Wealth Is Health Quotes นิยาย & เรื่องราว

“Ano ka ba! Napakabata mo pa para mamatay! At sino magmamana ng lahat ng kayamanan mo!” “Bahala na silang maghati-hati!” “Naku, malaking gulo ‘yan! Anyway, Huwag mong isipin ‘yan. Magpagamot ang unang dapat gawin. Health is wealth. Kapag may sakit ka kahit gaano kadami ang pera mo, hindi mo pa din magagawa ang gusto mo. Lumaban ka, Nicole.” “Hindi ko nga alam na ganito lang kaiksi ang buhay ko. Napaka-unfair!”

Pero parang pati mga guro doon ay immune sa budol niya. Isa-isa silang tumanggi. May nag-smile, may nagkunwaring busy, may nagsabing “next time na lang.” Parang hindi na uso ang “health is wealth” ngayon. Health is ignored, siguro. Napabuntong-hininga siya. Wala na nga siyang pera, wala pa siyang nabenta. Pagod na nga ang katawan niya, pagod pa ang ego niya.

Masaya ako dahil nakuha niya ang business deal na yun dahil isa ito sa malaking milestone ng career niya lalo na sa business nila kaya sobrang busy niya after ng bakasyon namin sa Bicol. Pagkadating niya ay parati siyang nag-oovertime at busy sa kanyang business proposal. Halos umaga na nga siya kung umuwi ng bahay at paminsan hindi na talaga siya umuuwi. Doon na siya nakakatulog sa opisina niya. Buti na lang ay may built-in na room doon in case na mapagdesisyunan niya na huwag umuwi or abutan ng antok. Naintindihan ko naman lahat kasi para din sa amin ang magiging bunga ng kasipagan niya sa trabaho. Kaya bilang asawa ay hindi ako nagkukulang sa pagaasikaso sa kanya. Parati ko siyang pinada

Hindi niya ginamit ang kanyang posisyon; ginamit niya ang kanyang resources. “Roberto, bakit mo ibinibigay ang mga assets mo para sa mga taong hindi mo naman kakilala?” tanong ni Mommy noon. Ngumiti si Papa, hinaplos ang ulo ko. “Margo, wealth is only paper until you use it to shield someone from the storm. Hindi tayo mayaman para magkaroon ng maraming gamit. Mayaman tayo para magkaroon ng kapangyarihang protektahan ang mga walang laban.”

And it especially becomes the rich not to squander the bounties of Providence. They often feel that they are rich. They have enough. They have no fear of want, and they do not feel the necessity of studying the economy. Yet let them remember that what they have is the gift of God - just as certainly as the loaves and fishes created by the Saviour were his gifts. It is not given them to waste, nor to spend in a riot, nor to be the means of injuring their health or of shortening life. It is given to sustain life, to excite gratitude, to fit for the active service of God. Everything should be applied to its appropriate end, and nothing should be squandered or lost.

Lahat ng tao'y pinapangarap ang kaniyang buhay, pero ang hindi nila alam, hindi naging madali ang lahat bago niya nakamtan ang lahat ng ito. Kaya naman pinaniniwalaan niya ang quote ni Uncle Ben mula sa Spider-man film na "With Great Power Comes Great Responsibility." Hindi porke't mayaman ka, hindi ka na magkakaproblema. "Bigger wealth, bigger problems," 'ika niya sa sarili niya. Kaya nga wala siyang pinagkakatiwalaan maliban sa sarili niya. Tinawag na nga siyang narcissistic dahil dito.

"Ang taas ng lagnat mo kagabi, bakit hindi ka man lang nagsabi sa akin na masama na pala ang pakiramdam mo? Pumasok ka pa." "I need to finish reading those documents, I need to sign them right away." "Alam mo, health is wealth." Napatingin siya sa akin. "Oo, kapag natapos mong basahin at pirmahan yung mga yun magkakapera ka--- madadagdagan yung pera mo, pero mapupunta rin sa bayarin sa hospital kapag natuluyan ka. Mabuti at hindi pa ako natulog kaagad kagabi." Sermon ko sa kanya. Hindi ko lang kasi mapigilan ang sarili ko lalo na at dalawa lang kami dito sa bahay niya, wala kaming kasama at walang tutulong sa akin. Mabuti na lang alam ko kahit papano ang mag alaga ng may sakit dahil laging n

I replied. Nangunot ang noo niya. “Hindi ka ba pwedeng mag-absent? Health is wealth, oy. Health comes first kasi sa paghahanap-buhay, katawan at lakas natin ang puhunan. Magpahinga ka rin minsan. H'wag kang mag-alala, bibigyan kita ng day off sa susunod na linggo para kahit papano hindi ka malosyang.”

“Tingnan mo ang nangyari. Tell me, if something really happened to you, what are we, the people who care about you, supposed to do? Kanino mas mapupunta ang sisi ha? Sa amin din hindi ba?” Tinikom ni Naomi ang bibig. Ayaw niya ng makipagtalo pa sa kanya. May punto kasi ito. “You don't take your own health seriously at all, Naomi. Your body is your own. If you don't cherish it, then no one else will. Sabi nga di ba, health is wealth kaya dapat na hindi mo siya pinapabayaan gaya ng ginagawa mo ngayon.”

“Minsan mas masarap na lang humilata sa kama.” He chuckled. “I understand. But you must first prioritize your health over work, Jas.” “No worries. Lagi rin naman akong pinagsasabihan nila Mama. Bukambibig niya ang kasabihang ‘health is wealth’.” “Indeed.” Nang mapatingin ako sa side mirror. Doon ko napansin ang mga ngiti kong kanina pa hindi mawala sa labi. Kung kanina ay hindi ako mapakali. Ngayon kulang na lang mapigtis ang labi ko sa ngiting pigil kong tinatago. At doon ko napagtanto…ano ba ang kinakatakutan ko?