Habang binubuksan ko ang Lumang Tipan at pinagmamasdan ang mga salitang nakaayos sa mga pahina, palagi akong napapaisip kung sino talaga ang "may-akda" ng 'ang sampung utos ng diyos'. Sa tradisyong Hudyo-Kristiyano malinaw ang sagot: ang mga utos ay inihayag ng Diyos kay Moises sa bundok ng Sinai. Makikita ito sa 'Exodo' kabanata 20 at inuulit sa 'Deuteronomio' kabanata 5, at may partikular na paglalarawan sa 'Exodo' 31:18 na sinasabing ipinagkaloob sa Moises ang dalawang tabletang bato na isinulat ng "daliri ng Diyos". Kapag binasa mo ang tekstong iyon, ramdam mo ang bigat at solemnidad ng sandaling iyon—hindi simpleng listahan ng alituntunin, kundi isang direktang pakikipag-usap mula sa Diyos sa bayan ni Israel.
Sa pang-araw-araw kong pagninilay, paulit-ulit kong iniisip ang papel ni Moises: hindi siya simpleng tagasulat kundi tagapamagitan. Siya ang tumanggap, nagpatotoo, at nagdala ng kautusan sa pamayanan. May mga talata rin na nagpapakita na siya mismo ang nagrekord ng ilang batas sa isang anyo ng "aklat" o dokumento na naging bahagi ng mas malawak na Torah. Kaya sa isang antas, maaaring sabihing si Moises ang tumanggap at naglahad ng mga utos — ngunit ang pinagmulan ay malinaw: ang pahayag ay mula sa Diyos.
Kung susuriin naman mula sa pananaw ng modernong pag-aaral ng Bibliya, may mga iskolar na nagsasabing ang teksto ay maaaring binuo at naipreserba sa pamamagitan ng iba't ibang tradisyon at manunulat sa loob ng mahabang panahon. Ipinapalagay nila na may mga sumulat at tagapangalap na nagbigay-hugis sa kasulatang nakikita natin ngayon. Subalit kahit anong kritikal na pagtingin ang gawin, hindi mababago ang paniniwala ng maraming mananampalataya: ang moral at pambansang orihinalidad ng 'ang sampung utos ng diyos' ay tinitingnan bilang pahayag ng Diyos na ipinasa sa pamamagitan ni Moises. Personal kong nahahawi-hawi sa dalawang damdamin tuwing nababasa ko ito—hinahangaan ko ang ideya ng direktang paghahayag, at interesado rin ako sa mga prosesong historikal na nagdala ng pahayag na iyon hanggang sa ating panahon.