. Kalaunan, nasaksihan na lamang nang aking mata ang mga naka-maskara na isa isang tumumba. What??? Ganito ang plano ni Patrick, wow, hindi na rin masama. Ang daling maka-puslit ng mga tauhan niya sa loob. Hindi na kami pa, mahihirapan pumasok sa loob.

Pagpasok niya sa restroom ay walang tao kaya dumiretso na siya kaagad sa banyo at umihi. Lumabas na siya kaagad matapos niyang ayusin ang sarili at naglakad pabalik patungo sa dance floor. Kaya lang, nahihilo siya sa mga ilaw ng disco light na tumatama sa kanyang mga mata. Grabe pala ang ininom niya kanina, at parang naduduwal siya. Kailangan niya talagang bumalik sa restroom. Naglakad siya pabalik patungo sa banyo. Muntik na siyang mabuwal nang may nabangga siyang matigas at mabangong pader.

sabi niya. Dahil matagal ng nangungulit ang isang ito kaya pinagbigyan ko na lang. “Okay! Where do we meet?” sagot ko. “12 noon at the La Patissiere, Makati Sport Club.” PM ni James. “I will wait for you there!”