Micah In The Bible Mga Nobela at Kwento

MICAH POV "Diyos ko Micah anak mabuti naman at nakauwe kana iha, Salubong sa kanya nang ninang niya na kapitbahay nila at matalik na kaibigan ng nanay niya si Ninang Julie Kakauwe lang niya galing sa trabaho, mag aalasyete palang ng gabi noon at kababa lang niya ng tricycle naghatid sa kanya sa mismong tapat ng bahay nila "Bakit po Ninang Julie may problema po ba? ninang niya ito sa binyag napansin niya itong may bitbit na maliit na bag at parang nagmamadali

mahabang saad ni Micah sa kanya. Hinimas-himas nito ang hindi kalakihang tiyan. Buntis na naman kasi ito. Pang-anim na anak na ito ng kanyang kaibigan. Kung hindi lang sana namatay si Zaile malamang may anim na anak na sana sina Micah at Hugo. Si Zaile sana kung buhay pa ito, sina Moises, Meriam, Mark, Joshua, at ang anghel na nasa sinapupunan nito ngayon.

Tahimik lang kami pareho, pinakinggan ang bulong ng aming mga puso. "Baby, nagkita nga pala kami kanina ni Micah, tinatanong nya sa akin kung kumusta kana." basag nya sa katahimikan namin. "Micah? Sinong Micah?" kunot- noo ako, napatingin ako sa kanyang mukha. "Micah. Si Dr. Robles, Micah Robles ang kanyang buong pangalan. Anyway nagkita kami kani---"

Hindi ko na kayang pigilan dahil masyadong mabigat sa dibdib kung hindi ko ito ilabas. "Tama na at baka mamaga pa 'yang mga mata mo. Akalain pa ni Ares pina-iyak kita. Naku, lagot ako," kunway nakasimangot na tugon ni Micah sa akin. Alam kong pilit lang nitong pinapagaan ang mabigat kong damdamin pero awa't tulong naman ng Dios ay tila medyo gumagaan naman ang aking pakiramdam.

"Ikaw—" "Nagbibiro lang ako," mabilis niyang bawi sabay iling. "Kilala ko si Micah at kahit na sobrang tanga niyan—ayokong makita siyang mamatay lalo na't alam kong hindi siya ang may kasalanan," paliwanag ni Yurik. Tinanguan niya ang matangkad na lalaki sa pinto at inilipat ang kamay sa likod ko para alalayan ako.

Habang si Micaiah ay nakatingin na parang batang naghihintay. Mabilis na tinapos ni Craige ang paghuhubad, pagkuwa’y muling dumagan sa katawan ni Micaiah. Gumapang ang mainit niyang palad sa likod ni Micaiah para tuluyang tanggalin ang harang sa dibdib nito.

Nakalimutan niyang yumuko kaya napansin ng mga ito ang pasa at sugat sa mukha niya. “Micah! Anong…nangyari sa ‘yo?” tanong ng isa. “Napaaway ka ba?” O, may nanakit sa ‘yo? “Hala, lagot sila kapag nalaman ‘yan ni sir Jacob!” Napailing-iling siya. Kung alam lang ng mga ito na ang binata ang may kagagawan nito sa kanya. “Sino ba ‘yon, Micah? At ng maresbakan naming?” maangas naman na tanong ng isa.

he patted Mikho's head. "You're welcome, kuya. Magdasal ka rin lagi. A verse from the Bible says that our Lord is our rock, our fortress, and our savior. God is our rock in whom we find protection. He is our shield, the power that saves us and our place of safety. Seek always for His comfort if you need Him and He never fails," Mikho stated. "I couldn't agree more to that, man. Thanks." Ginulo naman niya ang buhok ni Raf. "Do good in school."

Lumapit si Micah sa senyora sabay halik sa pisngi at naupo sa upuang katabi nito, gayundin si Hugo. "I'm fine hijo, I'm so happy sa pagdalaw ninyo, by the way where's the twins, Moises and Meriam?" masiglang tanong ng senyora. "At home, attending their online class, tita," sagot ni Hugo. "Joshua, come here baby," tawag ni Micah sa anak. Agad naman itong tumalima sa ina. Nagpaalam muna si Micah sa asawa't tiyahin nito para makapag-usap ito ng maayos.

Isang ngiti na puno ng pag-asa ang binigay sa akin ni Propeta Micah at mahinang tinapik ang aking balikat, “Magpakatatag ka, Crista. Ikaw ang mas nakakaalam sa buhay mo.” Maya-maya ay nakakita ako ng puting balahibo na lumutang sa ere. Magkasabay naming inangat ang aming mga ulo upang tumingala sa langit. Pareho naming nakita ang napakaraming balahibo na bumabagsak mula sa langit. “Kailangan na nating bumalik.” Tugon ni Propeta Micah. Tumango naman si Propeta Jona at tumingin sa akin sa huling pagkakataon, “Palagi kang mag-iingat. Nasa Panginoon lang ang tunay na kaligayahan at kapayapaan.”