What Do You Think Makes Us Free Novels & Stories

For sure mawawalan siya ng kalayaan dahil sa pilit naming tinali ang mga sarili namin sa isa't isa. If we chose the second one, hmm. No worries I think. Mas maigi na ata 'yon. At least, he still can do whatever he wanted to do with his life. Pwedeng pwede naman kami maging magulang na hindi namin tinatali ang mga sarili namin sa isang kasal. "Then, what do you think, Amber? Saan sa dalawang 'yan ang mas pipiliin mo?" he asked me, dragging out my reverie.

At habang nakikita ko iyon ay lalo lang akong naiirita. Why can't girls live like the way they want? Bakit kapag nabastos ay sisisihin pa kami, dahil umiinom kami sa bar, dahil sa suot namin. Why can't we have the freedom to do what we want without being judged? Why are we being told of the things we should and should not do?

“Hindi ko naman siya iniipit. May kalayaan pa rin naman siyang tumanggi kapag ayaw niya sa ideya na magpapakasal kami.” “Sana lang ay wag niyang tanggapin iyon kung labag naman sa loob niya. Indeed that we have freedom to choose between things, but once your ‘what if’s’ pop out of your head, magbabago at magbabago ang mga desisyon mo at prinsipyo mo sa buhay.”

“Freedom to do what we want but be sure not to hurt anyone?” “That is not how the world works, Asper,” he said. “Yes, people should really think about their freedom but that is all about that. They never care even if they hurt others or not as long as they do what they want.” Well, I can’t deny that fact. Para bang natural na sa tao ang tapakan ang kapwa nila para lang makuha o gawin ang mga bagay na gusto nila. At napaka-rare na kung tutuusin ang makahanap ng mga taong kayang isipin ang kapakanan ng iba bago gawin ang mga bagay na nakakapagpasaya sa kanila.

"Nakabibilib ang mga babaeng ganoon. They can easily give themselves to someone they are attracted to without worries." "At ano ang nakakainggit doon?" "They are free." Bago pa niya napigilan ang sarili ay pinitik niya sa noo ang kaibigan na napa-nguso saka dinama ang nanakit na noo. "Ang depenisyon mo ng kalayaan minsan ay nakakainit ng ulo, Trinidad. Hindi dapat kinaiinggitan ang ganoong uri ng freedom. Could you please grown up? Malapit ka nang mawala sa kalendaryo pero ganiyan ka pa rin mag-isip."

Ang sarap sa pakiramdam na maging malaya at gumawa ng mga bagay na nagpapasaya sa'yo. This is the freedom I want to live with. Gusto kong mabuhay ng malaya at hindi ang makulong sa mga utos ng mga magulang ko... Kung sana ay sa una palang ay inintindi nila ang nararamdaman ko, hindi na sana umabot pa sa ganito.

Na kahit wala sila sa tabi ko, dala ko pa rin ang mga aral na itinuro nila. At sa gitna ng pagod, saya, at pagkalito, bigla akong ngumiti. Kasi siguro, ‘yon ang tunay na freedom—hindi ‘yung wala kang rules, kundi ‘yung kaya mong pumili ng tama kahit wala nang nagbabantay. Kahit sandali lang. ---

I mean—kung wala ba ‘ko dito, mararanasan ko pa rin ba ang mga naranasan ko noon? I envy those people who have liberty. Sa mga taong kayang i-express ang nararamdaman nila nang hindi iniisip ang sasabihin ng ibang tao. Sa mga taong independent at kayang magdesisyon para sa sarili nila nang walang nagmamanipula. Sa mga taong kayang maging masaya kahit maraming kinakaharap na problema. Sana gano’n din ako.

“Maghanap ng trabaho? Alam mo na parehas tayong nasa corporate world. Kung magtatrabaho tayo dapat sa mga magulang natin.” “Bakit sino ba ang nagsabi na dapat sa kanila tayo magtrabaho?” wika niya sa akin. “Tandaan mo, meron tayong free will.” free will? Pwede ko kayang gawin ang bagay na iyon? Sundin ko ang gusto ko? Lumapit naman si Noah sa akin dahilan upang mapa-step back ako papalayo. Hindi ko alam pero lately nakakaramdam ako ng ilang kapag kasama ko siya.

“Are you sure?” Tumango ako sa kaniya at ngumiti. “Yes. Pinag-isipan ko na ang bagay na iyon. Maganda ang takbo ng negosyo ko, at sa tingin ko kung magbubukas ako ng bago, hindi na ako mahihirapan dahil kilala naman na ang Freedom.” “You still have many things to consider.