Wanting Attention Quotes 소설 & 이야기

Ang daming pasikot-sikot na naganap hanggang sa tanong na ng ligawan ulit, marupok ako kaya I said yes 'cause I really want it too. Back to reality... "Days passed, no good morning, no good night or even text, walang atensyon ang napunta sa 'kin. Tanggap ko na gustong-gusto mo mag-edit ng kung ano-ano, I can't do anything about it, you like it and that makes you happy. But what I wanted is attention, mahirap ba 'yon? Few minutes out of your 24 hours, 'yon lang sana." "Sorry," he apologized.

"Alam ko po, karamihan sa inyo ay nagtataka kung bakit ako narito. Kung bakit ang babaeng tinatawag n’yong boring, invisible, at social climber ay biglang tumayo sa harap n’yo, nagsusuot ng pula, at nagsasalita sa mic na para bang may karapatan." Napakunot ang noo ng ilang matronang malapit sa unahan. Good. "Tama po kayo. Wala naman akong balak maging sentro ng atensyon noon. Kasi ang buhay, hindi naman paligsahan ng alahas, o ng paramihan ng likes sa social media."

And that, nakaramdam ako ng bahagyang hiya dahil andaming nakatingin samin, at hindi ko alam kung ano ang mga ibig sabihin ng mga tingin na iyon… “You’ve got their attention, masyado ka naman kasing nag paganda. Stay close to me., ayokong may umagaw sayo” mahina niyang sabi na dahilan ng pag init ng pisngi ko… Nakakahiya! Baka namumula ako!

"Malamang? Hindi kasi talaga ako naniniwala sa past is past. Hindi ba at mayroon din ngang quote na don't do unto others what you don't want others to do unto you?" "Oh, loko. Nilapagan daw ba naman ako ng quote? Iba na talaga ang atake mo ngayon, 'no?" "Oo, mamaya ikaw na ang aatakihin ko, anteh. Itulak mo pa ako nang itulak sa buhangin, sige. Okay lang talaga sa akin."

"You looked more beautiful when you laughed and they didn't expect that, that's why they glanced at you." Hindi ko inaasahan na napatingala pa ako para tingnan siya at siguruhin na narinig ko 'yon sa kaniya. "I just don't want you drawing that much attention from people, especially from men. I don't like how they whisper and talk about you, princess." What... "I don't like them looking at you... like that." Naramdaman ko ang panunuyo ng lalamunan ko kaya napalunok ako.

Mas mahirap pala ‘yung mga taong ayaw maniwalang kaya kong tumayo mag-isa. Habang nagmamasid ako sa skyline, nag-vibrate ang phone ko. Maya: Heard the gossip. You okay? Me: Define okay. Maya: People talk because they’re jealous. Don’t let them win. Me: Easier said than done. Pinatay ko ang screen at tumingin ulit sa city — puro ilaw, puro ambisyon, puro pressure. Somewhere out there, si Adrian — tahimik, untouchable, probably clueless sa gulo na dulot ng atensyon niya.

Ang kanyang mga mata ay puno ng pang-uuyam, tila ba mas inuudyok akong lumaban sa kanya. “I’m not like you, who has all the time in the world to play house with someone.” Huminga ako nang malalim at nagdalawang-isip. Kailangan ba talaga naming gawin ‘to? Ano bang pumasok sa utak ni Cairo para isipin na kaya kong ilihis ang atensyon ng isang ‘to? I’m literally the worst person for this task. Kita mong mainit ang dugo sa akin nito, e. At bakit nga ba ako pumayag?

Kaibigan lang talaga ang tingin ko sa kanya siguro noon naguguluhan pa ako sa nararamdaman ko para sa kanya. Pero nung araw na si Toffer ang iniligtas ko at hindi siya, doon ko napagtantong na I just want attention. Attention na hindi ko makuha kay Toffer. At hindi ko gagamitin si Lourd para makuha lang 'yon.

"Let's just listen to the speaker. Kung anu-anong naiisip mo d'yan." "Why are you even holding me?" I said, looking at the speaker in front who's already talking. Ngunit di naman ma-absorb ng utak ko ang mga pinagsasasabi niya. Distracted of the man beside me and what we just talked about. "Because I want to and I can." Bumuntong-hininga ako. Hinayaan na lang siya dahil ayokong makuha ang atensiyon ng ibang tao kung mag-aaway kami dahil lang sa isang maliit na bagay.

Palagi namang busy ang babaeng ‘to, kainis. Pwedeng ako na lang lagi ang bigyan niya ng atensyon?