We Made It Novels & Stories

nalang syang natitira sa oras na binigay ko. (flashback) Pagkatapos naming mag.usap at mag.iyakan ni ate. Umakyat na ako sa kwarto at maliligo na sana, kasi pangatlong araw ko nang hindi naliligo. Nang biglang tumawag si william. "oh, napatawag ka?" bungad ko. "congratz jake, we made it! naka pasa tayo!" masaya nyang sabi. "talaga? seryoso? naka pasa tayo??" ako.

Mabuti yun para hindi kami matulog sa iisang kama. Ininjoy ko ang pananatili namin sa korea. Makalipas ang tatlong araw ay umowi na kami sa pinas.

Gusto niya ring makilala nang lubos personally ang mga kaibigan ko kaya sabi ko, i-se-set namin ang araw na 'yon. Nag-road trip lang kami ni Yatco at tamang pakinig lang ng music. In-enjoy lang namin ang moment na 'yon. Ipinaalala niya rin sa 'kin 'yung ganap para bukas. Sa sobrang excited nga raw nina Tita at Lola Anita, namalengke na nga raw ang mga 'to kaninang umaga. Napangisi na lang tuloy kami pareho.

Hinawakan naman nito ang isang kamay ko at sa kabilang kamay ay ang bag, tapos sabay kaming lumabas ng kwarto. This is it, balik na ulit kami sa dati. At finally, makikita na namin ang mga bata.. Natapos din ang problema kay Mayell.. ****

Muntik pa madapa ang anak ko buti na lang hindi natuloy! While I was walking, napaiyak ako. Sa dami ng nangyari sa buhay namin ni Adrian ay naging matatag kaming dalawa. Ngayon, ikakasal na kami. May tumulo na luha sa mata ko at hinayaan ko lang 'yon. Sabi ni Sammy waterproof yung make-up ko. Para kahit umiyak ako hindi agad huhulas ang make-up.

Tulala pa din si Sol at ramdam ko pa din ang panginginig ko dahil sa kabang naramdaman hanggang sa makalayo na kami. We stopped when we reached a fast food restaurant. Medyo hinihingal pa kami dahil walang tigil at dire-diretso kaming naglakad palayo. Wala tuloy kaming nabili kahit na isang gamit gaya ng plano. We both released a sigh of relief. "Ano bang ginawa mo?" agad na singhal niya sa akin. I scoffed. What the hell? So, ako na ngayon ang may kasalanan?

"Isang kuwarto lang 'yon. Hindi tayo kasya roon." "Ganoon ba?" Napakagat-labi si Kiara, nag-iisip ng solusyon. "Kung ganoon, p'wede naman nating pagsamahin muna ang sahod natin para makalipat tayo sa mas disenteng

Sa bawat yapak na gagawin ko mula ngayon, sisiguraduhin kong ito ay patungo sa pagbibigay ng walang hanggang kaligayahan sa kanila. Sa wakas, buo na kami. Pagkatapos ng agahan, mabilis kaming nag-ayos para makuha ang mga gamit nina Kara at Ellie sa apartment. Hindi ko maalis ang ngiti sa aking mukha. Parang panaginip na naging totoo — kasama ko na silang dalawa, at ngayon, magsisimula na kaming muli bilang isang buo at masayang pamilya.

To make the magic last for more than just one night I know we could break through it If we could just get to it just once I want to understand Why it always come back to goodbye Why can't we get ourselves in hand? And admit to one another We're no good without each other Take the best and make it better Find a way to stay together Just once Can we find a way to finally make it right? Whoa To make the magic last for more than just one night I know we could break through it If we could just get to it just once We could get to it

Siya lang ang gugustuhin kong makasama habangbuhay at wala nang iba. “Ain't nothin' better We beat the odds together I'm glad we didn't listen Look at what we would be missin'” We really did beat the odds together. We did it all together because he never left my side. Kahit noong mga panahon na akala ko mag isa ako. He never once did. “They said, "I bet they'll never make it" But just look at us holding on We're still together, still going strong You're still the one I run to