Novel & Cerita Writer's Block

“Hindi ko na talaga kayang magsulat. Walang pumapasok sa isip ko na kahit na ano. Kahit alam ko kung ano ang mangyayari sa kabanata na iyon ay hindi ko maisulat. Parang nawala ang abilidad ko kung paano isulat ang nasa isip ko. Hindi ko na kayang magkwento Nico. Hindi ko na kayang gumawa ng libro.” “What? Of course not, Leana. You did not lose it. Maybe you’re just stressed out from what’s happening. Writer’s block! Yes, it might be the case. Don’t jump to that kind of conclusion okay? Maybe you just need to take a break for a while,” sunod sunod na aniya mahihimigan ang takot sa boses niya. Umiling ako at nagpunas ng mga luha.

Kaya nga siya naging romance writer dahil marami siyang alam tungkol dito. Madaling salita Fiction love, she never experienced heartache that came from real love. She can write about it. But expressing it in real life she can’t. There are times that she feels empty lalo na when she is on her point of writing her novel. When she needs to express the love of her character towards the person she loves. Doon nagsisimula na ang writers block niya. “ Good, explain it to him. What happened? Don’t worry girl I am here ha. Wag ka mahiya magsabi sakin don’t keep it all to yourself”

Isang oras na rin mahigit ang nasayang niya dahil wala siyang nagawa kun’di ang makipag-usap ng tahimik sa kaniyang computer. Inabot niya ang isang supot ng junk food at binuksan iyon. Tinatamaan na naman siya ng writer’s block dahil wala na naman siyang maisip na matino. Kung writer’s block ba talaga tawag do’n. Hindi naman siya tinatamaan ng katamaran, sadiyang wala lang talaga siyang maisulat. Nagpasiya na lang siyang humiga sa kama at kinuha ang cellphone. Wala talaga siya saktong huwisyo upang magsulat at isipin kung anong eksena ang dapat isunod.

Gosh, kanina pa ba siya nagbabasa?! Nakakahiya! Hindi ko pinapabasa sa iba ang mga gawa kong story. Sinasarili ko lang dahil wala pa akong lakas ng loob. Feeling ko kase ang OA o kung hindi kaya ang daming mali at hindi maganda. Libangan ko lang naman ang pag-susulat.

Bullshit! Ang hindi ko maipaliwanag at tila sabik akong mag-uumaga na, gusto kong magpunta ulit sa balcony at makita si Ernist. Damn, parang nagdadalaga lang ang peg. Ewan ko ba pero gusto kong makita ulit si Ernist. Parang nakakasabik na basta ewan... Wala na akong planong magsulat pa at parang nakadanas ako ng writer's block! Sa mismong oras na ito.

FRUSTRATION AT GIGIL ang ibinuhos ni Anna sa kanyang pagsusulat sa nakalipas na isang buwan at kalahati. Sa labis na inis ay nabalot ng pananakit ang kanyang buong nobela. Tinorture niya ang kanyang pangunahing tauhan hangga’t sa maging ang mambabasa noon ay masaktan din. Hindi ganoon ang literal na paraan ng kanyang pagsusulat ngunit sa pagkakataong ito wala siyang magawa kung ‘di ilabas lahat ng sama ng loob at bigat sa kanyang dibdib. Hindi naman na bago para sa isang manunulat ang ganitong paraan ng pagsusulat kung saan ginagamit ang kanilang personal na karanasan para isulat ang kanilang mga akda at ganoon din si Anna.

“Wrong send ba ‘to?” Hindi siya sigurado, pero ang sigurado niya ay... ayaw niyang maabala ng kahit sinong may biglang pagsisisi. Marami na siyang pinagdaanan. At kung ngayon lang sila natauhan, problema na nila ‘yon. Block. Block. Isang tapik sa screen, at tuluyan na niyang isinara ang posibilidad ng pag-uusap. ---

Nakailang tapon at crumple na ako ng papel, nakailang search na rin ako sa Internet hanggang sa mag alas dos na ng madaling araw wala pa rin akong progress. As a writer and illustrator who utilise this talent as a source of income nakaka-frustrate na wala man lang akong usad sa isang araw. Napahikab na lang ako at naramdaman na parang kailangan ko munamg mag restroom at umihi bago ko pipilitin ang aking sarili na makatulog ng matiwasay. Nakatayo na ako at papunta na sanang comfort room nang may maaninag ako sa bandang bintana.

Page Nineteen. —————————— Hindi ko inaasahan na aabot ako sa puntong mental blocked. Iyong alam mo naman mga gagawin mo pero parang hindi? Iyong sa sobrang dami mong iniisip at sa dami mong gagawin nag end up ka na lang sa pagkakatulala and asking yourself kung ano mga gagawin mo. Ganoon. Ganoon na ganoon ang nararamdaman ko ngayon. Tambak ang school projects, paperworks, SSC obligation, exam, story deadlines. These are all killing me inside! Shucks1 Bakit kasi kailangan pa natin mag-aral? Tumigil na lang kaya ako sa pag-aaral tapos tanggapin ko na nang tuluyan ang offer na permanent job ng EasyWrite? Kikita naman ako ng malaki dun maliban pa sa kinikit ko sa bawa libro na nirerelease ng Eas

bulong ko habang naguguluhan kung paano nangyari iyon. "Maybe it was blocked." Huminga siya ng malalalim at pinatay iyon. "My messages are block from everyone I've been messaging for the past few months." Kinalma ko ang sarili at hinawakan ang umigting na panga niya. "Paano? Anong ibig mong sabihin?"