Valyrian Steel Novels & Stories

“Matulog ka nang maaga at h’wag masyadong iniisip si Steel, ha?” Napanguso siya, kunwari ay ayaw niyang tinutukso pero ang totoo’y kinikilig ang buto-buto niya. Gustong-gusto niyang tinutukso siya ng mga ito kay Player Number 7, also known as Steel Reynandez now. Gustong-gusto ng buong sistema niya. Hindi siya tipikal na ganoon sa tuwing may crush, at naninibago siya sa kaniyang sarili.

[The Dance of Blades] Ang bawat palapag ng base ng Golden Serpent ay naging isang dambuhalang katayan. Si Vladimir Valente ay hindi na tao sa paningin ng mga guwardyang sumusubok na harangin siya; siya ay naging isang puwersa ng kalikasan, isang bagyong gawa sa galit at purong pagnanasa. Hawak ang inagaw na gintong espada, ang bawat kislap nito ay sinusundan ng tilamsik ng dugo sa puting marmol na sahig.

May dalawang bag siya na punô ng kayamanan, pero hindi niya alam kung paano gamitin ang mga ito. Parang pumasok siya sa isang bundok ng ginto, pero hindi niya alam kung alin ang tunay na mahalaga. Isa lang ang sigurado niya: Ang metal na ito ay refined iron. Naalala niya ito mula sa lihim na palitan ng mga inner disciple sa Samahang Liwayway. May isang alagad noon na naglabas ng pirasong kasing-laki ng kuko para ipagpalit— mahalagang sangkap sa paggawa ng flying sword.

At kumulo yata ang dugo niya sa sinabi nito. Parehong nahuli ang dalawa nang makapasok sila sa entrance ng palasyo ni Fenrir. Si Halen na mismong anak niya ay kasama ng kanilang kapatid sa iisang selda na nasa may underground. It was all made from silver. At nanghihina na raw si Halen. Habang si Roland ay palihim na ininom ang dugong tinago niya sa mismong katawan niya. Pero kahit bumalik ang lakas nito ay hindi naman nito magawang iwan si Halen sa loob. She's her thiramin after all.

, mahinang tugon ng isa. "Ang relo ng pamilya Valdez ay gawa sa espesyal na ginto at dyamante at tanging ang tagapagmana lang ang may hawak nito. Ang malabughaw-lilang ilaw na 'yan ay anti-counterfeit. Hindi posible na gayahin dahil napaka-rare ng ganyang klaseng dyamante."

Ito ay boses ng isang tunay na diyos ng galit. ​Ang Pagpapakita ng Tunay na Supreme Emperor ​Ginamit ni Cyrus ang kaniyang huling baraha—ang Villarreal Soul Fusion. Pinagsama niya ang enerhiya ng Ikapitong Selyo, ang kaniyang sariling buhay, at ang kaniyang pag-ibig para sa kaniyang pamilya. Isang dambuhalang gintong espada ang nabuo sa kaniyang kamay.

Sa loob ng tatlong segundo, sabay-sabay silang bumagsak sa sahig—hindi patay, kundi paralisado dahil sa tumpak na tama ng kanyang Nano-Steel Combat Blades sa kanilang mga nerve centers. ​Pagpasok niya sa master's bedroom, eksaktong lumabas si Valeriano mula sa banyo na nakatapis lamang ng tuwalya. Nanlaki ang mga mata ng Heneral; nabitawan nito ang hawak na baso ng wiski. Nabagbag ang kanyang katapangan nang makita ang pigura sa kanyang harapan: isang babaeng balot ng itim na tactical suit, suot ang pamilyar na maskara, at may mga matang nagliliyab sa galit. ​"H-Haven? P-pero... patay ka na!" utal ni Valeriano habang nanginginig ang mga tuhod.

Kumunot ang noo ni Thomas at sinabing, “Pero, napakamahal ng thank-you gift na ito!” "Hindi ito mahal," sabi ni Valary. “Alam mo naman na hindi ako suitable na mag-manage ng pamilya. Kung ipapasa sa akin ang pamilyang Silver, lalo lang itong magiging mahina. At saka, baka hindi ko maprotektahan ang Dragon Mountain Range. Kung ipapasa ko sayo ang lahat, makakasiguro ako, at hindi ko rin kailangang magtrabaho nang husto."

"Bukod sa pagiging Valkyrie, isa kang daemon anak. Ang daemon ang bumabalanse sa mundo ng mga mortal at ng mga lobo at bampira. Hindi ka maaring pumanig. Kailangan mo lang sundin ang balanse ng mundo. Hindi mo kailangan pag isipan kung sinong pipiliin. Kusa mo na lang mapipili ang nilalang na nararapat nang mawala." "Bakit ako napiling maging Valkyrie?" "Hindi ka pinili anak, ipinanganak ka talaga upang maging Valkyrie. Bago ka pa isilang ay nakatakda ka na. Mahirap ang katayuan mo anak. Pero lagi mong tatandaan na dapat balanse ang mundo. Hindi emosyon ang dapat unahin." Tila biglang nalungkot siya ng sabihin ang huling mga kataga.