Waning In Tagalog Novels & Stories

Walang tigil, walang ubos. “Oh, fuck! Fuck it!” Nagbubutil-butil ang pawis ni Gem sa may sentido at maging sa malapad niyang dibdib. Naghahalo ang ungol at halinghing namin habang nagtatampisaw sa ligaya. Halos maubusan kami ng hininga nang tuluyang maabot ang sukdulan.

Parang pinipiga ang puso ko sa loob. “H’wag naman pati si Mama. Huwag naman pati siya. Maawa Ka naman sa ‘kin.” Huminga ako nang malalim bago muling pinunasan ang mga luha kong walang humpay sa pag-agos. “Sa buong buhay ko, ngayon lang. Ngayon lang ako magmamakaawa nang ganito. Pakiusap naman...” Umiling ako kasabay nang muling pagtulo ng luha galing sa aking mga mata. “Huwag si Mama. Huwag mo Siyang kunin sa ‘kin. Hindi ko kaya.” Mas lalong akong umiling kahit hilam na hilam na sa luha ang mata ko. Kahit nahihirapan na akong huminga dahil pakiramdam ko’y may malaking bago na nakadagan sa dibdib ko. “Pakiusap, hindi ko kaya. Hindi ko alam ang gagawin kung wala si Mama. Hindi ko kakayanin mab

kung gano'n, kaynino naman? Napatingin ako sa kamay ko, in-imagine kong may red string na nakatali sa hinliliit ko. "Kung kanino nakatali ang dulo ng red string ko, siya ang mapapakasalan ko. Siya ang makakatulong sa 'kin."

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Pinunasan ko iyon gamit ang kanang hinlalaki ko at hinalikan sa noo at muling tinitigan. "Sshhh. Don't cry, baby. Mahal na mahal kita. Hindi ko na alam ang gagawin ko kung sakaling mawala ka pa sakin. Hindi ko alam kung saang mental facility ako hahagilapin kapag nagkataon."

sagot ko Ito ay ang salamin ng Olympus. Mahiwaga ito at ang tanging makakadaan dito ay ang mga hindi pangkaraniwan. Nagliwanag ito ng marahan at ang repleksyon nito ay nagbago. Ibig sabihin ay maaari na itong pasukin. " Nagliwanag ito! " manghang wika ni Elina " Oo, Ngayon nama'y sumama ka sa akin at tayo'y papasok sa salaming ito. " paanyaya ko

dagdag niya Saglit akong napaisip kung bakit naman nila ako isasama? Wala ba silang tiwala sakin kung sakaling maiiwan akong mag-isa dito? Lagi naman akong mag-isa sa condo, anong bago kung iiwan nila ako? "Okay, then. Kailan ang flight? Pwede naman akong magpa-special class kung sakaling aabutin ng isang buwan—"

Unting unting tumulo ang aking luha at dahan dahang lumapit kay Voughn na ngayon ay nawalan ng malay, natural na rito ang mawalan ng malay dahil alam naming gigising rin ito. "Voughn, please huwag ka munang makaalala, huwag mo akong iiwan mahal na mahal kita" mahina kong saad at humiga sa tabi nito para yakapin 'tiwala lang Isay hindi mangyayari ang kinakatakot mo'... _______________ +Sorry for Grammatical Errors and Typos, Enjoy Reading.

KABANATA 5 :: WEDDING "Mama... Kapag nawala ba si Vanna sasaya ka?" Isang malutong na halakhak ang pumuno sa silid aklatan na kinaroroonan namin. "Kapag sinabi kong mamatay ka, gagawin mo ba?"

Mukhang nanghihina ang mga buwan. One thing I noticed; the Luna I know was not with them. "Nasaan si Luna?" tanong ko. Tears are now evident in the eyes of the moons. Nagsimula na ding dumagundong and kaba sa d****b ko. Tears are now falling in my eyes too. I cannot endure a pain anymore. I had too much. Sabay-sabay na umiling ang bawat isang buwan. Luna is gone. Nanghina muli ang aking mga tuhod. I had lost three important persons in my life. How can I endure this? How? Sugatan ang lahat ng buwan. Lumapit silang lahat sa akin at yumakap. I can feel their sorrow and mourning. Sabay sabay kaming nagluksa. After a second, parang bulang nawala sa hangin ang buwan, kasabay ng pagsikat ng araw. T