Viewers Discretion Advised Novels & Stories

Hindi man lang siya tumingala habang sumasagot. “Kung hindi tayo pupunta, paano tayo makakakuha ng ebidensya? Hindi naman kusang lalapit sa atin ’yon. Mahirap ang kabilang panig, at ito ang tanging breakthrough sa ngayon. Huwag kang mag-alala—magpapanggap lang tayong ordinaryong mga bisita. Titingnan ang paligid, mangangalap ng impormasyon at posibleng witnesses. Hindi tayo gagawa ng masama.. hindi tayo mapapahamak.”

Unti-unting umangat ang sulok ng labi ko. This woman… may tapang. Mas higit pa sa inaakala ko. Sumunod ang message ni Luke. Luke: Sir, should we deny this? The media is going wild. Nag-isip ako sandali. Oo, napag-usapan namin ang discretion. Pero wala pa kaming pinal na terms. At sa totoo lang, hindi ko masisisi ang taktika niya. Perfect counterattack. Me: No denial. Buy the top trending spot. Let everyone see it.

“Who talked about youtube? One video on youtube is enough for me. Enough na rin sa akin na nag-trending ka. When I capture your revenge, it will only be for private viewing. You don’t have to worry.” Tumirik na naman ang utak niya. Puwedeng dahil iyon sa hindi na siya makakain at lumalangoy pa rin sa bourbon ang braincells niya. Puwede ring dahil iyon sa hindi siya makapaniwala sa mga kalokohan ng kaharap. “For private viewing. . . meaning, ikaw lang ang tatawa sa akin? That’s supposed to make me worry-free?” He chuckled. “You amused me so much. But to answer your question, yes, for private viewing lang. Ako lang ang manonood. Kahit na interesado rin sa ’yo ang mga kaibigan ko, I won’t let t

WARNING ⚠️🔞 This part contains explicit R18 content. If you are under 18, this content is not suitable for you, please skip ahead. However, if you decide to continue, proceed at your own risk. Be aware that I am not responsible for any consequences of your choice to keep reading.

“What can viewers do?” Saglit akong tumingin sa teleprompter ng pabuo na sagot. Inayos ko ang boses ko. “Report abuse. Support local women-led NGOs. Demand government policies. Educate the youth. Be part of solutions.” Nakita ko ang mata ni Damian mula sa likod ng monitor. Napabagal ang aking buga. “Huwag niyo pong kalimutan na sa likod ng bawat numero ay buhay. At sa bawat buhay ay isang babae na may pangarap.”

Nagmadali namang sumunod ang assistant niya hanggang sa makita namin ang paglabas nila ng gate. " Grabe, sino ba mga 'yon, ate? " Nagtatakang tanong ni Zachary saka binaba ang tripod niya para ihinto ang live nya. " Saksi ang twelve thousand viewers ko. Siguro naman hindi na 'yon babalik dito? "

Hindi man lang sinabi na ganoon na pala ang kaganapan sa pinapanood namin! Pasimple kong nilapag sa tabi ko ang remote dahil baka agawin niya sa akin at ibalik pa roon sa bastos na palabas na 'yon. "H-huwag na 'yon. P-pangit. I'm not a fan of tragic plots," pagdadahilan ko. Mukhang hindi naman talaga pangit iyong movie, ayoko lang ng may... ganoong scene. Hindi ako nanonood ng porn, iyon pa kayang movie na may halong kalaswaan? Nakakailang manood ng gano'n at hindi maganda sa pakiramdam, parang pinapanood mo na rin ang privacy ng iba. Ang uncomfortable rin dahil babae kaya ang kasama ko na nanonood!

Mukhang dismayado siya at galit sa nabasa. Kinuha ni Adrastos ang mic at tumikhim. "I'm verry dissapointed in your actions, you can't share to other people ang bidyo na napanood niyo sa live Suicide at mas lalong hindi niyo puwedeng ibenta at pagkakitaan ang video na ito! Okay? Nagkakaintindihan ba tayong lahat?" tanong niya sa mga manood gamit ang seryosong boses habang nakatingin ng mariin sa camera na para bang tutusok sa kaluluwa mo pag tiningnan mo ito. "What happened here, stay here. Hindi puwedeng malaman ng ibang tao ang mga nangyayari dito. Got it?" tanong niya.

Live na napapanood ng buong mundo ang recounting. Pinapanood ng mga audience sa loob ng dome ang recounting sa isang napakalaking screen na nakasabit sa gitna ng dome. Pinapanood naman ng mga nagpoprotesta sa labas sa pamamagitan ng isang napakalaking screen na nakainstall sa gitnang itaas ng dome. Nakatingala ang mga viewers at malayang nakikita ang mga score na ibinigay ng mga judges mula pa noong unang paghaharap. Napakalaki ng discrepancy mula sa naunang tally.

Humanap siya ng upuan, hindi kalayuan sa kanila, at naupo nang nakaharap sa eksena. Kung ang pwesto nila ay entablado, ang pwesto niya ay ang upuan ng manonood. Kung saan makikita niya ang buong palabas, walang blind spot o ano. “‘Wag natin siyang pansinin. Balewalain na lang natin, para wala siyang magawa!” mahinang wika ni Cynthia.