Unrepentant Mga Nobela at Kwento

"MARRY me..." Napakurap-kurap ako at hindi ko maintindihan ang sarili ko ng marinig ko ang sinabi ni Neon sakin. Biglang para akong nabingi, at walang emosyon na nakatingala lamang ako sa kanya, isang minuto rin ata ang itinagal ng blanko kong pagtitig bago ako mag react. Binigyan ko siya ng pilit na ngiti tsaka mabilis kong tinuyo ang luhaan kong mukha bago paulit-ulit na umiling. "Ayoko." Matigas kong saad. "Bakit kelangan kitang pakasalan?" Tanong ko dahil hindi ko maunawaan kung ano bang pumasok sa isipan niya, bakit kelangan kasal ang maging daan para hindi niya kunin sakin si Castiel? We both hate each other, it's been weeks since our path crossed and we never stopped cursing and throw

“No, Jes… NO. It was me… ako ang makasalanan. Ako ang pinaparusahan ng Diyos, hindi ikaw… ako.” Umiling ako. Tumutulo ang luha. Mas lalo akong napaiyak. Lumayo siya sa akin, saka mahigpit na hinawakan ang aking mukha gamit ang parehong kamay. Pilit niyang itinataas ang aking tingin upang magtagpo ang aming mga mata. “Ako ang may kasalanan, Jes… ako. I’m sorry. Nadamay ka sa kasalanan ko. Ako ang pinarurusahan ng Diyos, hindi ikaw. Ako, hindi ikaw… okay? Okay?”

Chapter 7 Bumubulwak pa rin ang galit sa dibdib ko habang binabagtas ang kalsada. Kahit pa may mga gasgas at sira ang sasakyan ko, wala akong pakialam. Ang mahalaga ngayon ay ang makuha ang black book na ‘yon bago pa mahulog sa maling mga kamay. Hindi ako basta CEO lang. Ako si Andrew Dela Vegas, at ang pangalan ko ay may bigat sa mundong ginagalawan ko. Pero isang maling hakbang lang, at lahat ng itinayo ko ay maaaring gumuho.

“H-hindi naman sa ganon. Ikaw lang naman ang inaalala ko. Baka kasi masira ang reputasyon mo dahil sa isang hamak na katulong lamang ang pinakasalan mo.” “The h*ll I care, sa sasabihin ng iba. Hindi ko kailangan ang approval nila.Huwag mong maliitin ang sarili mo Alexa, ikaw ang napiling babae ni Lolo Marcus para sa akin at isa lang ang ibig sabihin no’n,espesyal ka at iyon lang ang mahalaga at hindi ang opinyon ng iba.”

"New rule." Napabuntong-hininga ako ng malalim at nagsisimula namang kumulo ang dugo ko sa inis. "Sir, mawalang galang na po pero hindi tama 'tong ginagawa niyo. Sapat sanang dahilan 'yong sagutan natin nong nakaraan para idecline 'yang gusto niyo. Una sa lahat, ayaw kitang makatrabaho. Okay na sa akin na naroon ako nakaupo at kaharap 'yong computer maghapon kaysa makasama kayo."

Matigas ang tono at halata ang kasiguruhan doon. Napalunok ako bago matamlay na nginitian si Kate. "I already am having a miserable life, Kate. If you think that I am happy about this at all, then I a advice you to think again. Hindi lang kayo ang nagdu-dusang dalawa. I know that I am wrong from choosing this, but I just need to accept it." Wika ko bago nilawakan ang matamlay ko nang ngiti. "I am afraid too, and pained with the reality that the two people I once cared of is now living with anger towards me. I am a villain, but I will accept every harsh consequences of me choosing my family this time..." saad ko bago tuluyan na silang tinalikuran at mabilis ang lakad na lumabas ng mini bar.

Napailing ang matanda. Siniko ni Sheryl ang asawang si Enrico at sinenyasan na mag-sorry na lang ngunit patuloy na nagmatigas ang huli. “O, siya . . . kung ayaw n’yong manghingi ng sorry kay Calista ay tapusin na natin itong meeting na ito. Wala na akong magagawa pa kung masyadong matataas na ang mga ihi n’yo. Kapag ako ay namatay sa konsumisyon, ‘wag n’yo nang asahang may matatanggap pa kayong mana mula sa ‘kin . . .”

Seryoso, mabigat. "We’re going there to end it." Sabay-sabay silang tumango. Walang alinlangan. Ganito ang Angels of Death. Hindi nagdadalawang isip. Hindi umaatras. At higit sa lahat, Hindi pumapalya. Walang puwang ang emosyon, na siyang pumipigil sa tao upang magkaroon ng kalituhan. At isa pa, kalabisan na ang ginagawa ng organisasyon ni Kent Zhang. Hindi na makatao.

“Hindi mo na ba itutuloy ang pagsira kay Damon?” Bumaba ang tingin ko sa mansanas at umiling. “Hindi na maibabalik ang buhay ng mga magulang ko. Nagkamali na akong sinubukang sirain at patayin si Damon. I just realized that two mistakes cannot make a thing right. A wrong deed cannot be rectified by another wrong deed. Kahit naman maghiganti ako, wala namang magbabago. Isa pa, alam kong ako at ako pa rin ang talo dahil magawa ko man siyang gantihan, sa huli ay ako pa rin ang mas masasaktan.”

The betrayal, the humiliation, the pain—they would all fuel my quest, they would all contribute to my ultimate victory. Mahaba haba pa ang daan. Alam ko rin na marami pa akong pagdadaanang hirap at sakit, mga problema bago ko makuha ang gusto ko. And the consequences I might face are potentially devastating. But I was committed, I was determined, I was resolute. I would not be deterred, I would not be dissuaded, I would not be defeated. My revenge was not just about punishing Niccolo; it was about reclaiming my dignity, my pride, my very self. Papatunayan ko kay Niccolo at sa kanilang lahat na hindi ako talunan. I will prove that fooling me didn't make me any victim. Ibabato ko lahat sa kany