Utak Talangka 소설 & 이야기

"huwaaaaaaaa!!Ren wag hinde pako ready maligo eh!!"hiyaw ko habang tumatakbo. Papano ba Naman kase meron syang hawak na ano. Yung laruan Ng Bata na baril tapos laman Yung tubig ano nga tawag dun. Water gun?! Ay oo nga water gun Yun. Huhu pasalamat sya Wala akong ganun huhunesss!! Takbo takbo lang ako NG takbo Hanggang sa madapa na ako.

"Lolo, kong 'di lang talaga mahirap ang tubig dito ay araw-araw kong didiligan tong mga halaman." "Naku ka talagang bata ka. Hwag ka mag-aalala kapag naayos na ang ginagawang dam ay pa gusto na tayo dito sa tubig." "Talaga ba po? May pinagkukunan po dito ng water?" "Oo apo, sa unahan ay may maliit na talon." Napatango naman ang dalaga at na isip ang nakitang maliit na sapa kagabi. Marahil ang talon ang pinagmulan nun.

Sakto lang pala ang dating ng dalaga. Nakaupo si Petra sa gilid ng talon at nilalaro ang mga paa niya, agad siyang tumingin at tumayo nang marinig at makita si Lucas. Ang lalaking hinahangaan niya. “Ayos lang, ngayon lang din ako dumating.” Tumango si Lucas. “Mag-uusap na lang tayo, tara.” Umupo si Lucas gaya ni Petra pero may distansya.

Usal ko tsaka iyon ikinasa at itinutok sa kan'yang noo kasabay nang muling pagtakas ng kulay sa kan'yang mukha. His hands started to tremble. His forehead is also now covered in sweat as fear became visible in his eyes. “L-let's t-talk a-about t-this...” Utal at garalgal ang boses na sambit niya habang ang mga mata ay nakatitig sa dulo ng baril na nakatutok sa noo niya na anumang oras ay maaaring mabutas. “Talk about what? Did I forgot to mention that I only came here to take your life? So, what else should we be talking about? Ah!” I flicked my finger in the air as a playful smirk formed into my lips.

Wala sa atin Maaari siyang makatakas kapag ginawa niya ito. Hangga't ligtas ang Flaxseed at Evangeline, magagawa ko Tumakas sa bilis ko. "Sige. Mag-ingat, kung gayon. Magkikita tayo sa labas ng kagubatan." Sa pagtatapos ng kanyang pangungusap, Tumakas ang flaxseed sa ibang direksyon kasama si Evangeline.

“Masama daw ang pakiramdam mo?” “Hmm...” Ungol lang ang sagot nito. Dahan-dahan niyang kinuha ang kumot na nakatalukbong sa ulo nito. Nakapikit si Nikita habang yakap ang kumot, ulo lang nito ang nakalabas. Sinalat niya ito sa noo. Hindi naman masyadong mainit. “Aalis tayo, 'di ba? Sabi ng Dad mo, pupunta tayo sa Tala.”

halos utal kong sabi. "Ano ba kasing nangyari? Sumagot ka ng maayos ha! Wag mo 'kong iyak-iyakan jan!" Sabi niya. "Teka lang muna, kukuha muna ako ng tubig sa kusina at ng mainom mo." At naglakad patungo sa kusina. Pag balik n'ya ay may dala na s'yang isang basong tubig. "Uminom ka muna at ng mahimasmasan ka."

At tuluyan nang nalugmok sa kanyang paanan. Umaalon ang dibdib niya habang pinupunasan ng mainit na tubig ang mukha ng walang malay na si Hanz.Hanggang ngayon ay parang naririnig pa rin niya ang tinig ng lalaki na nagsasabing I love you.

Umiyak ako ng tahimik hanggang sa hilain na ng antok. Bahala na.

Wika nito sa kanya na walang nagawa. " Salamat dad!" Tuwang-tuwa niyang bulalas. Pakiramdam niya ay nabunutan siya ng tinik sa kanyang dibdib. Akala niya ay mahihirapan siyang magpaalam sa mga ito " Hihintayin po namin kayo ni Jabez sa Tagum."