Novel & Cerita Twelve Midnight

It's already 10:55, and almost time for lunch, pero hindi niya iyon magalaw dahil wala si Midnight sa loob ng opisina. Palinga-linga ang dalaga sa paligid hanggang sa mapadaan siya sa isang kwarto na dingding ay gawa sa salamin. Halos lumagpas na siya pero napatigil siya at saka bumalik dahil parang may naaninaw siyang mga tao roon. Tiningnan niya ang mga iyon at ganoon na lang ang gulat niya nang makita niya si Midnight na yakap na babae.

Malayong-malayo. Hanggang matapos ang pelikula, wala siya sa sarili. Hanggang sa umalis ang mga kaibigan niya, nagdinner siya ng mag-isa, malayo pa rin ang isip niya sa kasalukuyan. At nang sumapit ang araw ng lunes, hindi siya nag treadmill katulad ng nakasanayan niya tuwing umaga. Hindi siya nag-agahan at pumasok sa restaurant na walang laman ang tiyan niya. And as usual, she waited for Achilles Kostas Williams to come by but nothing... not even his freaking shadow.

I'm not scared to die but not the people close to my heart. "Be here in twenty or else someone will die today.” Then he ended the call. ___________________________ 02-12-2025

Pinandilatan ko siya ng tingin at sinenyasang tumahimik, mabuti na lamang at nakuha siya sa tingin. An awkward silence comes next, tanging ang ingay na nanggagaling sa umaandar na elevator ang maririnig at hindi ko alam na nakakarindi din pala ang ganoong tunog lalo pa at sinasabayan pa ng malakas na paglagabog ng dibdib ko. “Mr. Seyer, your six p.m. appointment was canceled. Should I need to schedule something for you? A date, perhaps?”

"How many second na lang pala ang natitira. Okay, let's count down. 8, 9, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1...." Isang malakas na pagsabog ang tumunog galing sa loob. Kasabay nang maraming putukan. Kalaunan, nasaksihan na lamang nang aking mata ang mga naka-maskara na isa isang tumumba. What??? Ganito ang plano ni Patrick, wow, hindi na rin masama. Ang daling maka-puslit ng mga tauhan niya sa loob. Hindi na kami pa, mahihirapan pumasok sa loob.

Pagpasok niya sa restroom ay walang tao kaya dumiretso na siya kaagad sa banyo at umihi. Lumabas na siya kaagad matapos niyang ayusin ang sarili at naglakad pabalik patungo sa dance floor. Kaya lang, nahihilo siya sa mga ilaw ng disco light na tumatama sa kanyang mga mata. Grabe pala ang ininom niya kanina, at parang naduduwal siya. Kailangan niya talagang bumalik sa restroom. Naglakad siya pabalik patungo sa banyo. Muntik na siyang mabuwal nang may nabangga siyang matigas at mabangong pader.

sabi niya. Dahil matagal ng nangungulit ang isang ito kaya pinagbigyan ko na lang. “Okay! Where do we meet?” sagot ko. “12 noon at the La Patissiere, Makati Sport Club.” PM ni James. “I will wait for you there!”

Chos lang. “Ano?” Inilapit ko ang bibig ko sa tenga niya at mahinang binugahan siya ng bad breath ko. Char. Normal lang naman ha! Kagigising ko lang eh, wala naman perfect na tao. Lahat naman mabaho ang hininga pagkagising. Hmp. “Pang-dinner ka. Plus, midnight snack.” bulong ko sa kanya at napabunghalit ng tawa.

Nasanay na rin ako at ang mga taong nakapaligid sa 'min sa pangalan niyang 'yon kaya hindi ko na rin binago pa. Nagkwentuhan pa kami ni Romeo at maya-maya pa ay tumunog na ulit yung bell kaya nagpaalam siyang aalis na dahil tapos na ang break time nila. Nagpasalamat naman ako ulit sa binigay niya bago siya umalis. Halos si Mingming ang mas nakakain ng brownies, sarap na sarap ang baby tuta. Pagkatapos kumain ay pumasok na ako sa loob dahil natatamaan na 'ko ng sikat ng araw.

Isang mabigat na buntong hininga ang pinakawalan ni Storm habang nakatingin sa orasan. Halos hindi na mabilang sa daliri kung ilang beses na ba niyang sinipat ang oras. It’s a twelve midnight na ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin siya dalawin ng antok. Maya-maya ay naisipan niyang lumabas ng kwarto upang tumungo sa mini bar.