Unrelenting Novels & Stories

tugon ko. Sa industriya na ginagalawan ko kailangan ay kilala ko na kung sino-sino ang makakalaban ko. Hanggang maaari ay kinikilala ko silang mabuti at inaalam ko lahat ng bagay tungkol sa kumpanya nila. Hindi ako ang tipo ng tao na basta-basta na lang lumulusob sa isang laban ng walang sandata. Sa paglipas ng taon ay natutunan kong makisama kung kinakailangan at lumaban kung dapat. Marami akong naging koneksyon sa paglipas ng taon pero marami rin ako nakalaban. Hindi lahat ng tao kinakaharap ko ay mapagkakatiwalaan kaya

Pulang pula ang mga mata at litaw na litaw ang mga ugat sa leeg sa labis na gigil. Nawawala na siya sa katinuan. Galit at poot ang kumakain sa kanyang katinuan. Ang bakas ng Calvin na malambing, jolly ay hindi ko na makita. But i can see in his eyes no matter how his anger arise ay may kaunti paring pumipigil sa kanyang umabot sa sukdulan.

Mabuti at nagkamalay na ito. “Ladies watch ‘to!” Medyo nanggagalaiting sambit nito atsaka iwinasiwas ulit sa ire ang relos. She looked like she was a heartbeat from smashing the whole Haven down by the volume of irritation in her face. “E alam mo naman palang relos iyan. Bakit ka pa nagtatanong?” He could not stop the sarcasm in his voice. “Oo, alam ko na relos ito at hindi ako bulag. Pero kanino ito? Sino’ng babae ang nakaiwan ng relos na ito rito?”

His been telling me and asking me about this his so persistent to go with me pero lagi ko rin tinatanggihan. "Dad I already told you about this. I'm hundred sure about my decision walang makakabago nun and I will go alone kaya ko po ang sarili ko. Wag po kayong mag alala hindi ko pababayaan ang anak at kalusugan ko. Salamat po sa pag aalala pero kaya ko at hanggang maari po ay gusto ko nang tumayo sa sarili kong paa lalo na at magiging isang ina na po ako" i'm still aloof to my parents and even in my relatives hindi ko alam pero pakiramdam may hindi pa sila sinasabi sa akin, or it just my negative thoughts?

Muntik na akong matawa pero kailangan kong e maintain ang poker face ko. Hinawakan ko sa braso si Blake. Akala ko tapos na siya sa sasabihin niya pero may kasunod pa pala. "If you don't want to get fired, shut your filthy mouth..." Napasinghap ang mga empleyado at nag bulong bulongan pa. "Walang respetong bata." "Wala rin sigurong respeto ang ama kaya ayan nag mana."

Napakaganda at napakasarap kausap ni Father Theodore. "Surrender means that you stop building up every reason you can think of why God doesn't love yoiu. Instead, hand over your doubts to Him. Confess them to Him; speak them out loud. He already knows about them but you'll be surprised at the relief you'll feel just by talking it out with Him."

GRAMMATICAL ERROR AND TYPOS AHEAD! -The mind forgets but the heart does not- R+18 "Ohhh-ahhhhh! Yes, baby!" "Uhhhhhh!" "Let me suck that dick of yours." So gross, gusto ko lang naman magbanyo pero mas babanasin lalo ako dito sa nakikita ko. Dapat ba talaga isubo pa ayon? Dahan dahan akong umurong sa pintuan upang hindi makalikha ng ingay at para di na sila maistorbo but i failed dahil sa kasamaang palad nga naman.

Hindi talaga ito titigil hanggat hindi makuha ang gusto. “Maniwala kaya si Alexa sa ka-dramahan ng Lolo niya, at pumayag na pakasal sa kanya?” ABANGAN😁😁😁 ‘

Pero parang nasa paligid lang 'yong kinakantahan ko. "Before the cool done run out I'll be giving it my best-est And nothing's going to stop me but divine intervention I reckon it's again my turn To win some or learn some" Nakangiti pa ako habang kumakanta. Parang baliw lang. But it feels nice. I'm alone in a world I created. "But I won't hesitate no more, no more It cannot wait, I'm yours" Pero para akong binuhusan ng isang baldeng malamig na tubig nang may marinig akong pumalakpak. I looked around and saw a guy standing near the door, his body leaning on the wall. He's unfamiliar.

Lumapit ulit siya at ibinulong sa tabi ng tainga ko, sa paraang nagbigay ng kilabot sa buong katawan ko: “Kailangan mong matutunang mahalin ang pagiging akin. Kailangan mong matutunang pasalamatan ako dahil inangkin kita. Dahil hangga’t hindi mo natutunan iyon… mananatili kang ganyan—gutom, malamig, naghihirap, at mag-isa. Walang tutulong sa’yo, walang magmamalasakit sa’yo. Ako lang. At ako lang ang magdedesisyon kung kailan ka bibigyan ng kaunting ginhawa.” Tumingin siya sa akin nang huling beses, puno ng paghamon at katiyakan na siya ang panalo. “Mag-isip ka, Seraphina. Gaano katagal ka kayang magtiis? Hanggang kailan mo kayang labanan ako? Ako si Dante Moretti. At ang anumang bagay na ina