Twelve Midnight Romane & Geschichten

Chos lang. “Ano?” Inilapit ko ang bibig ko sa tenga niya at mahinang binugahan siya ng bad breath ko. Char. Normal lang naman ha! Kagigising ko lang eh, wala naman perfect na tao. Lahat naman mabaho ang hininga pagkagising. Hmp. “Pang-dinner ka. Plus, midnight snack.” bulong ko sa kanya at napabunghalit ng tawa.

Isang mabigat na buntong hininga ang pinakawalan ni Storm habang nakatingin sa orasan. Halos hindi na mabilang sa daliri kung ilang beses na ba niyang sinipat ang oras. It’s a twelve midnight na ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin siya dalawin ng antok. Maya-maya ay naisipan niyang lumabas ng kwarto upang tumungo sa mini bar.

Ni hindi na napansin ni Lucas kung paanong puminta sa mukha ng dalaga ang pag-aalala. He’s too fixated on the idea that they have to kiss once everything goes downhill. Midnight. The answer to the riddle that they were solving earlier is possibly midnight! He just doesn’t know what time is it already since it’s been hours since they’ve separated from their group but Lucas sure hopes that time flew quick and one of these doors would indicted what decision should they make. But who knows how long have they been trapped in the waters...?

Nakakainit talaga nang ulo ang isa na yun, huminga ako nang malalim, sakto naman na dumating ang taxi na binook ko kanina pa. The clock had just struck 7 PM when I arrived at Midnight Society. From the outside, the place barely stood out—no flashy neon signs, no grand entrance, just a sleek black façade with subtle gold accents. It had an air of mystery, the kind that made people stop and wonder if they were even supposed to be here.

Lagi siya nitong nakikita tuwing may practice sa gym. Bumaba siya ng higaan at tinungo ang kanyang bintana upang silipin ang lalaki na kasama ng ilang kaibigan nila. "Hintayin niyo ako," aniya saka pinatay ang tawag. It was already pass seven in the evening, on the last night of October.

I smiled bitterly. Twelve days, Kien. You have twelve days to fall in love with me. A week and five days. Give me twelve days to be happy with you. And after that, I will start to move on. I will start a new life without you and I will accept the fact that you can't and will never love me back. Just twelve days.

Hindi ko talaga alam kung bakit ang init-init ng dugo ni Ember kay Ate Yeona na walang ibang ginawa kung hindi ang maging mabuting tao sa akin. Dahan-dahan akong tumayo mula sa kama ni Luther at nahagip ng aking tingin ang orasan sa dingding at twelve midnight na. Lumabas ako sa silid ni Luther at nadaan ko ang silid namin ni Ember at medyo nakaawang iyon. Napakunot naman ang aking noo dahil nakabukas pa rin ang lampshade at naririnig ko ang mahinang boses ni Ember at sa tono niya ay para siyang galit sa kausap niya.

sabi niya kaya napasapo ako sa noo ko, ipinagpatuloy ko ang pag babasa dahil last day na ng finals namin ngayong araw. Ginawang dalawang araw nalang yung exam namin kaya gagabihin ako ng uwi mamaya, nakapag sabi naman na ako kay Mika na mag luto at mag padeliver dahil kakain rin dito si Marcus. Napatingin ako sa relo ko at malapit na mag twelve. "Travis, una na ako malapit na mag twelve" sabi ko sakanya at inayos ang gamit ko.