Whined Novels & Stories

At narinig ko na lamang ang pagtunog ng makina ng sasakyan sa labas. At doon lang ako napahinga ng maluwag ngunit wala pa akong planong Tumayo sa pagkakahiga, pumulupot na lamang ako, pinilit kong yakapin ang aking sarili... at napaluha na lamang. What a dirty whore... What a dirty whore... What a dirty whore...

Tumayo ako at binuhat siya, "I told you that I will wash you. Bakit ba ang tigas ng ulo mo? Hindi ka marunong makinig." "W-What are you— Put me down!" He slapped my arm, "I said put me down, Wyatt!" "Aish, can't you just close your mouth?" My forehead furrowed, "I'm pissed, Aiden, so shut up. Stop whining like a child." "I said, I can do it!"

Sambit ulit ni Fawn kaya tumango siya “It's just a small wound, don't worry.” Sagot niya tsaka ngumiti Hindi kasi kagaya ni north si Fawn kaya naman magaan ang loob niya dito. “Tsk, it's just a small wound don't worry. As if someone care.” Bulong ni North kaya hinampas ito ni Fawn sa braso tsaka sinamaan ng tingin kaya napairap nalang ito tsaka sisipol sipol na pinag-krus ang mga braso

Napakurap ang mga mata ni Madeleine habang nakatingin sa isang kulay bughaw na kisame. Mahinang napaungol siya nang maramdaman niya ang kirot sa kan'yang may beywang at hapdi sa may ibabang parte ng kan'yang katawan. Kahit sa konting pagkilos lang ay napapangiwi siya sa dahil sakit. Her body felt so heavy that Madeleine can't help but to whimper in pain.

“Hindi ako magiging pabigat sa’yo. Kaunti lang naman akong kumain. Kaya ko nang alagaan ang sarili ko. Nineteen na rin ako, matalino naman ako… I can find a way to earn money. I can survive.” Napahikbi si Wade, ramdam ni Amber ang pagpipigil nito ng luha, pero sa huli’y nagkulong pa rin ang tinig sa sakit. “I just want to be with you… Can you please take me with you?”

My billions were fucking useless kung uupo lang ako sa isang wheelchair at hihintayin kung kailan ako malalagutan ng hininga. Damn! Shit! Napapikit nalang ako ng mariin at hinayaan ang walang sawang pagkawala ng malaulang butil ng luha sa aking mga mata. My hands were useless too, I can even wipe this fucking tears!

puno na ng pag-aalala at pagka-alarma ang tinig niya. "And.." panay ang pagtaas baba ng dibdib ko. "And.." a whimper escaped my mouth. My entire insides constricted in pain. "And.. please... please.. call off the engagement too,"

Urgh! Para mawala ang isip ko sa halik na iyon ay dahan dahan akong bumaba ng kama. I am trying na hindi maapak ang kanan kong paa kaya patalon talon ako hanggang makarating ako ng banyo. I keep on sighing because it's really hard for me to walk. May kalayuan pa naman ang banyo sa kama ko. Matapos kong gawin ang kailangan kong gawin sa loob ng banyo, doon ko lang naalala na hindi ako nakapaghanda ng damit. Shit! Tanga naman talaga! I sighed. Mabuti na lang may wardrobe dito kaya may magagamit ako. Hindi ko binasa ang kanan kong paa and swear! It's so hard! But I still made it so..good job self!

Hindi pa ako nakontento at pinadulas ko ang kanang kamay ko mula sa dibdib ko pababa sa flat na flat kong tiyan. When the chorus hit, I spun around to face him dramatically. Whine up, whine up, whine up, oye! Whine up, whine up, whine up, oye! Whine up, whine up, whine up, oye! Whine up, whine up, whine up, oye! I twerked with everything I had, feeling the bounce of my hips match the beat of the music. Kung may degree lang sana sa ginagawa kong 'to, baka naging summa cum laude na ako.

“Are you that foolish that you don't get what I'm saying?” “I've already stated that I can't do it to that extent. I'm not going to have my hands bloodied just so you may have what you desire.” Napapalatak si Vivienne sa labis na pagkadismaya. “I was hoping for more from you. I wouldn't waste my time on you if I knew you were this foolish. You are useless,” wika nito.