Warmer Tagalog Novels & Stories

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Umiiyak na sabi nito. "Tingin mo maniniwala ako?" "Hindi pa ba sapat ang pagpunta namin ni Maru sa Tagaytay? Ang lugar na yun ay nagsilbing tahanan naming dalawa. Saksi ang lugar na yun kung gaano namin kamahal ang isa't isa." "Kaya nagmamakaawa ako sayo M-mara. H-hayaan mo na k-kami ni Andrew. Kami talaga ang nagmamahalan. Please Mara please..." pagmamakaawa nito habang nanatiling nakaluhod.

sabi niya. "Pa'no kung lalaki? Saka bakit Amariah?" "Amariah means gift from God." Yumuko siya at hinalikan ang umbok ng tyan ni Angela. Totoo ang sinabi niya, pakiramdam niya ay regalo ng Maykapal ang baby nila dahil alam niyang may bahagi ni Angela na kinonsidera ang baby nila kaya ito nagpasyang manatili sa kanya.

natatakot ako. "i be gentle (saad nito sabay halik sa mga labi ko nakaramdam ako ng init na ngayon kulang naramdaman ng hawakan niya ang aking leeg na dahan dahan bumaba sa aking mga hita, naramdaman ko ang pag tanggal nito sa aking mga suot sa mga masisilang bahagi ng aking katawan, sabay bulong nitong.... "I love you (Alarm...)

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Tahimik ang paligid, pero ang katahimikang iyon… mas nakakabingi pa kaysa sa sigawan ng konsensya ko. Ang lamig ng hangin ay parang mga daliring dahan-dahang gumagapang sa balat ko, paalala ng lugar na hindi ko alam kung kailan ko malalabasan. Sa bawat kisap ng mata ko, naroon pa rin ‘yong imahe ng lalaking may malamig na titig—si Nikolas Valente. Ang lalaking sinasabi ng lahat na walang puso. Napaupo ako sa gilid ng kama, at sa wakas… bumigay na rin ang mga luha kong kanina ko pa pinipigilan. Isa, dalawa, hanggang sa tuluyan na akong napahagulgol.

"Warm up lang muna tayo, ah." Sinimulan na rin nila ang umakyat pagkalipas ng mga ilang segundo. Ingat na ingat si Katherine sa bawat paghakbang dahil may parte na may bato ang daraanan, may malalaking ugat sa mga puno at sa mga makamandag rin na damo. Sa wakas, nakarating na rin sila malayo sa kanilang kinaroroonan kanina.

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.