Unbearable Novels & Stories

Walang appetizer-appetizer, sa tagal ko ba namang dumating paniguradong nakapag-appetizer na sila. Malakas ang loob ko sa kahit anong bagay. Malakas na malakas kasi pinalaki akong malakas. Ngayon... para akong tuta na nabasa na nga ng ulan, pinagalitan pa ng amo. Hindi ko magawang i-angat ang tingin ko para tingnan sila isa't-isa. Nanghihina ako. Parang kinain ko lahat ng sinabi ko. The Lizares are untouchables and will always be untouchables... pero bakit ganito?

I'm unstoppable I'm a Porsche with no breaks I'm invincible Yeah, I winn every single game I'm so powerful I don't need batteries to play I'm so confident I'm unstoppable today Unstoppable today Unstoppable today Kasabay ng kanta ay ang pagsusuntukan, pagsisipaan, pagbabalian ng buto ng mga magkakalabang panig. Walang gustong tumigil. Talagang unstoppable na ang face to face combat. Nagsusuntukan na sina Z at Raj. Tila nais makipag-unahan sa pila. "Tama na please. Wag na kayong magpa]tayan. Ibibigay ko na ang gusto niyo. Mahal ko kayong lahat." Tahimik pa rin ang lord of the gamblers.

dagdag niya pa. Halos madurog ang puso ko sa nasaksihan na paghihirap ng kapatid ko. Umikot ako sa kanyang harapan at pinantayan siya. "You are not a bad person. Okay? Y-you will never be. You're just hurt kaya ka ganyan. All you need is the person who will understand your pain and that is me Kiara. I w-will never turn my back on you." nahihirapang saad ko. "If I am not a bad person why am I suffering in this pain? I deserve to be happy right? But why can't I be happy? Why am I always crying? B-bakit iniiwan ako?"

Paano ba iyan mawawala? "Your hair, the same shade of black as dark as the aisle of the church when there is no light every time the chandelier of the church was broken. These curls... feels like submerging in an waves of ocean. It's so deep that I am encouraged to find and swim great depths within the pain. The only way out is to dig deeper and first be immersed in your ocean of ache. And then slowly, carefully, I will find my way to the surface. Finally being able to breathe and realizing that there is nothing I cannot overcome. I feel like you are once the reason behind my strength. Why is that?"

Nababaliw na ba ako? Napaatras naman ako at umiling. Inalis ang iniisip ko at hindi pinaniniwalaan ang mga sinasabi niya. A contract? As if the Verbo couple sold me to him! How could they—How cruel they are to do that? I’m not a thing a lan or whatever na p’wede nilang paglaruan o pagpasa-pasahan!

Duguan at wala ng buhay, mga katawan ng aming kapwa sundalo na nawalan ng buhay matapos magkaroon ng sneak attack ang military forces ng Estria sa kampo na min na naka base malapit sa border. I felt suffocation creeping and swallowing my chest making my breathing rough and painful. From the distance, I could hear the roaring sounds of gunfires, bombings, panicked screams of soldiers, and the desperate cries of my fellow countrymen. I was pulled out of my reverie nang maramdaman ko ang mabigat at mahigpit na hawak ng dalawang kamay sa aking balikat. "Asteria! Pull yourself together!" He sounded angry but I saw concern when I looked into his murky eyes.

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

Especially kung ang taong ito ay hindi kayang ibalik ang pagmamahal na binibigay mo. Saklap ng mundo. No matter how much we hate it, it still exists and is part of the world's revolution. To be hurt, to move on. Kung nadapa, babangon. It's humanity's nature. Kung hindi ka matutong bumangon, mag move on at magbago... you lose. Especially when you choose to imprison yourself with the person who doesn't appreciate you. "Let's talk some other time. Not now." hindi pa rin lumambot si Tres at nanatiling malamig dito. The pain that Lian felt so heavy that it's so hard to resist and ignore.

Habambuhay niyang dadalhin ang bigat niya ng isang pabigat na hindi niya matakasan, paano nga ba hindi sasakit? Ang taong pinakamamahal niya ay nasa tabi lang niya, pero dahil sa kapansanan niya, hindi siya magawang mahalin ng tunay—paano nga ba hindi mas sasakit? Ang konsensya at ang pagnanais na makawala sa pagkakagapos ay paulit-ulit siyang sinusunog, paano nga ba hindi sasakit?

Tutungga ng alak at pipikit ng mariin. Magpagayunpaman ay hindi ko siya iniiwan nang hindi ko nalilinisan ang lahat ng kalat niya. Even her, dinadala ko siya sa banyo at papaliguan. Yes nagmistula akong care giver niya sa higit isang taon. Ngunit hindi kailanman ako napagod. Para siyang lantang gulay sa tuwing dadalhin ko siya sa bathroom at papaliguan. At sa tuwing nakikita ko ang sakit at lungkot sa mga malalalim niyang mga mata ay para akong nauupos na kandila. Masakit makita ang pinakamamahal mong nasasaktan dahil hindi na kailanman mapapasakaya ang babaeng sinisigaw ng puso niya. But what i have admired with Freianne was that, hindi niya kailanman ipinilit ang sarili niya kay Shan. She