Wanting Attention Quotes 소설 & 이야기

"You won't survive one." Galit na galit akong lumapit sa sasakyan niya. "Bakit mo ginagawa 'to?!" Biglang nawala ang ngisi niya. At doon ko unang nakita yung madilim niyang tingin. "Do you have any idea," bulong niya, "how many women try to get my attention?" Humigpit ang kamao ko. "They follow me. They obey me. They give me what I want... without hesitation."

Kung mananahimik lang ako, at hindi ko sinasabi kung ano talaga ang tumatakbo sa aking isipan, paano ‘to maititigil? “Hinding-hindi rin ako magsasawang ipaalala sa ‘yo ang tungkol dito,” sambit ko nang tuluyan akong hindi magpigil. “So, if you’re still going to insist everything, don’t expect me to give the attention that you’re yearning for.”

tugon ko at tinuon ko sa ice cream ang attention ko. "Hindi ako one hundred percent sure kung sincere at totoo ba ang mga sinabi niya. Ang gusto ko lang sabihin ay huwag mo sana isara ang puso at isip mo. Kailangan mo rin isipin ang kaligayahan mo at hindi puro kapakanan ng ibang tao. Panahon na para unahin mo naman ang sarili mo at maging masaya. May choice ka naman para sundin ang gusto mo Queen," sabi niya at tumaas ang isang kilay ko.

I tried to stop myself, sinabihan ko ang utak ko na focus, pero kahit anong pilit kong ibalik ang atensyon ko sa reports, sa bawat minutong lumilipas, siya ang pumapasok sa isip ko. Lunch break dumating, pero wala akong gana kumain. Nasa mesa ang pagkain, untouched. Phone ko nasa tabi, bukas, waiting for a message. Wala. Naisip ko, dapat ba akong mag-text? Magtanong ng simpleng “kumusta ka?” o “nakakain ka na ba?” Pero pinigilan ko ang sarili ko. Kapag ginawa ko iyon, baka isipin niya na sobra akong nag-aalala. And I can’t afford that. I shouldn’t be this concerned. Hindi ako dapat nagpapakita ng kahinaan. Pero kahit anong pilit kong pigilan, hindi mawala ang urge.

Kaya tumikhim lamang ako para matanggal ang nakabara sa aking lalamunan. “Ang sabi ko, ayaw kong makilala niya ako,” panimula ko, at sinamahan pa nang pagak na tawa. “Gusto ko lang naman siyang makita sa malayo. Iba pa rin kasi talaga kapag nakikita mo siya sa personal, eh. Pero hindi ko naman hiniling na makuha ko ang atensyon niya.” Siguro ay hindi ko naman talaga nakuha ang atensyon niya. Sadyang ayaw niya lang yatang madamay ako sa buhay na mayroon si Helios.

Nasapo ko ang dibdib at marahang napaliyad sa labis na pagkahingal. Wala na akong pakielam kung nakuha ko man ang atensyon ng iilan sa mga tao rito. Ang iba pa nga sa kanila ay pinagbubulungan ako ngunit hindi opinyon nila ang mahalaga para sa ‘kin.

Tila ba’y hinahamak siya nito nang tumitig sa kanya. “Ano bang tingin niyo sa mga sarilli niyo? Ginto na bibigyan ko ng atensyon at panahon? Hindi ako kasing-baliw niyang kabit mo na gagawa ng eksena para makuha ang atensyon mo. Marami akong importanteng trabaho at hindi kayo kasama sa kailangan kong trabahuhin. Naiintindihan mo?”

Malapit na ring mag-lunch break and am not expecting my boss in for a while" bulong ko habang nag-iimpake ng pitaka at papasok sa elevator. Habang tinapos ko ang tawag, napagtanto ko na ang bawat kaluluwang kasama ko sa elevator ay patuloy na nagbibigay ng kakaibang tingin at maraming nakatagong sulyap na bumubulong. Mukhang hindi ko man lang maintindihan ang kahulugan, ngunit nagtanong lang sa akin kung ano ang nangyayari. Am not one you could say loves getting attention". Infact mas gusto kong maging invincible sa iba at hindi tinititigan na parang sobrang mahal na isda o steak.

I don't like attention. Parang hindi ko kasi makita ang sarili ko na hinahayaan ang mga tao na punahin ang kung ano mang bago sa mukha ko, o kahit na ano pa mang nag-eexist sa sarili ko. I don't think I'll be able to understand other people's thought about getting a lot of compliments or even having a lot of fun stuff on their social media accounts. F******k lang nga ang meron ako, eh. Hindi ko talaga kayang ipalandakan ang pagmumukha ko and besides, hindi naman ako artista. "Ganda mo, Solemn!"

“Mahirap na ma-expose ako on national tv, baka maraming himatayin sa ngiti ko. Baka pagkaguluhan ako ng mga babae at sugurin ako sa location, hindi ako makakapagtrabaho ng ganoon. Though I would love the attention of those girls, hindi ko afford ang distraction that time.” “Ah ganoon, you love the attention pala ng mga babaeng iyon. Eh ‘di doon ka sa mga babaeng iyon. Sigurado naman ako na hindi ka magdadalawang salita sa mga iyon. Kaunting pagpapa cute mo lang ay makakabingwit ka agad ng ibang ababe. Isang ngiti mo lang ay bibigay na sila sa iyo. Hindi nga ba at doon mo ako nabingwit, sa letseng ngiti na iyan. Sige doon ka, kausapin mo na lang ako kapag sawa ka na sa atensyon niyang mga bab