Novel & Cerita Where The Wild Things Are

I can't believe he can ran fast. "S-saan tayo p-pupunta ng-ngayon?" Sambit naman ni Keithwarth sa kaliwa ko. Kita kong may dala siyang compass at mapa. "If w-we go to the s-south we can f-fnd the W-Wicked Forest where w-wild a-animals are the o-ones that h-hunt us. A l-aake can b-be found t-that is c-connected t-to the Five F-flower r-river."

Nagtatakang tanong ko. “Well, that place ay tirahan pala ng mga wild animals katulad ng bats, bears at iba pa. Hindi sila iyon ordinaryong wild na hayop na makikita sa mundo ng mga tao dahil isa lang ang kulay nila, itim. Wala din silang kontrol. Sinusugod nila ng walang alinlangan ang makikita nilang tao sa lugar na iyon,” paliwanag ni Vanessa.

Makailang beses siyang yumuko. Inalis ng babae ang shades nito. "Next time, huwag kang tatanga-tanga. Dapat in-anticipate mo na na may makakasalubong ka dahil for God's sake, this is the entrance! Hindi ka rito dapat dumaan kundi sa exit. Goodness gracious!"

A WONDERFUL morning. The weather is once again clear, trees, flowers and plants grow beautifully and the air breeze is typically warm. However, my feelings didn't match this season. My mind seemed like it was like a rainy season. Raining with questions and thoughts are flooding in my mind! Scared and worried about three things; Jandel, Stalwart and my parents. "Ngayon ay gagawin natin ang pangalawang salita ng salamangka, ang Skepfen wazzarus. Kung saan magkakaroon ng hugis ang hawak mong tubig!"

I think that would be my last resort if hindi ako makakapasok sa room ni Trace. But nasaan ba kasi si Trace? Baka naman kinain na siya ng mga ito? Bakit naman kasi may mga ganitong animals sa lugar na ito? They are supposed to be living in a jungle and wilderness. They supposed to be in a wildlife and enjoy nature— “Good job, Tennessee! Oklahoma!”

AVELLA FARM Isang masaganang paligid ang nakikita niya. Luntiang mga puno at huni lang na ibon ang maririnig sa kigar na iyon. May mga ibat-ibat hayop dito na nadadaanan sila at sa gitna may isang malaking bahay na sa palagay niya ito ang tinutumbok nila. Malayo pa lang natanaw na niya ang isang matandang lalaki sa tingin niya mga nasa sixties na ito. Matikas pa rin kahit may edad na, malawak nag pagkakangiti nito sa kanila.

This is the ambiance I used to hear, years ago. The cold breeze wraps around me, as if offering a comforting embrace in the midst of my solitude. It rustles through the trees, creating a soft symphony that fills the silence. Each gust seems to whisper words of encouragement, reminding me that even in the darkest times, I am not alone. Despite the chill, there's a strange warmth in the breeze, a silent promise that better days are ahead. With a sense of finality, I turned away from the mansion and walked towards my car. Each step felt heavy, as if I was leaving a piece of myself behind with the mansion.

Nang matapos ang kanilang wild night bigla siyang nakaramdam ng pagod at mabilis siyang ginupo ng antok hanggang sa nakatulog ito at hindi alam ang nangyari. *** Nagising na lang ito ng isang umaga nasa 'di pamilyar na lugar na siya. At pilit mang sinubukang i-rewind ang nangyari sa nagdaang gabi, ngunit lalong sumasakit lamang ang ulo niya sa pag-iisip. Halos kabahan rin siya ng mga oras na 'yon at ang mas nakakagimbal pa nga dito ay may katabi na siyang isang lalaki. Sa labis na kahihiyan, isa-isa niyang pinulot ang mga damit na nagkalat sa lapag at mabilis na sinuot ang mga iyon sa takot ng magising pa ang lalaking nahihimbing sa pagkakatulog. Ang lalaking pinag bigyan niya ng kan'yang sa

Lihim siyang napangiti, kumindat pa sa sarili habang bumubulong: “Perfect timing…” Maya-maya, narinig ang yabag ng kabayo sa bakuran. Si Wild, kararating lang mula sa umaga niyang pag-aalaga sa rancho, pawisan pa at may bitbit na basket ng hinog na mangga. Diretso siya sa terasa, bitbit ang basket na mabango at makulay. Unang sumalubong si Abi, mabilis ang hakbang at malambing ang tono.

So good luck na lang talaga doon sa magtatangka. Tahimik ang paligid at mukhang wala namang tao at kahit na mga bantay.Madilim naman at ang mga daanan mas lalo na ang papasok sa gate ng wild garden.Nakakatakorlt pa rin naman dito dahil na rin sa mga naglalakihan nilang mga halaman .Kaya nga ito tinawag na wild garden.Sa likod ay may fountain pa na maluma na nga pero gumagana pa rin at naglalabas ng tubig ang paikot na sementadong bagay para na rin sa ilalagay mo na mga halaman.Mabuti na lang at pinagsuot nila ako ng legging ukit na may kakapalan kaya naman hindi masakit sa binti at paa.Nagpatuloy kami sa paglalakad ni Tzvi hanggang sa makarating kami sa maliit na gate kung saan ang partition