Novel & Cerita What Do You Think Makes Us Free

Why did we have to break and go on our separate ways three years ago? Aside from thinking how erotic we were at this very moment, I could not help but consider how my father would react at all! Daddy would even have Cristoff at gunpoint, pero hindi ko na iisipin ‘yon dahil sa kanya na rin naman mismo nanggaling na malaya na ako. And what would I do about this so-called freedom? Of course, I would embrace it with open arms! But talking about my freedom, what if… bigyan ko na kaya ng sarili niyang apo si Dad?

Just like what Anna said, who cares what people think of me? This is my life anyways! I have the right to decide. …

Isang gabing di' pang-karaniwan sa lahat. Night times are the best times for most of us. But for me? Not! Night is such a time when our mind is free and deepest thought usually makes it place, we start to think and give it a serious thought about things that we actually want in our life. Sa ganitong oras ako taimtim na humi-hiling na sana'y tumigil na ang lahat.

pagpapatuloy niya. Matured na mag-isip ang dalaga, kaya niyang isuko ang lahat para lang sa kanyang kasiyahan. Tanging kalayaan lamang ang magpapakilala sa atin kung sino talaga tayo. Dahil kung may kalayaan tayo walang sino man ang mag sasabi sayo kung ano ang nararapat at hindi mo nararapat na gawin.

Hindi masama ang magpalaya at ang magpaubaya kung ito naman ang magbibigay ng kalayaan sa inyong dalawa. Huwag nating ipagpilitan na manatili ang isang pag-ibig na nagpupumiglas nang kumawala, sa halip, ay ihatid natin sila sa pag-ibig na magbibigay sa kanila ng kalayaan at lubos na kaligayahan. Katulad na lamang ng ginawa ko sa amin ni Jazmine. Because what I did to set her free, was the perfect life she deserved even though I was no longer part of of it, of that happiness.

Maybe warning, maybe reminder. Either way, we didn’t flinch. “Justice isn’t the end. It’s the echo that asks what we’ll do with our freedom.”

Tiningnan ako ng mga ito na parang nagtataka kaya si Ana naman ang nagsalita. "Remember? We're not fighting because of dignity, but because we want to be free." Binigyan ko lamang nang matamis na ngiti si Ana dahil sinagot nito ang mga tanong sa mukha ng mga kasama namin sa table. Tama, kailangan namin ng freedom. Kung dignidad lang ang usapan ay halos wala na kami non dahil sa dami naming maling nagawa. Marami na rin kaming misyon na ang iba ay tunay na nakakikilabot dahil sa hawak kami sa leeg ng DQM, wala kaming magawa simula pa man sa mga parents namin pero hindi ko muna sasabihin 'yan dahil sobrang haba. Next time.

Ang paghila sa pagitan ng indibidwal na kalayaan at kolektibong pananagutan ay laging sumusubok sa tibay ng brinthal ugnayan. Iminumungkahi ng iba na ang sagot ay edukasyon. Ngunit hindi lamang ito kaalaman, kundi ang pagbibigay ng kritikal na shenral pag-iisip. Ngunit maaari rin itong maging panganib. Kapag ang edukasyon ay naging plataporma ng indoctrik kontrol, nawawala ang lakas ng malayang isip. Kaya’t kailangang aminin na ang pagbabago ay hindi maiiwasan. Ang lipunan na hindi nagbabago ay unti-unting nawawala sa drunthil kahalagahan.

Sa ibaba, ang siyudad ay kumikislap, parang nang aakit. May tumayo sa likod ko. “Thinking of jumping,” tanong niya. “Thinking of freedom,” sagot ko. Tumabi siya sa akin, hindi kami nagkatinginan. “Freedom is a luxury,” sabi niya. “And luxury has owners.” Tumingin siya sa akin. “You’ll learn to live like this.” Hindi ako sumagot. Sa sandaling iyon, malinaw na malinaw sa akin ang katotohanan.

Ang nasa isip niya kung makalaya si Sophia baka hindi matupad ang kanyang gusto . '' gusto mo pala akong makalaya bakit dimo inisip gumawa ng maayos para makalaya ako . Sana ang ginawa mo humanap ng magaling na abogado at naglabas ng pera for my bail .Pero hindi !!! gumawa kapa ng hindi kaaya aya kaya ngayon nandito ka rin .. Hindi kayo nagiisip '' ngayon sino ang tutulong sa kanila para makalaya .Mabubulok silang lahat sa kulungan . Wala na siyang mukha ipapakita pa sa mga taong nakakakilala sa kanya .