Wanting Attention Quotes 소설 & 이야기

The last thing I need right now is unwanted attention. Kasi let’s be honest… millions ang fans ko. As in, legit millions. At minsan, daig ko pa ang mga mainstream celebrities sa dami ng nagpapapicture, nanghihingi ng autograph, o yung tipong titingnan ka lang nila tapos biglang sisigaw ng, “Wait—siya ba ’yan?!” Nakakapagod din. Nakakatuwa, oo. Pero exhausting. Lalo na kapag gusto mo lang maging normal, kumain ng fries, o umupo ng walang camera sa mukha mo.

Bulalas nito na napakalakas at sumasapat para marinig ng lahat at ikinaagaw ng atensyon ng lahat. “Anong sinsabi mo?” walang ideya kong tanong rito na pasaglit na ikinalukot ng kanyang mukha ngunit pa saglit lang iyon at lulukso-lukso pang umalis sa pwesto ko at pumunta sa harapan. “Guys! Guys! Guys! May annoucement ako sa inyong lahat!” agaw ng atensyonn nito sa aming lahat at hanggang ngayon ay wala pa rin akong ideya sa tinutukoy nito.

He whispered, “Let’s play a game. If you want to stay, show me you’re not just another desperate girl trying to climb my bed.” Dumilim ang paningin ko—sa inis, sa hiya, sa excitement. “I’m not desperate for your attention.” “But you’re here, aren’t you?” Pinadaanan niya ng daliri ang gilid ng baso niya, parang may tinatago pang plano. “You want my attention? Earn it.” Nagtaasan ang kilay ng mga tao sa paligid. Pinagmasdan nila kami, mga matang uhaw sa tsismis at iskandalo. Pero wala akong pakialam.

May talas ang bawat salita na binitawan ko. Bahagya siyang nanigas sa kaniyang kinatatayuan. Umiwas siya ng tingin sa akin at sa mga tao niya itinuon ang atensyon. Nang sundan ko ang tingin niya ay napansin ko na nag-iwasan ang mga mata ng mga tao. Tikhim galing sa kaniya ang nakakuha ng atensyon ko. "Huwag mo ng itago ang pagiging malandi mo. Ang mga nabubuntis ng walang ama ay malalandi " Matigas niyang pamimilit sa isang bagay na gusto niyang patunayan.

Ang nakakahiyang mukha ko ang bubungad sa lahat ng tao na papasok sa eskwelahan na 'to. Wala akong magawa sa lahat ng nakakasalubong ko tuwing tinatawag nila ang pangalan ko. Nangangati ang kamao ko na manapak kahit babae pa ang sumisitsit sa 'kin. Ang kaso lang ay ayoko ubusin sa walang katuturan ang energy ko, kahit abot milky way na ang pagkabanas ko sa lahat ng pumapansin sa 'kin ay pinipili kong manahimik and as usual, mas pinanindigan ko ang pagiging isnabero. "Enjoy-in mo na lang ang attention na nakukuha mo sa mga chiks d'yan sa tabi-tabi. Mababaon din sa limot ang pangalan mo kapag lumipas na ang panahon." Payo ni Samuel.

"You're like a beggar eager for their attention. Why would I envy you?" I pursed my lips. Tumaas ang kilay ko sa sinabi niya. "If you're not envious, then why are you so agitated? Don't tell me you're secretly fangirling them?" Umiling-iling ako. "Give up. You're not special like me so they won't notice a small fly like you." Nandilim ang mukha ni Jamaica sa sinabi ko. Bingo. I hit the mark, didn't I?

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.