Wanting Attention Quotes 소설 & 이야기

marahan nitong tanong sa akin kaya agad akong tumango dito Agad itong pumasok sa loob at isinarado ang pinto pero hindi ko na lamang ito pinagtuunan ng pansin. Agad itong lumapit sa akin at agad na naupo sa harapan ko kaya agad kong iniwas ang tingin dito at itinuon muli ang atensyon sa ginagawa ko. "Pwede bang sa akin muna ang atensyon mo?" mahina nitong tanong sa akin kaya napakunot ang noo ko dahil sa narinig mula rito

Rinig kong tinawag ni Nix ang atensiyon ko pero nandun sa kanila ang atensiyon ko. Naramdaman ko na lang ang mga palad niyang nakahawak sa mga pisngi ko at pilit pinaharap sa kanya ang mukha ko. Sumalubong sa akin ang nakakunot niyang noo at blanko niyang mga mata. Napakurap-kurap ako bigla. "I want your attention, nothing else. Focus on me, darling."

Hindi nila alam na nasa likuran na nila ako. “Bakit pa kasi magtratrabaho kung tatakas lang din naman pala sa gawain,” tila pagsulsol naman ng isa. Napatikhim ako para kunin ang atensyon nilang dalawa. I don't like it when there are people who are talking about me, more so if all they're saying is mere speculation. I wish they knew how much I never wanted Chris' attention, even Darya's. “Ako ba ang pinag-uusapan ninyo?” tanong ko sa kanila at sarkatiskong ngumiti nang mapalingon sila sa akin.

"The dress looks good on you!" "Alala ko ba hindi 'yan a-attend?" "E baka alam mo na, gusto ng atensyon. Kunyari hindi dadalo pero magpapabongga!" Ipinagsawalang bahala ko ang mga naririnig ko sa paligid. Bahala kayong magtanim ng sama ng loob sa akin. Ang importante lang sa akin ngayon ay angat ang ganda ko sa inyong lahat at makasayaw si Caius.

Para saan pa ang marangyang buhay na mayroon ako kung sa kaibuturan ng pagkatao ko kulang ako. When I was young they keep telling me that what they're doing is for my future.Na kaya masyado silang busy sa kompanya,e dahil gusto nilang bigyan ako ng magandang buhay. Pero ngayong malaki na ako kompanya pa rin ang kalaban ko para makuha ang atensiyong matagal ko ng gustong makuha.Call me attention seeker pero hindi ba't masarap sa pakiramdam kapag binibigyan ka ng sapat na atensiyon ng iyong mga magulang...unluckily I didn't get some.

Ngumiti ako para gumaan ang paligid. "I don't know!" Ngumisi siya,"I have five exes." "And still I can't give them my everything." Dagdag niya. His breathing became ragged. Our eyes tells about us. Makikita mo ang tunay na emosyon ng isang tao sa pamamagitan ng kanyang mga mata. "If you've got a lot of attention, probably you've will get a lot of vain." Pagak siyang umiling. Bumuntong hinga ako, "huwag kang mag-alala, makakabuti naman sa'yo iyon." Ngumiti ako ng maliit.

Ang paghahanap niya ng isang lugar na may piano at tahimik ay hindi normal. “Thank you,” I said softly. “For what?” “For… noticing the small, irrelevant things. They aren’t supposed to matter right now, but they do.” He didn’t answer immediately. Tumingin siya sa labas, sa mga ilaw ng Makati na ngayon ay maliwanag na, na tila naghahanap ng tamang salita. Pagkatapos, bumalik ang kanyang tingin sa akin. Sa parehong kalmado, sinabi niya, “They are the only things that truly matter. Someone has to notice them. Especially for the person who is focused on being flawless.”

Nawalan na ng pasensya dahil hindi iniiwas ko ang tingin ko sa kanya. May diin ang paghawak nya pero sakto lang para hindi ako masaktan at mag-iwan nang marka doon. "I want all of your attention only to me. Sa akin lang dapat ang atensyon mo, Sophia" mariing saad nya sa akin. Iginala nito ang tingin sa aking mukha hanggang sa tumigil iyon sa aking labi. Napalunok ito habang nakatitig doon.

But as time went by and Nico’s pain slowly came to the surface, I began to get sick of it and feel guilty about my greediness for attention. Napagtanto ko na hindi na pala kami close ng mga kapatid ko. Binulag ako ng labis na kagustuhan kong maagaw ang spotlight. Both Ace and I were obsessed with attention. Being too obsessed with something will not do any good I guess.

“Maghanap ka ng ibang lalaki na pagbabalingan mo ng atensyon.” “Ano?” Umawang ang aking labi. “Sigurado ka ba riyan sa pinagsasabi mo, Belinda?” Walang pagdadalawang isip naman siyang tumango sa ‘kin. “Oo naman! Ganito kasi ‘yan, e. Kapag na-i-focus mo ang atensyon mo sa iba, mawawala ang atensyon mo sa kanya. As of now kasi, wala siyang kaagaw sa atensyon mo. Yung mundo mo, umiikot lang sa kanya at sa pamilya mo. Kaya sa kanya mo halos binubuhos ang atensyon mo.”