Unbearable Novels & Stories

Hindi ko na sila pinansin at umakyat na sa kwarto ko. Sinalampak ko ang katawan ko sa kama ko at niyakap si Ice Bear at doon umiyak. It really frustrate me! I cry and cry over and over again until I felt so weak. Making me weak doesn't that I won't fight, I will fight kahit na hindi ko alam kung paano. Hindi siya sumasagot sa mga tawag at chat ko.

pabiro nitong sabi at agad silang nagtawanan bago umalis ng CR. Nanglabo naman ang mga mata ko dahil sa narinig ko galling sa kanila. May ganoon palang balak sa akin si Joaquin at sigurado akong totoo ang sinasabi ng mga babaeng iyon. KInalma ko ang sarili ko bago umalis ng CR at di ko inaasahan na mabubunggo ko ang babaeng kagagaling lang sa CR.

Mukhang uminom ito kasi nalalasahan niya pa ang lasa ng wine. Nagpumiglas siya at pilit itong tinutulak pero hinuli lang nito ang magkabila niyang kamay at itinaas iyon kasabay ng mas agrisibo pa nitong halik sa kan'ya. Nagpumiglas pa siya at nanlaban pero sa huli ay sumuko na siya at nagpaubaya nalang kasi kahit anong laban niya rito ay hindi siya mananalo sa lakas nito. "Ried let her be, let Yessa go!"

Whisky on ice, Sunset and Vine You've ruined my life, by not being mine You're so gorgeous I can't say anything to your face 'Cause look at your face And I'm so furious At you for making me feel this way But, what can I say? You're gorgeous Inabot ko ang cellphone sa gilid ng unan ko at sinagot ng hindi tinitignan ang pangalan ng caller. " Hello " inaantok nansagot ko dito.

I wanted to wipe her tears but I keep still. Tingin ko ay wala na akong karapatang hawakan siya dahil sa pananakit ko sa kanya. "Walang uri ng sabon o raming tubig ang kayang linisin ang dumi ng buong pagkatao ko. Their dirty touch still lingered in my s-skin. T-Their taste can't wipe out of m-my s-system." Aniya sa gitna ng pag-iyak. But I'm already at my limit. Inabot ko ang pisngi niya para sana punasan ang kanyang luha ngunit umiwas lang siya.

So near. Mas lalo ko siyang idiniin sa pagkababae ko. Para na akong mababaliw sa sobrang sarap na hirap na akong pigilan pa ang sarili ko. Wala na ako sa tamang pag iisip para magkaroon pa ng pake sa kanya. All I want in this very moment is my climax. I fucking want to reach it. Mas lalo akong mababaliw kung hindi. "Ahhh!"

Pero hindi pa siya tapos. "...but if given a perception of your personality standard. You are fitted for trashes. Kung sa cellphone pa iyon, you gained a significant impact in the industry, but you placed in the trash portion. Pwedeng burahin permanently." "Aba at..." "You can't slapped me now, girl. Pinagtitinginan ka na ng mga tao. You should feel ashamed of yourself. You looked devastated as not been picked as the beauty contest winner. Because I, am the prior universe. Untouchable..." Ay Mali. Nahawakan na pala siya ni Xorxell pero hindi niya na iyon babawiin, "And irreplaceable,"

It's a feeling Akala ko rin hindi ako marunong sumayaw pero mahirap pagdamutan ang sarili ng mga bagay na hindi mo pa nga nararanasan sa lugar na alam mong ligtas ka, gaya ng sabi ni Maxi. Pugad ito ng Black Beretta at walang injustice na pinalalampas dito. Pinagpawisan agad ako sa unang limang minuto kaya hinubad ko ang jacket ko, itinali ko yon sa bewang ko at humataw ako sa gitna ng dance floor.

She watched the ice melt, water trickling into the amber depths. And then, like always, the past came creeping in. Blood. A dark pool spreads across the floor. Screams. Her mother's voice, raw and broken. Fire. Licking up the walls, smoke choking the air. The glass in her grip trembled. Her fingers twitched, the faintest pulse of her power crackling against her skin. The golden glow barely lasted a second before she forced it down, burying it deep where it couldn't escape. Her emotions made her unstable. Soren had told her that a thousand times, but it didn't matter.

At sa hindi ko maipaliwanag na dahilan, natigilan ako sa mga sumunod niyang salita. “Ineng, okay lang kami. Pero mukhang ikaw ang hindi okay. Kapag sobra nang masakit at hindi na kayang ipaglaban, baka panahon na para bumitaw. Minsan, kahit gaano kasakit, kailangan nating tanggapin na tapos na. Kailangan nating magsimula ulit. Mas masasaktan ka lang kung patuloy mong ipinagpipilitan ang isang bagay na hindi naman talaga para sa’yo.”