Will You Marry Me In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

" I won't let you go kahit anong mangyari. Pagbalik ko let's get married" " I'll be waiting"

Lalo pa nga syang naluha ng banggitin ni Greg ang salitang 'will you marry me' dahil hindi nya talaga iyon inaasahan. Hindi naman kaagad nakasagot si Jenny at talagang nakatitig lamang sya kay Greg na nanatiling nakaluhod sa kanyang harapan. "Jenny I love you. Will you marry me?" muli ay tanong na nga Greg ng hindi pa rin nagslita si Jenny. "Ate Jenny say yes na," kinikilig pa na sigaw nila Shiela at ng nga kapatid nya. Napalingon naman si Jenny sa kanila at napangiti na lamang si Jenny sa mga ito.

We are the center of attention, kaya halos mamula ako sa hiya. "Angel, while I was away from you. Pinag-isipan ko ito nang mabuti. I took me time bago ako makapagdecide and I think, heto na nga yung oras..." He is smiling as he let out those words at abot hanggang langit ang mga ngiti ko, kasabag din nun ang walang katapusang pagluha ko. But when he shows me a small box from his hands mas lalo akong naiyak. "Angel Alcante, will you accept my love and be with me forever? Will you marry me?" He said and I couldn't speak.

Biglang tumahimik ana kapaligiran nang mangibabaw ang boses ng naturang huwes. "Good day, everyone. We are gathered here today to witness the union of Mr. Miguel Javier Mortiz and Ms. Gabriella Marie Joson in lawful marriage under the laws of the Republic of the Philippines." pagsisimula nito at tinapunan ng tingin ang dalawang ikakasal na nasa harapan nito. Marriage is a special contract of permanent union between a man and a woman, entered into in accordance with law, for the establishment of conjugal and family life.

Kumalas siya sa yakap namin at muli akong siniil ng halik sa mga labi. "Well, let's go get married at the church? Ipagsisigawan na kita sa buong mundo!" Natatawa akong tumango. "Yes! I do!"

Anyway make our leader the luckiest man alive tonight" Anong ibig nilang sabihin dun? 'wag nila sabihing... Nakatitig pa rin ako sa kalangitan ng lumabas na ang salitang nagpalaglag sa panga ko ng sobra. "Marry me?" "Will you marry me?" maang kong sambit. Nanatili akong nakatulala sa langit. Para kasing ayaw mag sink-in sa utak ko nang mga nabasa ko. Totoo ba 'to? Hindi ba ako nanaginip? Hindi ba ako nag-hahalucinate? Will you marry me ba talaga 'yung nabasa ko? Nakatanga pa rin ako sa langit ng may nag-play ulit na music.

Pinunasan ko siya ng basang towel. 'Diba magdidivorce naman tayo bakit ko pa ito ginagawa. Diba wala naman akong pakialam saiyo. At ako naman ang nagsabi saiyong your life will get miserable once you get married to me.' bulong niya Unti unti siyang nagkamalay at minulat ang kanyang mga mata at nagsimula siyang maghubad kaya pinigilan ko siya.

Lalo na sa— "You're getting married." Muntik akong mabulunan sa iniinom kong tubig. "Ano?!" Hindi man lang siya tumingin sa akin. Parang nag-uusap lang kami tungkol sa panahon. "You're getting married." "Daddy, are you insane?" "Watch your mouth." "No, seriously!" Halos mapatayo ako sa inuupuan ko. "Marriage? Saan galing 'yan?!"

Tumingin si Lucien kay Sabby na nakangiti at namumula ang mga pisngi sa sobrang kilig. "Sabby, handa na tayo. Magsama na tayo, sabay na matulog, sabay na kumain, at habambuhay na magkasama. Sabby, will you marry me?" Pagkasabi na pagkasabi ng 'will you marry me', sumabog ang hiyawan at palakpakan ng mga kaibigan nila. Mabilis na tumakbo si Katrina at isinuot ang bridal veil sa buhok ni Sabby. Parang nananaginip lang si Sabby, hindi niya inakalang ganoon pala kaganda ang sorpresang inihanda ng lahat para sa kanya.

"Matagal na akong nangako sa'yo. Marahil, iniisip mong kinalimutan ko na iyon, pero hindi. Natagalan lang dahil gusto kong siguraduhin na kapag tinupad ko ang pangako ko, kaya ko nang ibigay ang lahat ng deserve mo. Mahal kita, Sarah. Will you marry me?" Naramdaman ko ang pangingilid ng luha sa aking mga mata. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin. Pero sa wakas, narito na ang araw na pinakahihintay ko. "Oo, Emer. Oo!"