Novel & Cerita Walking Pad Philippines

Tumakbo papunta si Kiel kasunod ni Zia na may hawak pang stuffed toy. “Mommy! Papa Zef!” sigaw ni Kiel sabay hila sa kamay ng kapatid. “We heard you! We heard you talking!” “Talking about what?” kunwari’y inosenteng tanong ni Zefron pero may ngiti na sa labi. “About going somewhere!” mabilis na sabi ni Kiel, “You said Philippines!” Nanlaki ang mata ni Selene. “Kiel…” “We’re going to the Philippines?!” sabay na tanong ng dalawang bata na parehong nakangiti nang malaki at tumatalon pa sa excitement..

Naisip ko kaagad si Bridgette Aguila. Adrian chuckle. "Mukhang naging obsessed ka na yata kay Mrs Aguila no, sweetheart? You didn't stop thinking about her." Adrian said. "Look out!" Cassandra shouted. Tinuro ang mga kambing na tumawid sa daan. Mabilis naman na nagpreno si Adrian. "I didn't know may goat migration pala sa Pilipinas.." Adrian whistle. Hinawakan ni Cassandra ang kaniyang dibdib dahil sa kaba. "It's not uncommon in the country, wala namang goat migration sa Pilipinas." She purse her lips.

Sandali itong nahinto nang makita ang binata, subalit kaagad na nakabawi at nagpakawala ng pilit na ngiti saka inituloy ang paghakbang. And as Calley walked toward the table, Phillian's eyes went down to her dress. She was wearing a floral sleeveless summer dress na umabot lang hanggang tuhod. Ang kulay nitong royal blue ay lalong nagpatingkad sa kulay ng balat ng dalaga. She also did her brownish hair in messy bun, showing off her silky fair shoulders. Sa paa nito'y ang pares na beach flipflops. Nakalapit na ito sa mesa nang umiwas ng tingin si Phillian. Kinuha nito ang baso ng tubig at nilagok ang laman niyon. He suddenly felt so thirsty, damn it.

Hindi na ito pumasok at may pinuntahan kung saan sa labas. Tamang-tama na kasisimula pa lang orientation. Idini-discuss doon kung gaano kalaking kompanya na rin ang Wright One. This year pala ay nagsimula na sa mas malaki pang expansion ng mga project outside Metro Manila. At ang Palmera Estate na nasa Lopez Quezon ang pinakamalayo.

Malayo pa naman ang byahe nila dahil doon sila uuwi ngayon ng mga bata sa Villa ng lola niya sa Nueva Ecija. "Hey! Where the hell are you looking!?" Napapitlag si Red sa gulat nang bigla siyang makarinig ng sigaw mula sa labas. "Hoy, bata! Alam mo ba kung gaano kamahal ang suot kong marni boots?" Naiiling na lamang siya habang pinapakinggan ang nangyayari sa labas. "How rude. Kahit bata papatulan," bulong niya saka inayos ang suot na trousers para makalabas na rin.

The weather is cold and the wind is quite strong coming from the West, but this did not stop Elmhurst. Pumunta pa rin siya sa shadow forest, ang pinakamalamig na bahagi ng Isla at may mga malalaking puno at wild flowers sa paligid. Karamihan sa kanila ay ayaw tumapak dito dahil sa lamig pero sa kaniya ay mas gusto niya ang pumunta rito kapag gusto niyang mapag-isa at magmuni-muni. After their P.E subject ay umuwi muna siya at nagpalit ng damit bago pumunta rito. Suot ang makapal na jacket, maong pants at hiking boots ay naglakad siya sa trail na sinadyang pinagawa ng mga Madrid para sa pamamasyal. Paminsan minsan ay umuuklo siya para hawakan ang isang bulaklak na kulay violet. Everytime na p

Sumakay kami ng tricycle, puwede naman naming lakarin ngunit dalawang stop din ng tren sa LRT at 10-15 minutes walk din mula sa Pedro Gil station papuntang mall. Kung normal na araw lang 'to ay puwede naming lakarin dahil hindi naman ganoon kalayo ang Robinson's Place Manila sa aking dorm. Buti na lang at hindi pa ganoong kahaba ang pila nang dumating kami. Nabigyan pa kami ng numero, at ayon sa nagbibigay ng numbers ay kasama kami sa first 100 na mabibigyan ng exclusive goodie bag at maari kaming makakapasok sa barikada.

Wala sa loob na napatingin ako kay Selio na siyang nagkibit balikat lang. "May tinatago ka palang pinsan, di mo man lang nakwento haha!" Nakangiting banat ni Arvin kay Selio bago ito sumulyap sa akin, "Taga saan ka ba? Baka balak mong tumira sa isla nako, pwede kitang samahan mamasyal." "Diyan lang sa loob ng PAR." (Philippine Area of Responsibility) Pabirong sagot ko. Tipid na ngumiti ako dito gawa ng hindi ako kumportable sa personal na mga katanungan niya.

Isang isla kung saan ang mga hayop roon ay malayang namumuhay sa malawak na lupain. I also know that the Calauit Safari Park is one of the most popular tourist attractions here in the Philippines. And the most I love is that the visitors are allowed to feed them and apparently they have a passion for bananas. Sobrang nakakatuwa at nakakagiliw silang tignan at panoorin.

Parang ganun. Wala akong masyadong makitang mga sasakyan na tumatakbo pero marami akong nakikitang naglalakad na mga banyaga at may iba pa na nagjojogging. Parang isa lang itong village sa Maynila. "Sila yun mga turista dito. Malalaman mo naman kasi iba sila sa karaniwan." Saad ulit ni Jopay at hinila na ako nito para tumawid kami sa daan.