What's Wrong With Me の小説・ストーリー

Palayo sa tingin niyang parang sinisilip ang kaluluwa ko. Hindi pa man tuluyang naka layo, bigla na lang umikot ang paligid. Hindi ako makahinga. Parang tinakluban ng plastik ang mukha ko. Nanginginig na ang tuhod ko. Nanlalabo ang paningin ko. Hindi. Hindi pwedeng dito. Hindi ngayon... Dulot ba to ng pagbubuntis? In my entire life ngayon lang nangyari to. What the hell is wrong with me?

tanong niya sa akin. Hindi ko nga pala nasabi sa kanya na madalas akong mahilo at magsuka. Madalas din akong antukin at kulang sa energy. Hindi din ako nakakakain ng maayos dahil hindi kayang i-take ng sikmura ko. Nagiging emotional at temperamental din ako. Ano nga kaya itong sa sakit ko? Hindi ko pa iyon kayang aminin sa kanya. Baka kasi kulang lang ako sa iron. Mapahiya pa ako dahil sa pagiging advance kong mag-isip.

Bakit hanggang ngayon hindi pa rin s'ya umuuwi? Naiinis na naupo ako sa kama. Pambihira. Ayaw ko mag-alala pero 'di ko mapigilan. Ang bilis ng kalabog ng lintik na puso ko. Kung ano-anong negative na naman ang pumapasok sa utak ko pero kaagad kong ring winaksi. Matanda na s'ya. Kaya n'ya na ang sarili n'ya. At bahala s'ya sa buhay n'ya! Pakialam ko ba sa kanya!

Parang namatay ang ilaw sa loob ko na nagtutulak sa akin para kumapit kahit papaano. Bakit ganito kabilis ang mga pangyayari? Bakit nagising na lang ako isang araw at ibang-iba na ako sa dating ako? Bakit hindi na ako makangiti ng walang iniisip na problema kapag hindi ko kasama si Nico? Hindi pwede ang ganito. Hindi siya isang rehab. Kailangan kong tulungan ang sarili ko ngunit paano? Paano ko matutulungan ang sarili ko kung hindi ko alam kung saan magsisimula? Sa dinami-dami ng sakit na nararamdaman ko, ano ang uunahin ko?

Wag mong sabihin nag e-emagine ka diyan sa mga gwapong makikita mo sa tv? Hindi noh, hindi porket ganito ako gorang dina bawal na maging malungkot? May problema ako ngayon at hindi lang ito basta problema lang. Nasasaktan din ang puso ko gorang pero dinadaan ko lang sa tawa. Ano ba yan? Umaktingan kana naman ba? Oh totoong may problema ka?

Bumabagsak na daw ang aking mga hawak na negosyo dahil hindi ko na ito naa asikaso. Hindi lang daw si eloisa ang dapat na isipin ko. Paano nalang daw sila na umaasa din at nag mamahal sa akin. Hanggang sa napagod nalang din ako sa mga paulit-ulit kung ginagawa araw-araw. At hindi ko na rin nakilala ang sarili ko noon ng makita ko sa salamin. Nakaramdam ako ng awa sa sarili ko. Sobrang laki ng ipinayat ko at mahaba na rin ang aking buhok, at maging ang aking balbas at bigote noon ay mahahaba na rin.

Parang normal lang ang samahan namin. I am the kind of person who tend to feel like something wrong or something bad is about to happen. I think more about the cons rather than focusing on the pros. Thoughts like... What if this turns into a heartbreak, too? What if along the way, we find ourselves incompatible? What if, just what if he's not the one I'm destined to be with? Nevertheless, I just want someone that comforts me.

sagot ko at umiling. Damn. What's wrong with me?

, sambit ko na hindi siya tinitingnan sa mata. "Teka nga lang, ang okay pa natin kanina ha? Tapos ngayon, halos hindi mo ako imikin. Ni hindi mo rin sinagot ang tanong ko. Ano bang problema?", wika nito na medyo malakas na ang pananalita. "Wala.", "I don't believe you. I know there's something wrong na gumugulo sa utak mo. But I hope, hindi babae 'yan.", pahayag niya dahilan para aminin ko na ang totoo.

Bakit ba parang kaswal lang sa kanila ang lahat samantalang ako ay halos kapusin na ng hininga? Darn it! I need to see a doctor. May problema ata ako sa puso.