Under The Bridge Novels & Stories

Hindi pa ito nag kasya dahil sa hubog ng katawan ng lalaki na parang kasing tigas pa ng bato ang balikat. “Sandro, kumuha ka ng maaligamgam na tubig at plangana!” pag uutos nito sa kanyang kapatid na agad naman nitong sinunod. “Natagpuan ko sya sa Satanas Bridge” maikling sagot ni Solen. Kaya tinawag na Satanas Bridge ang bangin ay dahil literal na sinusundo ni kamatayan ang mga dumadaan na mga sasakyan doon.

Amelia Sinclair is struggling to repay her late father’s debts when she meets Valerian Devereaux, a billionaire CEO who must marry before his thirty-fifth birthday to keep control of his family’s company. Valerian offers Amelia a marriage of convenience: he will pay off her father’s debts if she agrees to become his wife for one year. What begins as a simple business arrangement soon becomes complicated as they grow closer and develop genuine feelings for each other. But when a long-hidden truth from their past finally comes to light, it threatens to destroy everything they have built together. Now, Amelia and Valerian must confront the past and decide whether what they share is strong en

Kumbaga ang trabaho namin ay kumuha ng mga informations sa mga kalaban. Sa dictionary eto ang meaning namin 'a person who works with opposing sides in an argument or dispute in order to bring about an agreement.' Ibig sabihin kami ang bridge para magkaroon ng connection sa mga kalaban. Kami ang humaharap at nakikipag-usap sa kanila. Nakahilig lang ako sa railings ng hagdan habang hinihintay na may lumabas sa katabing pinto ng Room 7 - The Holland & Holland Royal Over and Under, kung saan yung room na pinag-meetingan namin.

Pagkatapos no'n hinila siya ng lalaki palabas ng bar at tumungo sila banda sa tulay. Nagkasagutan silang dalawa hanggang sa bigla na lang daw siya sinakal ni Gustavus. She tried to convinced him not to kill her, but he is determined to make her fall from that high bridge. At hinulog nga talaga siya ni Gustavus, namatay siya pagkatapos niyang bumagsak sa matubig at sementadong ilalim ng tulay.

Naibuga ko ang iniinom ko at kinunutan ng noo si Barbara na prenteng nakaupo sa damuhan. “What the fuck?” I said at pinahid ang labi ko ng tissue, natawa sila sa akin habang tinuro ang lake. “That is true, may serial killer sa lake side, at ang nanay n`ya ang baliw na kinokontrol ang anak at cannibal din ang nanay ni Aurora.” Tinuro nito ang bagong tayo na bridge at sa kabila noon ay ang subdivision.

“Baka makita na lang katawan mo sa tulay ng Tondo.” Nang marinig ito, nanginig si Aubrey. Sa ilalim ng Tondo Bridge ay isang lugar ng pagtitipon ng mga taong walang tirahan. Dalawang taon na ang nakakaraan, isang hindi lokal na batang babae ang naligaw at aksidenteng naglakad papunta sa Tondo Bridge. Ito ay ginahasa ng higit sa sampung taong ng walang tirahan sa lugar na ito. Ang balitang ito gumawa ng maraming ingay sa Manila, ngunit napakaraming tao ang nasasangkot at walang mahahanap na katibayan. May kasabihan rito na pagkatapos ng alas-diyes ng gabi, ang mga babae ay hindi dapat sumulpot sa Tondo Bridge, dahil ito ay parang impiyerno.

Ang Bridge ay hindi na building; ito ay vow ng komunidad. Habang nagtatrabaho si Elias sa Café, nag-oorganisa ng mga delivery at naghahanda ng kape, nararamdaman niya ang structural load ng local commitment. Ang Neoterra ay global, ngunit ang Bridge ay fundamental. At ang fundamental ay mas mabigat kaysa sa global. Habang si Elias ay umakyat sa Cupola, tinitingnan ang bridge na ngayon ay alive na muli. Tiningnan niya ang horizon, sa direksyon ng Europa.

Nang habulin ni Ribal ng tingin si Yshara ay nakita niya itong pinapasok ng pulis sa may gumuhong bridge road. "Oi El Diente ano makakalabas ba tayo dito?" pagdungaw ni Audimus sa bintana. "We can't." "So ang lagay maghihintay tayo dito hanggang magsi-atrasan ang mga nasa likuran natin." ani ni Audimus na napasandal nalang sa kinauupuan niya. Hindi naman inaalis ni Ribal ang tingin niya sa parte ng nasira na bridge road kung saan sa mga oras na 'yun ay naroon si Yshara.

Sa bawat hakbang ko, ramdam ko ang pag-ikot ng dugo sa ulo ko — adrenaline, takot, galit. At sa bawat segundo, sumisiksik ang isang pangalang ayaw kong mawala: Eliara. Kailangan kong malayo siya rito. Kailangan kong ilayo ang halimaw na ito. Kahit kapalit ko pa. Umabot ako sa dulo ng bridge — sirang catwalk, may butas sa gitna. Below, puro wiring at high-voltage generators. Perfect.

Cute na maganda pa. We crossed the bridge in no time. And the view was breathtakingly beautiful. Lalo na kapag nandito ka na sa dulo ng hanging bridge. We stayed there kahit malamig. Mabuti na lang naka-jacket si Storm kaya isinuot niya muna sakin ang jacket niya but he's hugging me from my back right now. Para raw hindi siya lamigin at hinayaan ko na lang din. I like it when he's hugging me. "do you always go here?"