Wikang Filipino Background นิยาย & เรื่องราว

Ang weird diba? Nang magsawa akong magbrowse sa f******k ay nag offline na rin ako. Nagbukas na lang ako ng radio at nag manual search ako ng isang Fm radio station sa Pilipinas. Ewan ko ba nakatira kami dito sa Europe pero ang palaging hanap ko ay mga OPM at hindi ko rin pala alam na hindi ko alam kung bakit marunong o nakakaintindi ako ng tagalog? Kapag naman tinanong ko si Daddy at Kuya Brent sasabihin nila na “Half Filipino tayo tinuruan kang mag tagalog,” pero bakit ganun? Parang wala akong maalala?

Kinalabit ko si Greg. “Ano bang linggwahe ang ginamit niyong salita kanina, at parang kayo lang ang nagkakaintindihan.” Hindi ko talaga mapigilang hindi magtanong kay Greg. “Bisaya ‘yon, iyon ang salita rito sa Cebu, nakakaintindi ako ng bisaya pero hindi ako gaanong marunong gumamit ng salita nila rito. Matagal-tagal na rin kasi akong hindi nagawa rito.

So, unfair. Nagpalakpakan naman ang lahat na nandidito at kasama na ako doon. Nakaka-proud na maging kambal ng daot na ito. "Marci, ano ang panghalip?" Napuno ng tawanan sa loob bagay na ikinangiwi ko. So pinoy! Pinagtatawanan ang sariling wika. Don't they know that the Filipino subject is not as easy as they used to think it is?

sabi ko pero susundin ko 'yong sinabi niya. Hindi ko alam na first language pala rito ay English, no wonder spokening dollars ang isa. Pero kanina, 'yong iba ang lalalim ng tagalog, pero siguro for formality lang. May pinag-aralan naman ako at sanay sa English dahil ako palagi noon ang nagpaparticipate kapag may oral recitation. Hindi lang naka-graduate ng kolehiyo dahil sa hirap ng buhay.

mahinang bulong ng kanyang anak ngunit rinig naman ito ng lahat. She chuckled and replied, “They are using Tagalog, baby. It’s a language used by Filipino people.” “Is it in Europe?” “No.” Umiling siya rito. “It’s in Southeast Asia.” “Oh.” Napatango-tango ito. “Eat more vegies, okay?” aniya sa anak. Nakangiti namang tumango ang bata at nagsimula nang kumain.

unit higit na malakas ang iyong ama. Marami ang nakakita na ito ay sumuray bago bumagsak sa kalye pero sa kasamaang palad ay nabagok ang ulo nito sa isang nakausling bato, sumuka ng dugo at hindi na natauhan. May nagsasabi na pinalo ng iyong ama ang Kastila, sabi ng iba ay itinulak, hinuli ang iyong ama at ibinilanggo. Tulad ng dapat asahan naglabasan ang kanyang mga lihim na kaaway. Pinagbintangan din ang iyong ama na nagbabasa ng babasahin mula sa ibang bansa. Nag-iingat ng mga larawan at mga sulat ng isang Pilipinong pari na binitay dahil sa pagkakasangkot sa rebelyon. Maging ang pagsusuot nito ng barong Tagalog ay isa raw malaking kasalanan dahil ang iyong pamilya ay may lahing Kastila.

tanong niya. Nagkibit ng balikat ang binata. “Sa Baguio, five-star hotel. Once a week ang uwi ko dito sa Quezon City.” Tumango-tango si Lana. Engineer si Marius, gwapo, matalino at mabait. Higit sa lahat, kilala niya mula pagkabata. Alam niyang maraming babae sa barangay nila ang nagkakagusto sa binata. At hindi rin siya manhid para hindi maramdaman na espesyal siya sa lalaki.

Amerikanong-amerikano kasi ito kung titingnan. "I know, right. And everyone, don't be shock na marunong siyang mag tagalog. His mom is a filipina and doon siya natutong mag tagalog kahit hindi paman siya nakakatapak sa Pilipinas." paliwanag ng mommy n'ya ng makita ang gulat nilang tingin dito.

matiyagang tugon ni Matthaios. “Ay bakit ga kagaling mong mag-Tagalog?” pangungulit pa ni lolo Marcial. “Saka parang sanay na sanay kang kumain ng ulam ng Pinoy?” Bahagyang tumawa si Matthaios, tanda na nagugustuhan nito ang pakikipagkuwentuhan sa dalawang matanda. “Pilipina po ang aking ina. Palagi niya akong ipinagluluto ng mga pagkaing Pinoy noong nabubuhay pa siya at nakatira sa Greece kaya sobra ko pong na-miss ang ganitong ulam.”

Dahil sa pagkamangha ni Raffy sa magandang babae na nasa harap ay nalimutan niya na tuloy ang ikuwento kay Zylah ang tungkol kay Jaxon. “Yes, I am…” nakangiting sabi ni Willow. “Filipino ako basta nandito ako sa Pilipinas at Russian naman kapag nasa lugar ako ng papa ko. Anyway, I would be Spanish kapag doon naman sa lugar ng lola ko, sa Colombia…” Naguguluhan na napatingin si Raffy sa ina. Nalito man sa mga sinabi ni Willow ay hindi pa rin nawala ang ngiti sa mga labi.