Novel & Cerita Well-known In Tagalog

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—

Sumunod ang ilang mga araw at hindi ko na alam ang gagawin ko! "Star! I know it was too odd! Alam kong hindi madaling paniwalaan, pero I fell in love with you! Hindi ko alam kung paano or bakit, ang tanging alam ko ay nahulog na ang loob ko sa iyo! Sinubukan kong iwasan, pero sa bawat sulat mo, kasabay nun ang pagtibok ng puso ko! Star, mahal na kita! Hindi pa man kita nakikita, pero alam kong mahal na kita, dahil iyon ang walang sawang ibinubulong ng puso ko!

Ayokong bigyan ng maling akala ang mga tao lalo't halos lahat ng tao rito o sa labas ng isla ay kilala siya. "Pero, Ate, may purohan bang magka-crush ka sa kanya?" Crush? bagay pa ba sa akin ang mga ganoon? Pang-teenager lang yata ‘yong mga ganoon. Naiiling ako sa tinatanong ng batang ito. "Siyempre, Ate, may posibilidad na mangyari iyon. Nagka-Eli nga kayo 'di ba, crush pa kaya hindi?" tukso niya sa akin.

Tiwala. Tanging ang Panginoon lang ang hindi wawasak ng salitang ito. Tanging Siya lang ang hindi bibigo sa ‘tin. Dahil doon napagtanto ko na lahat pala nang bagay ay posible kung maniniwala ka. Kapag naniwala tayo sa Kan’ya.

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

"Ano po yun, Lady Alessia?" "Alam mo ba kung saan tayo makakakuha ng sticky mud?" Tanong ko sa kanya. Kumunot naman ang noo ni Estrebelle. "Sticky mud po?" Tila hindi nito alam kung ano yun. Napahawak naman ako sa aking baba. "Ano...Ibig kong sabihin ay clay..." iniisip ko kung ano yung karaniwang tawag ng clay sa tagalog ngunit hindi mahanap ng dila kung ano iyon. It's commonly said as clay and rarely call it's filipino name. Kaya nakalimutan ko na kung ano tawag dun.

"Makanda ka." Ano raw? "Dude, it's 'maganda'" Nagulat ako bigla dahil nakakatuwang kahit medyo may accent ang tagalog nya ay may alam pala syang tagalog word! Parang batang nanggigilalas na tiningnan ko sila. "You know that word?" "Yes. It means beautiful, right?" "Yes it is!" "We've been learning Tagalog since yesterday because we think your language is interesting."