Twenty Eight Mga Nobela at Kwento

Magkapatid nga. "Teka doc, ilang taon ka na ba?" Biglang tanong ko sa kanya. "Twenty-six. Yohan is eighteen." I pursed my lips in surprise. Sobrang laking gap naman. "Ikaw?" Tanong nito na ikinabigla ko. "Twenty-two," ngumiti ito sabay sabing, "not bad." Hindi ko tuloy matukoy kung anong ibig-sabihin niya, pero hinayaan ko nalang.

"Pero bakit ikaw thirty-two na? Ilang taon na ba si Lolo?" "Eighty." "Eighty? Tapos ikaw thirty-two? Kung thirty-two ka na tapos si Lolo ay 80." Binilang ni Raine ang kanyang daliri habang nag-cacalculate sa utak. Habang ginagawa niya iyon ay nakatitig sa kanya si Crassus. "Kung 32 tapos..." ani ni Raine. Biglang namilog ang mata niya nang may mapagtanto siya. "Luh!"

Lalo nga itong gumaganda kapag natititigan. "Mabait siyang kaibigan. Huwarang anak at kapatid. Masayahin. Positibo. At mataas ang pangarap sa buhay lalo na sa pamilya. Napaka-unfair nga ng mundo. Maaga siyang kinuha. Marami namang masasamang-tao na puwede sanang mauna." "How old is she?" "She turns twenty-five. Pero twenty-four siya nang mamatay."

ako naman ang nagtanong dahil na c-curios ako sa edad niya. Ngumiti pa ito at parang nag iisip kong anong isasagot. “Twenty two.” sagot nito saka ngumiti ng marahan. Napatango-tango naman ako at nagpatuloy sa paglalakad. Nakakarelax din pala pagnaglalakad ka paminsan-minsan habang may kakwentuhan. Mas nakaka fresh siya ng utak at hindi mo mararamdaman ang pagod sa paglalakad.

Siya lang ang may karapatang gumawa no’n. Naka-cream dress siya at heels, buhok niya nakalugay, at may malaking ngiti sa labi. ‘Yung tipong ngiti na may ibig sabihin—may binabalak. “Thank you,” sagot ko. “Ang daming bulaklak. Twenty-four? Hindi ba twelve lang ang standard?” “Twenty-four months. Tig-dalawa bawat buwan.” Lumaki ang mga mata niya. “Kuya… that’s actually romantic. Hindi ko alam na kaya mo pala ‘yan.”

Si Gian na lang ang tiningnan niya na parang iritang-irita na rin sa pinagagawa ng Daddy nito. “And you’re twenty eight! That’s the point! For goodnessʼ sake!” Inirapan niya ang matanda. Ano naman ngayon kung twenty eight na si Gian? Anong problema roʼn? Hindi yata updated ang Carlo na ‘to na age doesn’t matter. Bakit parang mas ito pa ang may malaking problema sa edad nila ni Gian? Idagdag pa na kung makapagsalita ito ay parang bakla. Malamang, dito nagmana ang asawa niya. May lahi yata itong bakla.

Siya lang ang may karapatang gumawa no’n. Naka-cream dress siya at heels, buhok niya nakalugay, at may malaking ngiti sa labi. ‘Yung tipong ngiti na may ibig sabihin—may binabalak. “Thank you,” sagot ko. “Ang daming bulaklak. Twenty-four? Hindi ba twelve lang ang standard?” “Twenty-four months. Tig-dalawa bawat buwan.” Lumaki ang mga mata niya. “Kuya… that’s actually romantic. Hindi ko alam na kaya mo pala ‘yan.”

***** 08-25-25 @LadyGem25

"Naku... may isa pa pala akong estudyante. Tinanong niya ako kung ilang taon na raw ako." Napangiti ito. "What did you say?" "Sabi ko..." natatawa niyang sagot, "hulaan niya." Napailing siya habang pilit pinipigilan ang tawa. "Tapos ang sabi ba naman sa akin..." Huminto muna siya. Hindi niya napigilang matawa. "'Twenty-eight po?'" Napahawak siya sa noo. "Hindi naman ako mukhang gano'n katanda."

dagdag nito. Iyon ang mas mahalaga. Huminga siya nang malalim. “Ilang taon siya?” Napatigil si Bryan. “…Twenty-something.” Napatingin si Jillian sa kanya. “Twenty-something?” “Oo.” “Bryan, twenty-something din ang twenty-one at twenty-nine.” Tahimik ang lalaki. “Napakatalino mong tao pero bigla kang hindi marunong magbilang?”