Why Do We Cry Novels & Stories

Kaagad niyang pinunasan ang mga luha niya at hinalikan niya ang noo ko pagkatapos. "Sorry if a man like me was crying in front of you. I know it's so gay to see this but I can't help it. Shit!" Umiwas siya ng tingin sa akin at pinunasan ulit ang mga luha niyang patuloy pa rin sa pagpatak. "It's okay to cry, Eli. Hindi naman ibig sabihin na lalake ka ay hindi ka na pwedeng umiyak. Nasaktan kita at hindi kita masisisi kung bakit ka umiiyak ngayon."

bigla niyang sabi. “What?” “Your eyes.” Napaatras ako. “No, I didn’t.” “You did.” Napailing ako. “You’re imagining things.” Pero hindi pa rin niya binitawan ang pulso ko. “Why?” tanong niya. Nanlalamig ang katawan ko. “Why what?” “Why did you cry?” Hindi ako sumagot. Because I didn’t know. Or maybe I did. And I was too afraid to admit it.

My vision became blurry because of my tears. "Sorry," he said while trying to wipe my tears. "The tragedy that happened to me came back into my memories as if it just happened yesterday. Ang sakit... ang sakit sakit," I told him while crying. "Why? Why do you have to do that?" "Sorry..."

Sumisigaw ng pagtutol ang isip ko pero nanatili namang nakasarado ang bibig ko. "Why are you crying? Pinilt ba kita? Hindi naman diba?" naramdaman niya marahil ang mahinang hikbi na kumawala sa labi ko kaya natigilan siya! Tiim bagang niya akong tinitigan sa aking mga mata kaya naman dali-dali akong pinunasan ang luha sa aking mga mata para huwag na siyang magalit Ginusto ko ito at ano ngayun ang iniyak-iyak ko?

bati ko at mabilis na pinunasan ang luha. "Are you happy because they greet you, or are you unhappy because they greet you? are you sad because you're mad at them or are you sad because they make them remember how hard your life as a kid? That's what my mind's been thinking." Napalunok ako at iniiwas ang tingin ng maluha ako. "My mind's been askin', is she crying because she's asking herself why life is so cruel with her?" mariin kong nakagat ang ibabang labi ng maluha at umiling iling.

As she turned her back on the door, tears started to fall off. Why can't she hold her tears up? She can't be stressed out. Dahan dahang dumusos ang katawan niya sa pinto hanggang sa maka upo. She cried and cried until she can't anymore. Bakit ba nangyari ito sakaniya? Why? Wala naman siyang ginagawang masama. She's a good friend, sister, daughter and a fucking girlfriend. "Hindi...Sorry," Crying while murmuring sorry.

Why the hell did I cry? Marahas kong pinunasan ang luha sa aking pisngi at tumalikod sa mga taong nakapalibot sa canteen. Panay bulungan nila pero hindi ko na inintindi dahil walang ibang nasa isip ko kung bakit ako umiyak? Is it all about Yesuo? On how I saw his face trying to hold his tears? Gano'n na gano'n ako noong iwan ni Ivan. Naawa lang siguro ako. Bigla ay may humawak sa aking siko dahilan para mandilim ang paningin ko. Agad kong sinampal ang humawak sa'kin. Tumba sa sahig si Mika.

Nag-angat ako ng ulo at dahan-dahan siyang nilingon, napalunok ako nang sandaling magtama ang mata namin dahilan para nahihiya akong umiwas tingin. “Why are you crying?” malamig niyang tanong. “Crying? Hindi ako umiiyak,” mahinang sabi ko. “Why would I cry? W-Walang dahilan,” mahinang dagdag ko pa ngunit tinraydor ako ng mga luha ko na sunod-sunod na tumulo. Nang bubukas na sana ang elevator ay sinarado niya iyon, “Tsk, stop crying,” sabi niya at nahihimigan ng pagkainis.

Masama ko siyang tinignan, at kinuha ang tissue na inaabot niya. “Well, I’m not really good at comforting someone. So, instead of crying I rather choose to see you smile.” Pero pagkatapos niyang sabihin iyon ay huminga siya ng malalim at muling nagsalita, “But, it’s doesn’t mean you can’t cry in front of me.” Nagsimula na siyang mag drive, “crying is normal when you are sad, hurt, or happy. I hope the next time I see your tears is because of joy, Lorain.”

How can this woman wander around alone, especially in the dark? She didn’t speak. At dahil nakatingin siya sa mga mata nito ay nakita niya ang paglandas ng luha sa mga pisngi nito. Hindi na mapigilan ni Cydine ang paggalaw ng kanyang mga kamay para punasan ang mga luha nito. “Why the hell are you crying?” masungit niyang tanong dito.