Uno Dos Novels & Stories

Sumunod ay umuungol si Andrea na sinasabayan ng pag kagat ng kanyang labi. "I want doggy please...?" pakiusap ni Andrea kay Rafael. Umaandar ang kanyang libog ng maaalala niya ang kanyang ka one-night stand kasama ang assassin na iyon. Nanggigigil siya, hinahanap nya ang pag-f*ck sa kanya na katulad non.

May isang klase ng kalungkutan na hindi nadaraan sa walong oras na tulog, sa tatlong bote ng alak, sa pitong araw na pahinga. May isang uri ng kalungkutan na hindi nasosolusyunan ng isang gabing paglalakad, ilang metrong pagbibisikleta, at ilang oras na pagpapatugtog ng mga paborito mong kanta. At iyon ang kalungkutan na alam nating isang tao lang ang makapapawi. Ang lungkot na isang tao lang ang lunas, pero mahirap gamutin.

anunsiyo ni Dos sa kanilang lahat habang hawak nito ang nag-collapse na katawan ng nakatatandang kapatid. Agad siyang lumapit sa kanyang kapatid, mabilis ang tibok ng puso habang tinutulungan si Dos buhatin ang walang malay na katawan ni Uno. Binalot siya ng matinding takot, at kaagad na nag-conclude na may lason ang kapeng ininom ni Uno.

“Kung si Uno… siguro mayroon siyang makikitang kahit ano…” Sabi ni Dos, na sinisisi ang lahat sa kanyang sarili. Habang sinisisi niya ang sarili niya dahil hindi siya kasing galing ni Uno, ang lalaki sa likod ng lamesa ay pinigilan siya bago niya tapusin ang pangungusap niya. “Kung si Uno ang inutusan ko, wala rin siyang makikitang kahit ano.”

Usal ni Lolo. Nanatili Ang tingin ko sa dalawa na Hindi magawang sumulyap sa akin. “Wala tayo sa mundo natin. Bakit hindi niyo magawang umasta na parang magkapatid? Tres, ngayon lang bumalik sa wisyo si Uno— sana inintindi mo!” Bumaling naman ako Kay Uno. “Uno, Sana Hindi mo na pinatulan Ang kambal mo. Kambal kayo pero mas matanda si Tres!”

wika niya nang pumasok sa isipan niya ang isang katanungan, bakit kepyas niya ang masakit gayung nagpakalunod siya sa pag inom? "Wala na ko sa ibabaw mo para magsabi ka ng wait," wika ng boses na kilalang-kilala niya kahit super hina iyon. Sapat na ang mala-dj nitong boses para makilala niya ito –si Lorenzo Villarama.

“Anong bakit naman, Nero? Kailan ba kami nagkasundo noon? Mabuti pa talaga si Uno sa kanya.” “Sus, ang sabihin mo least favorite mo si Dos kasi palaging totoo ang sinasabi niya. Samantalang si Uno naman ay kinokonsenti ang lahat ng mga ginagawa mo. Tinatakpan ka. Iyon lang iyon, di ba Ate Addison?”

One------- two------- three----- four------ five------- six - - - - - - seven attempts but no answer. He tried to call again pero wala pa din sumasagot. Hannah's phone keeps on ringing. Pabalibag niyang naihagis ang cellphone sa kama sa sobrang inis.

Pagdating n'ya sa Brazil ay agad s'yang sinalubong ni Uno sa airport. "How's everything bud," seryosong tanong nito sa kan'ya. Sanay na s'ya sa mood ng kaibigan. Quadroplets ito ng ninang Trina nila pero magkaiba ang ugali ng mga ito. Si Tres ang pinaka maloko sa lahat, si Dos naman ay prim and proper at si Uno ang seryoso at poker face palagi. Bago s'ya umalis ng Pilipinas kanina ay tinawagan n'ya na ito at ipinaalam na magkikita sila dahil may pabor s'yang hihingin dito.

matigas na sagot ni Dos sa kan'ya na ikinalunok n'ya ng laway ng palihim. Sa kanilang magkakapatid ay si Dos ang malambing and very showy sa pagmamahal sa kanila ngunit ito din ang nakakatakot kapag ginalit. Walang panama ang kan'yang kuya Uno dito o si Tres kapag ang isang Dos El Frio ang ginalit.