Novel & Cerita Wrong Turn 3: Left For Dead

Erina Mabigat ang buong katawan ko nang magising ako. Pagmulat ko ay nasilaw ako sa puting ilaw. It took another seconds before it registered that I am inside the hospital—and Aaron punched me. “Ah…ouch…” Impit na napasigaw ako nang maramdaman ang sakit sa aking pisngi nang subukan ko na magsalita. “Sssh, stay still, love. You’re not okay yet.” Hinawakan ni Jacob ang braso ko para pigilan ako sa pagbango. He adjusted the bed kaya nakaangat na ako. I have a better view of him now.

Napailing nalang si Ziggy mukhang ayaw managot ng pinaka bigboss sa kidnapping kaya lahat ng tauhan nito ay pinatay. "men huwag muna kayo lumabas the sniper is around the corner mukhang alam niya ang galaw natin" tingin niya nasa itaas lang ang sniper kahit anong hanap niya talagang hindi alam kung saan nagkukubli ito .

Bahagyang humina ang pakikipag-agawan. Panay ang patak ng luha niya. Hindi niya mapunasan. Shit talaga. Kung matibay o mamasel lang ang braso niya, kayang-kaya niyang ibalibag ang lalaki o suntukin. Kung may kasama siyang kamag-anak, manghihiram ito ng mukha sa aso. At kung hindi taksil si Ram, may magtatanggol sa kanya. Pero dahil talandi ang nobyong akala niya ay loyal, dahil hindi siya biniyayaan ng malakas na katawan, at dahil pagnanakaw lang ang kaya niyang gawin bilang paunang ganti sa panloloko sa kanya, nakikipaghilahan siya ng nakaw na T-back habang umiiyak. Dito dapat hinahanap si Hustisya. Dahil walang-wala. Tinalikuran siya.

Tumawag ito sa kaniya at panay ang hingi ng tawad ngunit mabilis yatang nagsarado ang isip ni Lyden. Nang dumating si Zeus ay halos wala rin silang kibuan. Ako ang naiilang sa kanilang dalawa at nakakaramdam naman ng awa kay Zeus dahil kitang kita ko kung papaano niya sinusuyo si Lyden. He might not be deserving for my best friend, but I applaud him for still being here and trying to fix everything.

Nakadamit naman ito, pero pakiwari ko ay nababakat pa rin ang magandang hubog ng kanyang katawan. Kaya naman nakalimutan ko na ang tunay kong pakay kung bakit ako bumaba ng sasakyan. Nanatili lang akong nakatayo habang bahagyang nakaawang ang labi. "Are you okay miss?" muli niyang untag saakin, na sinabayan pa ng pagkaway sa mismong mukha ko. "Huh? Ah, oo o-okay lang a-ako." Nauutal kong tugon. "Siya nga pala, so-sorry. Hi-hindi agad ako nakapagpreno kaya nabangga ko ang kotse mo."

Kasalukuyan pa ngang gumagalaw ng mga oras na ito. Suddenly, he leaned towards her without changing his position. “Is it a habit of yours to just drop your phone whenever you want?” Saka pa lang niya natagpuang wala na sa kamay niya ang phone. Kaawa-awang nahulog na pala ito sa sahig. Madadgdagan pa yata ang sira. Sa pagkataranta niya, binigla niya ang pagdukwang sa nahulog na aparato. Nang muli siyang tumayo ay aksidenteng nasagi naman niya ang bar tray na bitbit ng isang waiter. May laman iyong isang baso ng iced tea. Tumiilapon sa sahig ang laman, tumilamsik ang maraming iced tea sa suot niya.

At tulad ng parehong eksena, Kitang-kita niya kung paanong nagsalo ang dalawa sa isang napaka-init na halik. Hindi niya matagalan ang nakikita niyang ginagawa ng dalawa. Agad siyang tumalikod at tumakbo kung saan naroon ang kabayo niyang si Fortune. Sumakay siya roon kahit narinig niya ang pagtawag ni Jared sa pangalan niya. Mabilis niyang pinatakbo ang kabayo palayo. Ngunit bigla na lamang iyong nagwala. At kahit anong gawin niyang pagpapaamo ay hindi ito tumigil. Hanggang sa makabitaw siya sa renda at tuluyang mahulog mula sa likod nito.

Pagsisisihan mo ang araw na ito na dinurog mo ako. Inabot ko ang phone ko para sana tawagan si Gian at ng makuha ko 'yon ay binalik ko ang tingin ko sa kalsada pero hindi ko napansin na may kasalubong pala akong truck, huli na bago ko pa makabig ang manobela at naramdaman ko na lang ang pagsalpok ng sasakyan ko sa truck. Hindi ko na alam ang susunod na nangyari dahil biglang sumakit ang ulo ko at nandilim agad ang paningin ko. Gian POV

Sa loob lamang ng dalawang segundo, pumutok ang kanyang kanang buko. "Argh!" sigaw niya sa taas ng baga niya habang hawak-hawak niya ang tuod na dating kamay niya. Gayunpaman, hindi siya binigyan ni Frank ng isa pang segundo. Smack! Sinampal niya ng napakalakas si Dwight kaya namilipit ang leeg nito sa sarili nito ng maraming beses. Sa pamamagitan nito, ang Earthrank elite number thirty-two ay naalis sa isang split second.

Sumigaw ako. Pero hindi siya gumalaw. Sa halip— tumingin siya sa’kin. Sa huling pagkakataon. “At least this way…” Ngumiti siya. “…you live.” “NO!!!” Sumigaw ako. 3… 2… 1… At sa huling segundo— biglang nag-red ang screen. “OVERRIDE FAILED.” Tumigil ang mundo. At ang sumunod na tunog— ang tuluyang nagpawasak sa lahat.