We Went Back の小説・ストーリー

Nagising akong mahigpit na nakayakap sakin si Gerald. Biglang nag-flashback sakin yung mga nang yari kagabi. Pakiramdam ko ay nag- init bigla yung mga pisngi ko pero napangiti in ako malaunan. We did it. Yes we did.

“Buti naman. Akala ko kailangan pa natin sabihan. Let’s wait for the result na lang pagbalik nila.” Bumalik na kami sa pagkain, nagtampisaw sa dalampasigan at pagkatapos ay nagkwentuhan, nakaupo sa naglalakihang bato. Hindi na lang namin pinapansin ang paghampas ng alon since basa naman kami. We just enjoy and laugh at it.

Labag sa loob kong tanong dahil mas inaalala ko ang camerang nahulog. Fuck. Nabasag ang lens nito pero maaayos pa naman yata, siguro. Nawalan ako ng ganang mamili kaya hinarap ko ang kasama. Hindi pa nga kami nakakaratin sa Market e. Nakakainis. "Let's go back na lang sa hotel, Zeran." There's a hint of hesitation on her eyes. "How about your clothes?" Nauna na akong nag lakad pabalik.

Gosssh, ang aga naman ng welcome back to Philippines na 'to. Leonhardt glanced at me. “You okay?” I nodded, massaging my temple a bit. “Yeah. Just, dreading inbox hell.” He reached over and squeezed my hand. “We’ll face it together, remember?” For someone who used to claim he wasn’t the comforting type, he was getting dangerously good at it. I looked out the window, watching the buildings blur past. We were back na talaga. Parang na what haffen vella tuloy ako. Pagkarating sa condo building, Wayne helped us unload the bags from the trunk with that ever-reliable smile on his face.

"Problema ba 'yun eh' di minsan dadalawin na lang namin kayo sa Manila. Pabalik na rin kasi kami doon nagbakasyon lang talaga kami dito babalik na rin kami ng Maynila sa susunod na araw." "Wow talaga, sige aasahan ko 'yang pagpunta n'yo ibigay mo rin pala sa'kin ang cellphone number mo mamaya ha'." Muli silang bumalik malapit sa counter kung nasaan ang mga bata.

Bumalik lang din sa dati. Naging maayos naman 'yong stay namin. Bumalik kami ulit doon kinabukasan sinama na namin si Nanay Rose para kahit papaano ay malibang naman sya. Sinamahan na lang siya ni Gavin pauwi. Isang araw din kami doon sa resort. Umuwi din kami nung wednesday nang umaga para magpahinga dahil gabi 'yong flight namin pabalik ng Manila. And it's been two days nang makabalik kami galing bacolod.

Hinawakan naman nito ang isang kamay ko at sa kabilang kamay ay ang bag, tapos sabay kaming lumabas ng kwarto. This is it, balik na ulit kami sa dati. At finally, makikita na namin ang mga bata.. Natapos din ang problema kay Mayell.. ****

Naramdaman ko na hindi ako nag-iisa. “After all of this…” mahina niyang sabi. “We’ll fix everything.” Tumango ako. “At babalik tayo sa dati?” Tumingin siya sa akin. Napakabigat ng paraan ng pagtingin niya sa akin. “We won’t go back,” saad niya. “We’ll move forward.” Napangiti ako ng bahagya. “For Draexis.” “For our family,” dagdag niya.

“We should head back. Baka hinahanap na tayo ni Mama.” “Bitin pa eh,” sagot ni Conrad. “Relax ka naman.” “Damien’s right,” sabi ni Flora. “Baka nag-aalala na sila.” Habang naglalakad kami pabalik, ramdam kong umiinit ang ulo ko. Gusto kong suntukin ulit si Conrad. Pero pinigilan ko ang sarili ko. Pagdating sa bahay, nagpaalam agad si Conrad. “Bro, kita tayo mamayang gabi. Mag-usap tayo ulit.”

Catherine’s Point of View “ Ate saan ko ilalagay to?” buhat buhat niya ang isang maleta na dala ko. The day na natapos ang plano namin. We decided to go back to our old home. Dahil kasama sa plano namin ay ang mag pretend na we are back together. This will make the culprit appear. Dahil doing something the culprit didn’t want us to do. Will make them get out of their shell.