Wikang Filipino Background Mga Nobela at Kwento

Kagaya sa kaniya, medyo matagal na siya sa Sicily, nauunawaan niya ang usapan ng mga Sicilian, ngunit hindi niya kayang makipag-usap gamit ang lengguwahe ng mga ito. “Well, that’s actually the problem, it's really hard to learn different languages at the same time. Sa bahay, I couldn’t speak to my children in Filipino, because I’m afraid it might confuse them. Nag-aaral palang sila ng Italian, kaya kung tuturuan ko na-magtagalog, iwan ko nalang.” Kwento niya, natatawa na rin.

Parang nakakarinig ako ng multo mula sa nakaraan ko ah. "Ah, Miss, baka maling Marikit ang natawagan niyo? Taga-probinsya po ako at ang background ko lang naman ay magtinda ng gulay at mag-ayos ng mga pananim," sagot ko gamit ang aking nakasanayang pananalita.

Katulad ng magulang niya ay marunong itong mag Filipino dahil required na pag-aralan ng tauhan nila ang lengwaheng Filipino para sa kaniyang ina. Napatango nalang siya sa sinabi ni Kent at inantay nila na kumalma ito. Nang kumalma ang ina ay panay ang hingi niya ng tawad dito dahil napaiyak niya ito.

"Lauren?" Napalunok siya. No, hindi na nito kailangan pa malaman ang apelyido niya. "Chambler," sagot niya sa middle initial niya. Tumingin ito sakanya. "You're an American? How come you know howto speak Filipino?" "Both of my Grandfather is an American. Nakapangasawa sila parehas ng Pilipina. So basically my Dad and Mom is both Fil-Am." Sagot niya

I am really just a student and never became her ex-girlfriend. Napatango ako atsaka hirap na napalunok. "Hmmm...student." Napatingin ako kay Megan at pilit na iwinaksi sa aking isipan ang nakaraan na matagal ko ng piniling kalimutan. "Anyways, babe. This is Sabrina. My former english teacher when I was still in the Philippines." Awtomatiko naman na nanlaki ang dalawang mga mata nito dahil madalas ko siyang ikwento noon kay Megan.

Iba tayong mga Pinoy alam n'yo na, sanay tayo sa init. Nga pala, kunga nagtataka kayo, kapag kami lang talaga ang nag-uusap ni Mom, Filipino talaga ang lenggwaheng gamit namin. Sinanay rin kasi ako ng nanay ko bata pa lang at dahil sa Pilipinas din ako lumaki at nag-aral hanggang high school. Marunong din si Dad, nakaiintindi pero bulol kapag susubukan niyang makipag-usap. Hindi lang bulol, nakakatawa rin dahil may kakaiba siyang accent. "Yes, Mom, sure na po ito," sagot ko nang hindi tumitingin sa screen ng laptop na gamit ko sa pakikipag-usap sa kaniya nang mga sandaling 'yon.

That's certain. And if I'm some kind of a package or a kidnapped then, I'm pretty sure my father's men are coming for me. "Do you speak tagalowg?" I asked again and surprisingly he looked at me. "It's a Philippine language." I added. I was waiting for him to answer me but he remained quiet. "I think you're gwapow." I said. When I looked at him, I'm not sure, but I think he's frowning. "Gwapow pero masowngit." I smiled.

Tinapunan niya ako ng matalim na tingin saka umirap. "It was just a joke," giit ko nang mapansing nainis siya dahil sa sinabi ko. Napakadali talagang pikunin ng baklang 'to. Sarap pakainin ng hotdog ng mga Espanyol. "You're not good at joking, 'te, kaya tigilan mo 'ko sa potanginang mga biro mo." Mas lalo akong napahalakhak. I forgot to tell you, he's a Filipino—Overseas Filipino Worker. Panganay sa anim na magkakapatid kaya kailangan niyang dumayo sa ibang bansa para may mapakain sa mga kapatid niya.

Tanong sa akin ng lalaki na nagsasalita. Nilingon ko siya, nakangiti. Mukhang may lahi siya. “I’m Filipino,” he immediately told me when I looked at him puzzled. Tumango ako, “so? Mainit ba o malamig?” “Hot,” sagot ko nang mahina. Sino ba ang magkakape tas malamig? Hindi ko na lang iyon nilakas dahil baka ma-offend itong kababayan ko. Tinulungan pa naman niya ako.

Ngunit sa likod ng tagumpay ay may kinikimkim itung lihim na kalungkutan — dumanas siya ng masalimuot na relasyon at kabiguang nag-iwan ng matinding sugat sa kanyang pagkatao. Si Anthony ay half-Filipino at half-Italian. Guwapo at makisig. Minsan ay napagkakamalan siyang Greek dahil sa kanyang tindig at dating. Ang kanyang namayapang ama ay isang purong Italyano, isang may kayang negosyante ng alak at tela, habang ang kanyang ina ay isang Filipina mula sa Batangas, dating OFW na naging inspirasyon ni Anthony sa pagiging masipag at malikhain. Lumaki siya sa Florence, ngunit malapit sa kultura at tradisyon ng Pilipinas dahil sa kanyang ina. Subalit kahit pa man siya ay isang anak ng dalawang m