Unbearable Novels & Stories

Hindi sapat ang alive kung muntik na siyang mawala. He’s beyond mad. No words can describe it. Hindi ito simpleng galit. Isa itong malamig, nakamamatay na uri ng poot. Yung hindi sumisigaw, hindi naninira ng gamit, kundi tahimik na nagtatakda ng mga pangalan sa listahan ng mga hindi na muling hihinga.

"Oh beshy ?? sabi mo okay lang ? bakit ka umiiyak , lumapit sakin si pat ng makitang pumatak ang mga luha ko na hindi ko namalayan na tumulo na pala "Wala besh ! kaya ko to siguro ay ito lang ang paraan para malabanan ko ang sakit . sabi nga nila diba SOMEDAY your PAIN will become the source of your STRENGTH , kaya haharapin ko to besh para tuluyan na kong maka move on. sabi ko kay pat na pinupunasan ko ang aking mukha na nasayaran ng luha. "Fighting Monica !" nandito lang kami ng bebe ko for you. pagkasabi nun ni jiro ay natawa naman ako dahil sa inasta nito.

naka-ngising hasik ko. Boredom Reliever. Sh*t, exciting. @Bwi_laber

Wala na akong ibang sinabi pa tungkol sa sinabi niya. I really can't forgive them, for now. Yes, I know that what they did to me is unforgivable pero ayokong mabuhay na puno ng sakit at lungkot ang puso ko. Gusto kong mabuhay ng malaya na walang kahit anong pagsisisi.

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Kabanata 7 KAPANSIN-PANSIN ANG PAGIGING uncomfortable ni Matthieus sa hapunan. Every dish his mother offered, lahat iyon ay tinatanggihan nito sa pamamagitan ng malamig na ‘no’ o kung ‘di man ay walang kabuhay-buhay na iling. Nahiya ang bagyo sa mood nito.

Hindi ko alam paano ipapaliwanag sa kaniya ang lahat Natatakot ako…ayaw kong husgahan niya ako I can’t bear any insult nor mockery anymore Hindi ba pwedeng magkaroon naman ako ng peace ng walang kahit anong kapalit? Hindi ba ako pwedeng huminga ng maluwag na walang iisiping may kapalit na mabigat ang bawat pagtawa ko?

Walang gagabay sa ‘yo sa mga bagay na hindi mo pa alam. Living and surviving in this kind of cruel world is hard. But you have to endure it. Wala kang ibang mapagpipilian kundi ang magtiis. My surviving state is a little bearable now that I have my child. I have finally found a reason to keep living no matter how tough the world is to me.

“Every time you’re near… every time you look at me… it’s like I can’t breathe.” Lumapit siya nang bahagya, maingat na hindi lalampasan ang hangganan pero sapat na para magkadikit nang mahina ang tuhod namin. “Me too,” pag-amin niya. “I’ve buried it for so long. But being here, sharing this… proximity… it’s unbearable.”

Morteo was bugging me, I fought continuously. Wala akong inatrasan sa mga ginawa niya sa ‘kin. Pero ngayon, ngayon ay napapatanong na lang din ako sa sarili ko. Why did everything suddenly become unbearable to me? Nasaan na ang tapang ko? Ang Nathalia na walang inaatrasan? Ang Nathalia na hindi kayang paiyakin ng kahit sino o anupaman.

“Ano ba ang masamang hangin na nagdala sa iyo dito?” “Grabe hindi naman masamang hangin.” “Maupo ka,” iginiya niya ito na maupo sa upuang kawayan. “Pasensiya na wala kaming sofa. Gusto mo ba ng kape?” “Okay lang, black coffee with no sugar.” “Instant ito ha,” “Okay lang din,” Napangiti pa ito kaya lumabas ang dimple. ‘Cute naman pala, makulit lang talaga.’