Twenty Four Hours Novels & Stories

Maniwala ka na ang iyong napalampas ay magdudulot ng karunungan at mahahalagang aral para sa iyong buhay sa hinaharap. Sa isang araw ay binibigyan tayo ng 24 na oras upang isagawa ang lahat ng gawain sa buhay. Ang bilang ng oras ay patuloy na iikot bawat segundo at minuto. Para sa ilang mga tao, ang oras ay napakahalaga. Dahil ang oras na iyon ay hindi maghihintay, hindi maaaring tumigil, at hindi na mauulit. Minsan ang oras ay inilalarawan bilang isang espada. Kung sino ang mag-aaksaya ng oras ay mawawalan siya.

-ˋˏ✄┈┈┈┈ Three hours. Three whole hours kaming nag-s*x ni Adam. Akala namin ay mabibinyagan namin bawat sulok ng penthouse niya, pero hindi pala. Sa sobrang luwang no'n, siguro ay 24 hours ang kailangan naming session para mabinyagan ang bawat parte. "You tired?"

pero hindi ang puso ko. Kasalukuyan niyang sinusuklay ang buhok ko. Gabi na at dalawang oras na lang matatapos na ang 24 hours na hiniling ko. Gusto ko pang mag extend pero ayokong magalit siya sa 'kin. Tama na siguro 'to.

Nag-abang ng 24hours si winson,ni hindi na ito umalis sa tabi ni lorain,mabantayan lang niya si lorain. "Lorain! "Honey! malapit na ang 24hours,pakiusap naman lorain' Gumising kana jan' Wag mo kaming iiwan ng anak mo! Magbabago na ako lorain,Nakikiusap ako sayoo! "Mga slitang lumalabas sa bibig ni winson,Na halos hindi na niya kaya pang punasan ang mga luhang lumalabas sa kanyang mga mata.

He just wanted to lay in his bed and sleep all day. Hapung-hapo siyang umakyat sa hagdan, mahigpit ang kapit niya sa railings sa takot na manlambot ang mga tuhod niya at gumulong siya pababa. Nang marating niya ang landing ay sandali siyang nahinto upang humugot nang malalim na paghinga. He was wide awake for 22 hours, kailangan na talaga niya ng pahinga.

“What was that? Tsk!” Nakaramdam ako ng pananakip ng dibdib kaya binuhay ko ang lampshade at nagsalin ng tubig sa aking baso. Nang mainom ko iyon ay isinandal ko ang aking likod sa headboard na aking kama. Muli kong inalala ang napanaginipan ko kanina. That dream again. Hindi ko alam kung bakit ko na lang iyong napapanaginipan. Nakakapagtaka lang kasi nandoon si Twelixs. Do I like her kaya hanggang panaginip ay naaabot na n’ya? “Aish! This driving me crazy!” mahinang ani ko bago inis na ginulo ang buhok. Kinuha ko ang phone na nasa ilalim ng unan ko para tingnan ang oras. “12:12 am…”

Pagbibigyan na lang n'ya ang kapatid sa gusto nito. "Kailan at anong oras ang flight natin Tah?" wala sa isip na natanong n'ya sa tiyahin. "Sa twenty-seven ang alis mo," simpleng sagot nito. Agad n'yang inaalala kung anong petsa na. Twenty three pa lang ngayon. Kaya mayroon pa s'yang apat na araw para magpaalam sa boss n'ya at mag-ready. "Wait lang- bakit alis mo? Hindi ba magkasama tayo?" nagtatakang tanong n'ya.

"Twenty-four hours left. Just fucking twenty four hours, Mahana..." Pagkatanggap niya sa ibinalita ng doktor na mayroon na lamang bente kuwatro oras upang maisalba ang buhay ni Mahana sa pamamagitan ng pagkakaroon niya ng malay. Hindi na siya makaalis sa tabi ng babae. Hindi niya magawang bitawan ang mga kamay nito. Hindi niya magawang alisin ang tingin niya sa maamo nitong mukha. Natatakot siya na baka sa susunod na mga segundo ay biglang mawala ang babae.

“Zi, wake up! Kailangan mo ng gumising para makaalis tayo ng maaga.” Dahan-dahan siyang tumihaya at iminulat ang mata. Ganoon na lang ang pagpigil ng hininga niya dahil gahibla lang ang lapit ng mukha nito sa kaniya. Nakita pa niya kung papaano ito napalunok habang nakatingin sa mga mata niya. "Can you tell me what time it is?" halos paanas niya tanong. "It's four-twenty in the morning."

Isang buong araw at isang gabi! 24 oras iyon! Natitiyak ni Chairman Rong na sa nakakaakit na halimuyak sa silid na ito, gaano man kadeterminado sina Jordan at Lota, hindi nila ito matitiis sa loob ng 12 oras. Kung i-extend ng 24 hours ang oras, siguradong magse-sex silang dalawa! “Jordan…”