Novel & Cerita Where Words Fail Music Speaks

"Okay." Pumikit ako at niramdaman yung paligid. Kali played a music na talagang nakakaantok. Hindi naman ako inaantok. Gusto ko lang pumikit. Ayokong matulog kasi baka paggising ko, hindi ko na maaalala yung surprise at hindi pa ako masurpresa. Edi failure yung acting ko kapag nagkataon.

Strumming my pain with his fingers Singing my life with his words.. Killing me softly with his song Killing me softly with his song.. Telling my whole life with his words Killing me softly with his song.. Iyon ang naririnig nina Cassandra at Alejandro sa kanilang imaginary music, magkaharap sila ngayon habang kapwa dahan-dahang naghuhubad. Hinihintay nila kung sino sa kanila ang unang gagalaw.

Ayokong dumating sa punto na ganito, 'yung pipigilan mo ang nararamdaman mo, 'yung pipigilan mo ang luha na bumagsak, 'yung pipigilan mo ang sarili mo na wag umamin na parang may tag of war sa puso at isip mo, naglalaban sila pero hindi mo malaman kung sino ang mananalo. Katahimikan ang namagitan sa aming dalawa at sa buong bahay. Hawak ko pa rin ang door knob ng pinto at hindi ko alam sa sarili ko kung bakit hindi ko siya hinayaang pumasok. I'm stuck with writing songs just to forget what they really were about and these words are bringing me so deeply insane that I don't think i can dig my way out..

Naglabas na rin ng saloobin si Klarisse at mataman lamang silang nakikinig lahat. "Alam mo, sa panahon ngayon, mahirap nang gumawa ng pangalan sa larangan ng musika. Lalo pa at iba na ang hilig ng mga tao ngayon. Mas gusto nila ang music from other countries. At hindi mo naman sila masisisi doon. Classical music? Unti-unti nang nawawala 'yan ngayon," ani Klarisse bago sumimsim sa wine. "Kaya greatful pa rin ako na ang isang kagaya mo, na successful sa business world ay talagang nag-arrange pa talaga ng meet up kasama ko."

Mamaya, bukas ay hindi ko na naman hahawakan at maitamtambak lang dito sa kwarto ko ng ilang buwan. I poured all the pain and frustration I'm feeling onto the song I’m playing. I didn’t care if it was too loud. I can’t scream, that's why I'll just use this instrument to do that for me. I’ll let music conquer me again. It’s been a long time since I felt this feeling. The feeling when I enjoy it too much that it feels like I’m floating.

The window in my dorm are hard to open kaya naisipan kong dito nalang panoodin ang binatana It was so peaceful in here,mag-isa habang nakatingin sa sunrise At nakikinig ng music Habang tumatagal ay sumasakit ang Tenga ko sa headseat kaya naisipan ko munang tanggalin iyon ''There I was, an empty piece of a shell Just minding my own world Without even knowing what love and life were all about'' Hindi ko namalayan na nag iba na pala ang music na pinapatugtog ko,it was When i met you by Apo king society I continue checking my notes while the sound evelope the room

Bawat bigkas ng salita ay saktong-sakto sa musika na gawa ng violin, it was a recorded music na pinatugtog lang sa audio composer. Sa ilalim ng buwan, tayo'y magkahawak, Sa piling mo, puso'y di na nangangarap. Sa bawat hakbang, ikaw ang katuwang, Sa iyong mga mata, nandoon ang liwanag. Nakita ni Celeste kung paano humantong ang binata sa kaniyang harapan, nakatitig ito sa kaniya na para bang siya lang ang pinakamagandang nilalang sa mundo.

**ALTHEA'S P O V** Simula nung nangyari ang lahat, parang ibang tao na ako. Parang may pumutol ng isang parte ng pagkatao ko at iniwan akong naglalakad sa mundo na hindi alam kung saan pupunta. Pero isang bagay ang hindi ko kayang iwanin kahit anong sakit ang dinadala ko at yun ay ang musika.

Biglang may kumatok. Napalingon ako sa pinto, kumunot ang noo ko. Hindi sila kumakatok. Kailanman, hindi sila kumakatok. Binubuksan nila agad kapag may gusto silang gawin o sabihin sa akin. Muling kumatok—mas malakas na ngayon. Dahan-dahan kong pinatay ang musika. Biglang bumigat ang hangin sa paligid. May kung anong mali. Ramdam ko iyon kahit hindi ko pa alam kung ano.