Under The Bridge Novels & Stories

Hindi n'ya alam kung paano kikilos sa harapan nito pagkatapos ng nangyari sa kanila? Hirap sa paghakbang na tinalunton n'ya ang mahabang wooden bridge, bawat poste ay may ilaw ng bombilya na naging tanglaw nito. Napapatingin s'ya sa ilalim ng tulay, kitang-kita ang puting buhangin sa crystal clear na tubig-dagat na tantiya niya'y hanggang beywang n'ya lang ang lalim. Nanuot sa kalamnan n'ya ang lamig dulot ng hampas ng hanging-amihan.

Hindi ko na napansin ang hagdan pababa ng bridge kaya muntik akong mahulog pababa kung hindi lang ito maagap na hilahin ang katawan ko. "I told you to be careful, Amber." He said while our bodies were glued to each other. Napalunok ako habang nakatingin sa mga mata nito hanggang sa parte ng labi nitong napakalapit sa akin. Ramdam ko rin ang mariing paghapit nito sa baywang ko. "T-thank you. H-hindi ko kasi napansin na may hagdan sa dulo ng bridge na ito." I told him at saka ako tumayo ng maayos at inilayo ang katawan ko rito.

Halos mapapikit ako nang maramdaman ang init ng katawan niya sa akin. But instead of getting the glass that I was trying to reach, idinikit niya lalo ang sarili sa akin. "Do you feel it?" mapanindig-balahibong bulong niya. Bahagya akong napahinto sa paghinga ng maramdaman ang tinutukoy niya. Just above my lower back, I could feel his fully erect manhood under his jersey shorts. Gusto ko biglang maiyak. This is really... sick.

Sa hanging bridge, makikita mo ang magandang tanawin sa lugar, kung takot ka sa heights huwag mo na balakin subukan dahil pagtungtong mo sa gitna ay mararamdaman mo ang pag-ugoy ng hanging bridge mula sa malakas na simoy ng hangin at pati na din sa mga taong kasabay mo sa pag-akyat. Pagtungtong namin sa tuktok ay agad naming hinanap ang puwesto namin dati kung saan naglagay kami ng podlock noon at ang sinulatan namin na sahig ng; F4 NG METRO MANILA NANDITO NA SA ANTIPOLO! LANCE SEBASTIAN JIMENEZ ANG BOSS NG MGA BOSS! JAQ MATTEO #31 LUCAS03 NICCOLO NUEVO POGI SPOTTED FROM SWAG UNIVERSITY!

After hearing that, a curve on Leighton's lips was carved. "Sh*t! Crissy saw us! We have to move, now!" Barton again gave the bad news to them. Crissy was still holding a gun and now she is approaching to the bridge where they were taking cover. After that, all of them went out from that bridge, started walking to the side. Unknowingly, someone was waiting on the bridge, it jumped from the rail onto the position of Nathalie who was carrying Harry. Lumingon sa likod si Sabrina at nakitang nadaganan ng Nano sina Nathalie. Then nakita niyang hinila ng Nano si Harry mula kay dito. "Harry!" ##

Tumango naman ako at kinuha lang ang jacket ko bago lumabas ng kwarto. Nasa likod ng bahay ang gunroom ni Blaze kaya kumuha muna ako ng jacket dahil mahamog na sa labas. Pagkarating ko sa gunroom ay napakatahimik. Seryoso ba si yaya na dito duneretso si Blaze? Baka nasa kwarto n'ya na pala? Madilim ang daan kaya binuksan ko na lang ang flashlight ng cellphone ko. "Blaze?" tawag ko pero walang sumasagot.

“KAIROOOOO! VENTURAAAAA! TULONG!” Biglang nabulabog ang seryoso at madamdamin naming usapan nang marinig namin ang isang pamilyar na sigaw mula sa di-kalayuan. Nagkatitigan kami ni Roxie at mabilis na tumakbo patungo sa view deck ng marshland lagoon kung saan may ginawang wooden bridge at mud pond para sa mga bibe at waterfowl. Doon, nadatnan namin sina Chloe at David na halos maiyak na sa tawa habang nakaturo sa ibaba ng pilapil, malapit sa tubigan.

Genuinely, this time. Kinagabihan, habang nasa silid siya, kumatok si Jiro. “Can I come in?” he asked. Tumango si Mirabelle. Tahimik itong pumasok at naupo sa edge ng kama. “You heard everything?” tanong niya. “Yes.” “Aren’t you scared? Knowing you’re up against my father and the board?” “I’m used to being the underdog,” sagot ni Mirabelle. “And I’m not afraid of them. I’m just scared... of falling for someone who sees love as weakness.”

"Pakiramdam ko ay laging may baril na nakatutok sa atin. Kailan ba matatapos ang takot na ito?" Lumuhod siya sa pagitan ng aking mga binti, ang kaniyang mga kamay ay gumagapang sa aking baywang, hinahila ako palapit sa kaniya hanggang sa magdikit ang aming mga noo. "It ends when everyone who dares to look at you with greed is six feet underground. It ends when the world realizes that you are off-limits. You are the only part of me that is still human, and I will be damned if I let them take that away."

Naka-labas na ito ng basement at patungo sa mas madilim pang parte ng kalye, ngunit walang nakikitang problema si Zandro roon. Pumasok sila sa hindi kilalang kalye, naghabulan sa dilim at halos ubusin ang mga hininga sa paglalaban ngunit sa huli ay matagumpay niyang nahuli ang leeg ng dalaga. Zandro gripped it tighter that her face immediately lost its complexion, he was almost embracing the victory when somebody brought him an undescribable pain in his back.